| 1 Οι ασεβεις φευγουσιν ουδενος διωκοντος? οι δε δικαιοι εχουσι θαρρος ως λεων. | 1 O ímpio foge, sem que ninguém o persiga; o justo porém, como leão afouto, estará sem terror, vários. |
| 2 Δια τα αμαρτηματα του τοπου πολλοι ειναι οι αρχοντες αυτου? δι' ανθρωπου ομως συνετου και νοημονος το πολιτευμα αυτου θελει διαρκει. | 2 Por causa dos pecados dum país multiplicam-se os seus chefes, mas, sob nm homem sábio e sensato (a ordem) dura. |
| 3 Πτωχος ανθρωπος και δυναστευων πτωχους ειναι ως βροχη κατακλυζουσα, ητις δεν διδει αρτον. | 3 O homem pobre, que oprime os miseráveis, é semelhante a uma chuva torrencial, causa de fome. |
| 4 Οσοι εγκαταλειπουσι τον νομον, εγκωμιαζουσι τους ασεβεις? αλλ' οι φυλαττοντες τον νομον αντιμαχονται εις αυτους. | 4 Aqueles que abandonam a lei louvam o ímpio; os que a guardam irritam-se contra ele. |
| 5 Οι κακοι ανθρωποι δεν θελουσι νοησει κρισιν? αλλ' οι ζητουντες τον Κυριον θελουσι νοησει τα παντα. | 5 Os homens maus não entendem o que é justo, mas os que buscam o Senhor entendem tudo. |
| 6 Καλητερος ο πτωχος ο περιπατων εν τη ακεραιοτητι αυτου, παρα τον διεστραμμενον τας οδους αυτου, και αν ηναι πλουσιος. | 6 Melhor é o pobre que anda na sua integridade, do que o rico que anda por caminhos perversos. |
| 7 Ο φυλαττων τον νομον ειναι υιος συνετος? ο δε φιλος των ασωτων καταισχυνει τον πατερα αυτου. | 7 Aquele que guarda a lei é filho sábio; mas o que sustenta viciosos envergonha seu pal. |
| 8 Ο αυξανων την περιουσιαν αυτου δια τοκου και πλεονεξιας συναγει αυτην δια τον ελεουντα τους πτωχους. | 8 Aquele que amontoa riquezas por meio de usuras e interesses injustos, ajunta-as para o que há-de ser liberal com os pobres. |
| 9 Του εκκλινοντος το ωτιον αυτου απο του να ακουη τον νομον, και αυτη η προσευχη αυτου θελει εισθαι βδελυγμα. | 9 Quem desvia os seus ouvidos para não ouvir a lei, até a sua oração será execrável. |
| 10 Ο αποπλανων τους ευθεις εις οδον κακην αυτος θελει πεσει εις τον ιδιον αυτου λακκον? αλλ' οι αμεμπτοι θελουσι κληρονομησει αγαθα. | 10 Aquele que seduz os justos, levando-os a um mau caminho, cairá no fosso que ele mesmo abriu; porém os íntegros herdarão o bem. |
| 11 Ο πλουσιος ανθρωπος νομιζει εαυτον σοφον? αλλ' ο συνετος πτωχος εξελεγχει αυτον. | 11 O homem rico julga que é sábio; mas o pobre inteligente conhece-o bem. |
| 12 Οταν οι δικαιοι θριαμβευωσι, μεγαλη ειναι η δοξα? αλλ' οταν οι ασεβεις υψονωνται, οι ανθρωποι κρυπτονται. | 12 No triunfo dos justos há muita glória; mas, quando reinam os ímpios, acontecem as ruínas os homens. |
| 13 Ο κρυπτων τας αμαρτιας αυτου δεν θελει ευοδωθη? ο δε εξομολογουμενος και παραιτων αυτας θελει ελεηθη. | 13 Aquele que esconde as suas maldades não será bem sucedido; aquele porém que as confessar e se retirar delas alcançará misericórdia. |
| 14 Μακαριος ο ανθρωπος ο φοβουμενος παντοτε? οστις ομως σκληρυνει την καρδιαν αυτου, θελει πεσει εις συμφοραν. | 14 Bem-aventurado o homem que está sempre com temor; mas o que é de coração duro cairá no mal. |
