| 1 وكان انسان مريضا وهو لعارز من بيت عنيا من قرية مريم ومرثا اختها. | 1 Był pewien chory, Łazarz z Betanii, z miejscowości Marii i jej siostry Marty. |
| 2 وكانت مريم التي كان لعازر اخوها مريضا هي التي دهنت الرب بطيب ومسحت رجليه بشعرها. | 2 Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat Łazarz chorował. |
| 3 فارسلت الاختان اليه قائلتين يا سيد هوذا الذي تحبه مريض | 3 Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz. |
| 4 فلما سمع يسوع قال هذا المرض ليس للموت بل لاجل مجد الله ليتمجد ابن الله به. | 4 Jezus usłyszawszy to rzekł: Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą. |
| 5 وكان يسوع يحب مرثا واختها ولعازر. | 5 A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. |
| 6 فلما سمع انه مريض مكث حينئذ في الموضع الذي كان فيه يومين. | 6 Mimo jednak że słyszał o jego chorobie, zatrzymał się przez dwa dni w miejscu pobytu. |
| 7 ثم بعد ذلك قال لتلاميذه لنذهب الى اليهودية ايضا. | 7 Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: Chodźmy znów do Judei. |
| 8 قال له التلاميذ يا معلّم الآن كان اليهود يطلبون ان يرجموك وتذهب ايضا الى هناك. | 8 Rzekli do Niego uczniowie: Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz? |
| 9 اجاب يسوع أليست ساعات النهار اثنتي عشرة. ان كان احد يمشي في النهار لا يعثر لانه ينظر نور هذا العالم. | 9 Jezus im odpowiedział: Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeżeli ktoś chodzi za dnia, nie potknie się, ponieważ widzi światło tego świata. |
| 10 ولكن ان كان احد يمشي في الليل يعثر لان النور ليس فيه. | 10 Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła. |
| 11 قال هذا وبعد ذلك قال لهم. لعازر حبيبنا قد نام. لكني اذهب لأوقظه. | 11 To powiedział, a następnie rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę, aby go obudzić. |
| 12 فقال تلاميذه يا سيد ان كان قد نام فهو يشفى. | 12 Uczniowie rzekli do Niego: Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje. |
| 13 وكان يسوع يقول عن موته. وهم ظنوا انه يقول عن رقاد النوم. | 13 Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. |
| 14 فقال لهم يسوع حينئذ علانية لعازر مات. | 14 Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: Łazarz umarł, |
| 15 وانا افرح لاجلكم اني لم اكن هناك لتؤمنوا. ولكن لنذهب اليه. | 15 ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego. |
| 16 فقال توما الذي يقال له التوأم للتلاميذ رفقائه لنذهب نحن ايضا لكي نموت معه | 16 Na to Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć. |
| 17 فلما أتى يسوع وجد انه قد صار له اربعة ايام في القبر. | 17 Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już do czterech dni spoczywającego w grobie. |
| 18 وكانت بيت عنيا قريبة من اورشليم نحو خمس عشرة غلوة. | 18 A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów |
| 19 وكان كثيرون من اليهود قد جاءوا الى مرثا ومريم ليعزوهما عن اخيهما. | 19 i wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po bracie. |
| 20 فلما سمعت مرثا ان يسوع آت لاقته. واما مريم فاستمرت جالسة في البيت. | 20 Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. |
| 21 فقالت مرثا ليسوع يا سيد لو كنت ههنا لم يمت اخي. | 21 Marta rzekła do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. |
| 22 لكني الآن ايضا اعلم ان كل ما تطلب من الله يعطيك الله اياه. | 22 Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga. |
| 23 قال لها يسوع سيقوم اخوك. | 23 Rzekł do niej Jezus: Brat twój zmartwychwstanie. |
| 24 قالت له مرثا انا اعلم انه سيقوم في القيامة في اليوم الاخير. | 24 Rzekła Marta do Niego: Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym. |
| 25 قال لها يسوع انا هو القيامة والحياة. من آمن بي ولو مات فسيحيا. | 25 Rzekł do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. |
| 26 وكل من كان حيّا وآمن بي فلن يموت الى الابد. أتؤمنين بهذا. | 26 Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to? |
| 27 قالت له نعم يا سيد. انا قد آمنت انك انت المسيح ابن الله الآتي الى العالم | 27 Odpowiedziała Mu: Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat. |
| 28 ولما قالت هذا مضت ودعت مريم اختها سرّا قائلة المعلّم قد حضر وهو يدعوك. | 28 Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała po kryjomu swoją siostrę, mówiąc: Nauczyciel jest i woła cię. |
| 29 اما تلك فلما سمعت قامت سريعا وجاءت اليه. | 29 Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. |
| 30 ولم يكن يسوع قد جاء الى القرية بل كان في المكان الذي لاقته فيه مرثا. | 30 Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. |
