Второе послание св. ап. Павла к Коринфянам 1
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Библия Синодальный перевод | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 Павел, волею Божиею Апостол Иисуса Христа, и Тимофей брат, церкви Божией, находящейся в Коринфе, со всеми святыми по всей Ахаии: | 1 Paulus, apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei, et Timo theus fraterecclesiae Dei, quae est Corinthi, cum sanctis omnibus, qui sunt in universaAchaia: |
| 2 благодать вам и мир от Бога Отца нашего и Господа Иисуса Христа. | 2 gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo. |
| 3 Благословен Бог и Отец Господа нашего Иисуса Христа, Отец милосердия и Бог всякого утешения, | 3 Benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi, Pater misericordiarum etDeus totius consolationis, |
| 4 утешающий нас во всякой скорби нашей, чтобы и мы могли утешать находящихся во всякой скорби тем утешением, которым Бог утешает нас самих! | 4 qui consolatur nos in omni tribulatione nostra, utpossimus et ipsi consolari eos, qui in omni pressura sunt, per exhortationem,qua exhortamur et ipsi a Deo; |
| 5 Ибо по мере, как умножаются в нас страдания Христовы, умножается Христом и утешение наше. | 5 quoniam, sicut abundant passiones Christi innobis, ita per Christum abundat et consolatio nostra. |
| 6 Скорбим ли мы, [скорбим] для вашего утешения и спасения, которое совершается перенесением тех же страданий, какие и мы терпим. | 6 Sive autem tribulamur,pro vestra exhortatione et salute; sive exhortamur, pro vestra exhortatione,quae operatur in tolerantia earundem passionum, quas et nos patimur. |
| 7 И надежда наша о вас тверда. Утешаемся ли, [утешаемся] для вашего утешения и спасения, зная, что вы участвуете как в страданиях наших, так и в утешении. | 7 Et spesnostra firma pro vobis, scientes quoniam, sicut socii passionum estis, siceritis et consolationis. |
| 8 Ибо мы не хотим оставить вас, братия, в неведении о скорби нашей, бывшей с нами в Асии, потому что мы отягчены были чрезмерно и сверх силы, так что не надеялись остаться в живых. | 8 Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quae facta estin Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut taederet nosetiam vivere; |
| 9 Но сами в себе имели приговор к смерти, для того, чтобы надеяться не на самих себя, но на Бога, воскрешающего мертвых, | 9 sed ipsi in nobis ipsis responsum mortis habuimus, ut non simusfidentes in nobis sed in Deo, qui suscitat mortuos: |
| 10 Который и избавил нас от столь [близкой] смерти, и избавляет, и на Которого надеемся, что и еще избавит, | 10 qui de tanta morteeripuit nos et eruet, in quem speramus, et adhuc eripiet; |
| 11 при содействии и вашей молитвы за нас, дабы за дарованное нам, по ходатайству многих, многие возблагодарили за нас. | 11 adiuvantibus etvobis in oratione pro nobis, ut propter eam, quae ex multis personis in nos est,donationem, per multos gratiae agantur pro nobis. |
| 12 Ибо похвала наша сия есть свидетельство совести нашей, что мы в простоте и богоугодной искренности, не по плотской мудрости, но по благодати Божией, жили в мире, особенно же у вас. | 12 Nam gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae, quod insimplicitate et sinceritate Dei et non in sapientia carnali, sed in gratia Deiconversati sumus in mundo, abundantius autem ad vos. |
| 13 И мы пишем вам не иное, как то, что вы читаете или разумеете, и что, как надеюсь, до конца уразумеете, | 13 Non enim alia scribimusvobis quam quae legitis aut etiam cognoscitis; spero autem quod usque in finemcognoscetis, |
| 14 так как вы отчасти и уразумели уже, что мы будем вашею похвалою, равно и вы нашею, в день Господа нашего Иисуса Христа. | 14 sicut et cognovistis nos ex parte, quia gloria vestra sumus,sicut et vos nostra in die Domini nostri Iesu. |
| 15 И в этой уверенности я намеревался придти к вам ранее, чтобы вы вторично получили благодать, | 15 Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis, |
| 16 и через вас пройти в Македонию, из Македонии же опять придти к вам; а вы проводили бы меня в Иудею. | 16 et per vos transire in Macedoniam et iterum a Macedonia venire ad vos et avobis deduci in Iudaeam. |
| 17 Имея такое намерение, легкомысленно ли я поступил? Или, что я предпринимаю, по плоти предпринимаю, так что у меня то 'да, да', то 'нет, нет'? | 17 Cum hoc ergo voluissem, numquid levitate usus sum?Aut, quae cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me “ Est, est ” et “Non, non ”? |
| 18 Верен Бог, что слово наше к вам не было то 'да', то 'нет'. | 18 Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fit apud vos, nonest “ Est ” et “ Non ”! |
| 19 Ибо Сын Божий, Иисус Христос, проповеданный у вас нами, мною и Силуаном и Тимофеем, не был 'да' и 'нет'; но в Нем было 'да', -- | 19 Dei enim Filius Iesus Christus, qui in vobisper nos praedicatus est, per me et Silvanum et Timotheum, non fuit “ Est ”et “ Non ”, sed “ Est ” in illo fuit. |
| 20 ибо все обетования Божии в Нем 'да' и в Нем 'аминь', --в славу Божию, через нас. | 20 Quotquot enim promissiones Deisunt, in illo “ Est ”; ideo et per ipsum “ Amen ” Deo ad gloriam pernos. |
| 21 Утверждающий же нас с вами во Христе и помазавший нас [есть] Бог, | 21 Qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos, Deus, |
| 22 Который и запечатлел нас и дал залог Духа в сердца наши. | 22 et qui signavit nos et dedit arrabonem Spiritus in cordibus nostris. |
| 23 Бога призываю во свидетели на душу мою, что, щадя вас, я доселе не приходил в Коринф, | 23 Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis non veniultra Corinthum. |
| 24 не потому, будто мы берем власть над верою вашею; но мы споспешествуем радости вашей: ибо верою вы тверды. | 24 Non quia dominamur fidei vestrae, sed adiutores sumus gaudiivestri, nam fide stetistis. |