| 15 Λεων βρυχωμενος και αρκτος πεινωσα ειναι διοικητης ασεβης επι λαον πενιχρον. | 15 Como um leão que ruge, e um urso faminto, assim é um príncipe ímpio sobre um povo pobre. |
| 16 Ο ηγεμων ο στερουμενος συνεσεως πληθυνει τας καταδυναστειας? ο δε μισων την αρπαγην θελει μακρυνει τας ημερας αυτου. | 16 Um príncipe falto de prudência multiplica as extorsões; porém os dias do que aborrece a rapina serão prolongados. |
| 17 Ο ανθρωπος ο ενοχος αιματος ανθρωπου θελει σπευσει εις τον λακκον? ουδεις θελει κρατησει αυτον. | 17 Um homem que derramou sangue inocente, se correr para o sepulcro, ninguém acudirá a detê-lo. |
| 18 Ο περιπατων εν ακεραιοτητι θελει σωθη? ο δε διεστραμμενος εν ταις οδοις αυτου θελει πεσει δια μιας. | 18 Aquele que anda na rectidão será salvo; porém o que anda por caminhos perversos cairá, para não mais se levantar. |
| 19 Ο εργαζομενος την γην αυτου θελει χορτασθη αρτον? ο δε ακολουθων τους ματαιοφρονας θελει εμπλησθη πτωχειας. | 19 Aquele que lavra a sua terra terá fartura de pão; mas o que ama a ociosidade estará cheio de miséria. |
| 20 Ο πιστος ανθρωπος θελει εχει πολλην ευλογιαν? αλλ' οστις σπευδει να πλουτηση, δεν θελει μεινει ατιμωρητος. | 20 O homem fiel será cumulado de bênçãos, porém o que tem pressa de se enriquecer não será inocente. |
| 21 Να ηναι τις προσωποληπτης, δεν ειναι καλον? διοτι ο τοιουτος ανθρωπος δι' εν κομματιον αρτου θελει ανομησει. | 21 Aquele que, quando julga, faz distinção de pessoas, não procede bem; um tal homem abandona a verdade por um simples bocado de pão. |
| 22 Ο εχων πονηρον οφθαλμον σπευδει να πλουτηση, και δεν καταλαμβανει οτι η ενδεια θελει ελθει επ' αυτον. | 22 O homem que se apressa por enriquecer e tem inveja aos outros, não sabe que há-de vir sobre ele a pobreza. |
| 23 Ο ελεγχων ανθρωπον υστερον θελει ευρει περισσοτεραν χαριν, παρα τον κολακευοντα δια της γλωσσης. | 23 Quem corrige uma pessoa, por fim ser-lhe-á agradável, mais do que aquele que a engana com as lisonjas da língua. |
| 24 Ο κλεπτων τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, και λεγων, Τουτο δεν ειναι αμαρτια, αυτος ειναι συντροφος του ληστου. | 24 Aquele que tira alguma coisa a seu pai e a sua mãe, dizendo que isto não é pecado, assemelha-se ao homicida. |
| 25 Ο αλαζων την καρδιαν διεγειρει εριδας? ο δε θαρρων επι Κυριον θελει παχυνθη. | 25 O homem cobiçoso excita contendas, mas o que espera no Senhor, será saciado. |
| 26 Ο θαρρων επι την ιδιαν αυτου καρδιαν ειναι αφρων? αλλ' ο περιπατων εν σοφια, ουτος θελει σωθη. | 26 Aquele que confia no seu coração, é um insensato; porém o que anda sàbiamente, será salvo. |
| 27 Οστις διδει εις τους πτωχους, δεν θελει ελθει εις ενδειαν? αλλ' οστις αποστρεφει τους οφθαλμους αυτου, θελει εχει πολλας καταρας. | 27 Aquele que dá ao pobre, não terá necessidade; aquele que o despreza quando lhe pede, cairá na penúria. |
| 28 Οταν οι ασεβεις υψονωνται, οι ανθρωποι κρυπτονται? αλλ' εν τη απωλεια εκεινων οι δικαιοι πληθυνονται. | 28 Quando os ímpios forem elevados, esconder-se-ão os homens (de bem); quando eles perecerem, multiplicar-se-ão os justos. |