| 31 ثم ان اليهود الذين كانوا معها في البيت يعزونها لما رأوا مريم قامت عاجلا وخرجت تبعوها قائلين انها تذهب الى القبر لتبكي هناك. | 31 Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. |
| 32 فمريم لما أتت الى حيث كان يسوع ورأته خرّت عند رجليه قائلة له يا سيد لو كنت ههنا لم يمت اخي. | 32 A gdy Maria przyszła do miejsca, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go upadła Mu do nóg i rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. |
| 33 فلما رآها يسوع تبكي واليهود الذين جاءوا معها يبكون انزعج بالروح واضطرب | 33 Gdy więc Jezus ujrzał jak płakała ona i Żydzi, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: Gdzieście go położyli? |
| 34 وقال اين وضعتموه. قالوا له يا سيد تعال وانظر. | 34 Odpowiedzieli Mu: Panie, chodź i zobacz. |
| 35 بكى يسوع. | 35 Jezus zapłakał. |
| 36 فقال اليهود انظروا كيف كان يحبه. | 36 A Żydzi rzekli: Oto jak go miłował! |
| 37 وقال بعض منهم ألم يقدر هذا الذي فتح عيني الاعمى ان يجعل هذا ايضا لا يموت | 37 Niektórzy z nich powiedzieli: Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł? |
| 38 فانزعج يسوع ايضا في نفسه وجاء الى القبر. وكان مغارة وقد وضع عليه حجر. | 38 A Jezus ponownie, okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. |
| 39 قال يسوع ارفعوا الحجر. قالت له مرثا اخت الميت يا سيد قد انتن لان له اربعة ايام. | 39 Jezus rzekł: Usuńcie kamień. Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie. |
| 40 قال لها يسوع ألم اقل لك ان آمنت ترين مجد الله. | 40 Jezus rzekł do niej: Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą? Usunięto więc kamień. |
| 41 فرفعوا الحجر حيث كان الميت موضوعا ورفع يسوع عينيه الى فوق وقال ايها الآب اشكرك لانك سمعت لي. | 41 Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: Ojcze, dziękuję Ci, żeś mnie wysłuchał. |
| 42 وانا علمت انك في كل حين تسمع لي. ولكن لاجل هذا الجمع الواقف قلت. ليؤمنوا انك ارسلتني. | 42 Ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie lud to powiedziałem, aby uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał. |
| 43 ولما قال هذا صرخ بصوت عظيم لعازر هلم خارجا. | 43 To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz! |
| 44 فخرج الميت ويداه ورجلاه مربوطات باقمطة ووجهه ملفوف بمنديل. فقال لهم يسوع حلّوه ودعوه يذهب | 44 I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić. |
| 45 فكثيرون من اليهود الذين جاءوا الى مريم ونظروا ما فعل يسوع آمنوا به. | 45 Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. |
| 46 واما قوم منهم فمضوا الى الفريسيين وقالوا لهم عما فعل يسوع. | 46 Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił. |
| 47 فجمع رؤساء الكهنة والفريسيون مجمعا وقالوا ماذا نصنع فان هذا الانسان يعمل آيات كثيرة. | 47 Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Wysoką Radę i rzekli: Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? |
| 48 ان تركناه هكذا يؤمن الجميع به فيأتي الرومانيون ويأخذون موضعنا وامّتنا. | 48 Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród. |
| 49 فقال لهم واحد منهم. وهو قيافا. كان رئيسا للكهنة في تلك السنة. انتم لستم تعرفون شيئا. | 49 Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, |
| 50 ولا تفكرون انه خير لنا ان يموت انسان واحد عن الشعب ولا تهلك الامة كلها. | 50 że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród. |
| 51 ولم يقل هذا من نفسه بل اذ كان رئيسا للكهنة في تلك السنة تنبأ ان يسوع مزمع ان يموت عن الامّة. | 51 Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, |
| 52 وليس عن الامة فقط بل ليجمع ابناء الله المتفرقين الى واحد | 52 a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. |
| 53 فمن ذلك اليوم تشاوروا ليقتلوه. | 53 Tego więc dnia postanowili Go zabić. |
| 54 فلم يكن يسوع ايضا يمشي بين اليهود علانية بل مضى من هناك الى الكورة القريبة من البرية الى مدينة يقال لها افرايم ومكث هناك مع تلاميذه. | 54 Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami. |
| 55 وكان فصح اليهود قريبا. فصعد كثيرون من الكور الى اورشليم قبل الفصح ليطهروا انفسهم. | 55 A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. |
| 56 فكانوا يطلبون يسوع ويقولون فيما بينهم وهم واقفون في الهيكل ماذا تظنون. هل هو لا يأتي الى العيد. | 56 Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto? |
| 57 وكان ايضا رؤساء الكهنة والفريسيون قد اصدروا امرا انه ان عرف احد اين هو فليدل عليه لكي يمسكوه | 57 Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać. |
