SCRUTATIO

Venerdi, 3 luglio 2026 - San Tommaso ( Letture di oggi)

Livro de Rute 2


font
SAGRADA BIBLIAPeshitta
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.1 ܘܠܢܥܡܝ ܐܝܬ ܗܘܐ. ܓܒܪܐ ܚܕ ܡܘܕܥܬܐ̣. ܡܢ ܫܪܒܬܗ̇ ܕܐܒܝܡܠܟ ܒܥܠܗ̇. ܓܒܪܐ ܝܕܝܥܐ ܘܫܡܗ̣ ܒܥܙ
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.2 ܘܐܡ̣ܪܬ ܪܥܘܬ ܡܘܐܒܝܬܐ ܠܢܥܡܝ ܚܡܬܗ̇. ܐ̇ܙܠ ܠܚܩܠܐ ܘܐܠܩܘܛ ܠܩܛܐ. ܒܬܪ ܦܥ̈ܠܐ ܕܡ̇ܢ ܕܐ̇ܫܟܚ ܪ̈ܚ̣ܡܐ ܒܥܝܢ̈ܘܗܝ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ̇ ܚܡܬܗ̇ ܙܠܝ ܒܪܬܝ ܀
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.3 ܘܐܙ̣ܠܬ ܪܥܘܬ ܠܡܠܩܛ ܠܩܛܐ ܒܬܪ ܚܨ̈ܘܕܐ. ܘܐܣܬ̣ܩܒܠܬ ܦܠܓܘܬܐ ܕܚܩܠܗ ܕܒܥܙ ܒܪ ܫܪܒܬܗ ܕܐܒܝܡܠܟ
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.4 ܘܗܐ ܒܥ̇ܙ ܐ̇ܬܐ ܡܢ ܒܝܬ ܠܚܡ. ܘܐܡ̣ܪ ܠܚܨ̈ܘܕܐ̇ ܫܠܡܐ ܥܡܟܘܢ̇ ܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܡܪܝܐ ܢܒܪܟܟ ܀.܀
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?5 ܘܐܡܪ ܒܥܙ ܠܛܠܝܐ ܕܩܐ̇ܡ ܥܠ ܦܥ̈ܠܐ. ܡܐ ܛܒܗ̇ ܕܥܠܝܡܬܐ ܗܕܐ
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.6 ܘܥ̣ܢܐ ܛܠܝܐ̣ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܐܢܬܬܐ ܗܝ ܡܘܒܝܬܐ. ܗܝ̇ ܕܐܬܬ ܥܡ ܢܥܡܝ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܘܐܒ
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.7 ܘܐܡ̇ܪܐ̣ ܐܠܩܘܛ ܠܩܛܐ ܒܬܪ ܚܨ̈ܘܕܐ. ܘܠܩܛܬ ܡܢ ܨܦ̣ܪܐ ܥܕܡܐ ܠܢܝܚ̈ܬܐ
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.8 ܘܐܡ̣ܪ ܒܥܙ ܠܪܥܘܬ. ܒܪܬܝ̣ ܠܐ ܫܡܝܥ ܠܟܝ ܒܡܬܠܐ ܕܒܚܩܠܐ ܕܠܐ ܕܝܠܟ ܠܐ ܬܠܩܘܛ. ܡܛܠ ܗܢܐ ܩܘܝ . ܘܒܘܬ ܬܢܢ ܥܡ ܛܠܝܬ̈ܝ
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.9 ܘܗ̣ܘܝܬܝ ܚ̇ܙܝܐ ܐܝܟܐ ܚܨ̇ܕܝ̣ܢ. ܘܗ̣ܘܝܬܝ ܐ̇ܙܠܐ ܒܬܪܗܘܢ. ܗܐ ܦ̇ܩܕܬ ܠܛ̈ܠܝܐ. ܕܐܢܫ ܠܐ ܢܗܪܟܝ. ܘܐܢ ܙܗܢܬܝ̣. ܙܠܝ̣ ܘܐܫܬܝ ܡܢ ܡܐ̈ܢܐ ܕܡ̇ܠܝܢ. ܛ̈ܠܝܐ
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?10 ܘܢܦ̣ܠܬ ܥܠ ܐܦ̈ܝܗ̇ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܣܓ̣ܕܬ ܠܗ̣ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܡܛܠ ܕܐܫ̈ܟܚܬ ܪ̈ܚܡ̣ܐ ܒܥ̈ܝܢܝܟ̣. ܠܡܕܥܢܝ ܕܐܟܣܢܝܬܐ ܐܢܐ
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.11 ܐܡ݃ܪ ܠܗ̇ ܒܥ̇ܙ. ܡܬܐܡܪܘ ܐܬܐܡܪ ܠܝ ܡܕܡ ܕܥܒܕܬܝ ܥܡ ܚܡܬܟܝ̇ ܡܢ ܒܬܪ ܕܡ̣ܝܬ ܒܥܠܟܝ. ܕܫܒܩܬܝ ܐܒܘܟ ܘܐܡܟܝ ܘܫܪܒܬܟܝ̣. ܘܐܬ̣ܝܬ ܠܥܡܐ̣ ܕܠܐ ܝܕ̇ܥܐ ܗ̣ܘܝܬ ܡܢ ܐܬܡܠܝ ܘܡܢ ܡܢܬܡܠܝ
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!12 ܢܦܪܥܟܝ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ. ܘܢܬܠ ܐܓܪܟܝ̣. ܗ̇ܘ ܕܐܬ̣ܝܬ ܠܡܣܬܬܪܘ ܬܚܝܬ ܟܢ̈ܦܘܗܝ
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.13 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܡܛܠ ܕܐܫ̇ܟܚܬ ܪ̈ܚ̣ܡܐ ܒܥܝ̈ܢܝܟ ܡܪܝ ܘܒܝܐܬܢܝ̣ ܘܡ̣ܠܝܬ ܒܠܒܗ̇ ܕܐܡܬܟ. ܘܐܢܐ ܐܗ̇ܘܐ ܐܝܟ ܚܕܐ ܡܢ ܐܡܗ̈ܬܟ
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.14 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܒܥܙ ܒܥܕܢܐ ܕܫܪܘܬܐ̣. ܩܪܘܒܝ̣ ܘܐܟܘܠ ܥܡܝ ܠܚܡܐ. ܘܐܘܬܒܗ̇ ܥܠ ܓܒ ܚܨ̈ܘܕܐ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܗ̇ ܫܚܬܝܬܐ. ܘܨܒ̣ܥܝ ܠܚܡܐ ܒܚܠܐ. ܘܐܪܡܝ ܦ̈ܬܐ ܕܦܪ̈ܝܟܬܐ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܗ̇ ܘܐܟ̣ܠܬ. ܘܣ̣ܒܥܬ ܘܐܘ̣ܬܪܬ
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.15 ܘܩܡ̣ܬ ܠܡܠܩܛ. ܘ̇ܦܩܕ ܒܥܙ ܠܥܒ̣ܕ̈ܘܗܝ ܘܐܡ̣ܪ. ܬܠܩܘܛ ܡܢ ܒܝ̈ܢܬ ܟ̈ܦܐ̣. ܘܠܐ ܬܗܪܘܢܗ̇
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.16 ܘܫܒܩܘܗ̇ ܠܩ̇ܛܐ ܡܢ ܒܝ̈ܢܬ ܟ̈ܦܐ
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.17 ܘܠܐ ܐܗܪܘܗ̇. ܘܗܘܬ ܠܩ̇ܛܐ ܒܚܩܠܐ̣ ܥܕܡܐ ܠܪܡܫܐ. ܘܚ̣ܒܛܬ ܐܢ̈ܝܢ. ܘܐܫܟ̣ܚܬ ܒܗܝܢ ܐܝܟ ܡܠܐ ܟܝܠܐ ܕܣܥܪ̈ܐ
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.18 ܘܫܩ̣ܠܬ ܐ̈ܢܝܢ ܘܥ̣ܠܬ ܠܡܕܝܢܬܐ̣. ܘܚܘ̣ܝܬ ܠܚܡܬܗ̇ ܠܩܛܐ ܕܠܩ̈ܛܬ. ܘܝܗ̈ܒܬ ܠܗ̇ ܡܢ ܗ̇ܘ ܡܐ ܕܠܥܣ̣ܬ ܘܐܘܬ̣ܪܬ
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.19 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ̇ ܚܡܬܗ̇ ܐܝ̇ܟܐ ܠܩ̇ܛܐ ܗ̣ܘܝܬ ܝܘܡܢܐ. ܘܐܬܪ ܕܗ̣ܘܝܬ ܢܗܘܐ ܒܪܝܟ. ܘܗ̇ܘ ܡ̇ܢ ܕܐܫܟ̣ܚܬܝ ܪ̈ܚ̣ܡܐ ܒܥܝ̈ܢܘܗܝ . ܘܐܫܬ̣ܥܝܬ. ܠܚܡܬܗ̇ ܐܝ̇ܟܐ ܗܘܬ. ܘܐܡ̇ܪܐ ܠܗ̇. ܒܥܙ ܫܡܗ ܠܓܒܪܐ ܕܠܩ̇ܛܐ ܗ̇ܘܝܬ ܒܚܩܠܗ ܝܘܡܢܐ
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.20 ܘܐܡ̣ܪܬ ܢܥܡܝ ܠܟܠܬܗ̇. ܒܪܝܟ ܗ̣ܘ ܡܪܝܐ ܕܠܐ ܐܥܒܪ ܚܣܕܗ ܡܢ ܚ̈ܝܐ ܘܡܢ ܡܝܬ̈ܐ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ̇ ܢܥܡܝ. ܩܪܝܒܢ ܗܘ ܓܒܪܐ. ܘܡܢ ܬܒܥ ܥܝܪܬܢ ܗܘ
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.21 ܘܐܡ̣ܪܬ ܪܥܘܬ ܠܚܡܬܗ̇. ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ ܬܘܒ̣. ܕܕܒ̣ܩ ܠܥܒ̈ܕܝ ܥܕܡܐ ܕܢܓܡܪ ܚܨܕܐ ܟܠܗ
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.22 ܘܐܡܪܬ ܢܥܡܝ ܠܪܥܘܬ ܟܠܬܗ̇. ܛܘܒܝܟܝ ܒܪܬܝ̣ ܕܕܒ̣ܩܬ ܠܥܠܝܡ̈ܬܗ. ܘܠܐ ܐܢܫ ܢܗܪܟܝ ܒܚܩܠܐ. ܕܠܐ ܝܕܥܬܝ
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.23 ܐܠܐ ܢܩܦܬܝ̣ ܠܐܡܗ̈ܬܗ ܕܒܥܙ ܠܡܠܩܛ ܥܕܡܐ ܕܢܫ̣ܠܡ ܚܨܕܐ ܕܣܥܪ̈ܐ ܘܕܚ̈ܛܐ. ܘܝܬ̣ܒܬ ܪܥܘܬ ܥܡ ܚܡܬܗ̇