2 Samuel 3

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 There followed a long war between the house of Saul and that of David, in which David grew stronger, but the house of Saul weaker.	1 Wojna między domem Saula a domem Dawida przedłużała się. Dawid jednak stawał się mocniejszy, natomiast dom Saula był coraz słabszy.
2 Sons were born to David in Hebron: his first-born, Amnon, of Ahinoam from Jezreel;	2 Synowie, którzy urodzili się Dawidowi w Hebronie: pierworodnym był Amnon z Achinoam pochodzącej z Jizreel,
3 the second, Chileab, of Abigail the widow of Nabal of Carmel; the third, Absalom, son of Maacah the daughter of Talmai, king of Geshur;	3 drugim był Kileab z Abigail, dawnej żony Nabala z Karmelu, a trzecim Absalom z Maaki, córki Talmaja, króla Geszur,
4 the fourth, Adonijah, son of Haggith; the fifth, Shephatiah, son of Abital;	4 czwartym był Adoniasz, syn Chaggity, piątym zaś Szefatiasz, syn Abitali,
5 and the sixth, Ithream, of David's wife Eglah. These were born to David in Hebron.	5 szóstym był Jitream z Egli, żony Dawida. Ci urodzili się Dawidowi w Hebronie.
6 During the war between the house of Saul and that of David, Abner was gaining power in the house of Saul.	6 W czasie trwania wojny między domem Saula a domem Dawida Abner zyskiwał na znaczeniu w domu Saula.
7 Now Saul had had a concubine, Rizpah, the daughter of Aiah. And Ishbaal, son of Saul, said to Abner, "Why have you been intimate with my father's concubine?"	7 Otóż Saul miał nałożnicę, której na imię było Rispa, córkę Ajji. Rzekł Iszbaal do Abnera: Czemu to zbliżyłeś się do nałożnicy mego ojca?
8 Enraged at the words of Ishbaal, Abner said, "Am I a dog's head in Judah? At present I am doing a kindness to the house of your father Saul, to his brothers and his friends, by keeping you out of David's clutches; yet this day you charge me with a crime involving a woman!	8 Te słowa Iszbaala wywołały wielki gniew Abnera. Zawołał: Czyż to ja jestem przywódcą judzkich psów? Właśnie teraz, gdy okazuję przywiązanie domowi Saula, twego ojca, jego krewnym i przyjaciołom, i nie dopuszczam, byś wpadł w ręce Dawida, ty doszukujesz się przestępstwa w sprawie tej kobiety.
9 May God do thus and so to Abner if I do not carry out for David what the LORD swore to him--	9 Niechaj to Bóg uczyni z Abnerem i tamto mu dorzuci, jeżeli nie dokonam tego, co Pan przyrzekł Dawidowi:
10 that is, take away the kingdom from the house of Saul and establish the throne of David over Israel and over Judah from Dan to Beersheba."	10 Odbiorę królestwo domowi Saula, umocnię natomiast władzę Dawida nad Izraelem i Judą od Dan do Beer-Szeby.
11 In his fear of Abner, Ishbaal was no longer able to say a word to him.	11 Iszbaal nie mógł na to odpowiedzieć Abnerowi ani słowa, gdyż się go obawiał.
12 Then Abner sent messengers to David in Telam, where he was at the moment, to say, "Make an agreement with me, and I will aid you by bringing all Israel over to you."	12 Abner wysłał posłów do Dawida, do Hebronu, aby mu oświadczyli: Czyj to kraj?, chcąc powiedzieć: Zechciej zawrzeć ze mną przymierze, a wtedy pomogę ci w tym, by cały Izrael ku tobie się zwrócił.
13 He replied, "Very well, I will make an agreement with you. But one thing I require of you. You must not appear before me unless you bring back Michal, Saul's daughter, when you come to present yourself to me."	13 Odpowiedział: Dobrze. Zawrę z tobą przymierze, lecz stawiam ci jeden warunek, którego od ciebie żądam, mianowicie: Nie będziesz widział mojej twarzy, jeżeli nie sprowadzisz mi Mikal, córki Saula, gdy przyjdziesz mnie zobaczyć.
14 At the same time David sent messengers to Ishbaal, son of Saul, to say, "Give me my wife Michal, whom I espoused by paying a hundred Philistine foreskins."	14 Dawid wysłał też posłów do Iszbaala, syna Saula, żądając: Zwróć moją żonę, Mikal, którą nabyłem za sto napletków filistyńskich.
15 Ishbaal sent for her and took her away from her husband Paltiel, son of Laish,	15 Iszbaal kazał ją więc zabrać od męża jej Paltiela, syna Lajisza.
16 who followed her weeping as far as Bahurim. But Abner said to him, "Go back!" And he turned back.	16 Mąż szedł za nią, a towarzysząc jej płakał aż do Bachurim. Abner rzekł jednak do niego: Wróć się! I wrócił się.
17 Abner then said in discussion with the elders of Israel: "For a long time you have been seeking David as your king.	17 Przeprowadził też Abner rozmowy ze starszyzną Izraela oznajmiając im: Już dawno okazywaliście pragnienie, aby mieć nad sobą Dawida królem.
18 Now take action, for the LORD has said of David, 'By my servant David I will save my people Israel from the grasp of the Philistines and from the grasp of all their enemies.'"	18 Dokonajcie tego teraz, gdyż Pan dał Dawidowi taką obietnicę: Oto za pośrednictwem mojego sługi Dawida uwolnię lud mój izraelski z rąk filistyńskich i z rąk wszystkich wrogów.
19 Abner also spoke personally to Benjamin, and then went to make his own report to David in Hebron concerning all that would be agreeable to Israel and to the whole house of Benjamin.	19 Podobnie też tłumaczył Abner Beniaminitom. Potem udał się Abner, by donieść Dawidowi w Hebronie o wszystkim tym, co wydało się słuszne Izraelitom i całemu domowi Beniamina.
20 When Abner, accompanied by twenty men, came to David in Hebron, David prepared a feast for Abner and for the men who were with him.	20 Abner w towarzystwie dwudziestu mężczyzn udał się do Dawida do Hebronu. A Dawid wyprawił ucztę Abnerowi i jego towarzyszom.
21 Then Abner said to David, "I will now go to assemble all Israel for my lord the king, that they may make an agreement with you; you will then be king over all whom you wish to rule." So David bade Abner farewell, and he went away in peace.	21 Wtedy Abner oświadczył Dawidowi: Zobowiązuję się, że pójdę, zgromadzę wszystkich Izraelitów wokół pana mojego, króla. Oni zawrą z tobą przymierze i będziesz sprawował nad nimi rządy według swego upodobania. Potem Dawid odprawił Abnera, który poszedł w pokoju.
22 Just then David's servants and Joab were coming in from an expedition, bringing much plunder with them. Abner, having been dismissed by David, was no longer with him in Hebron but had gone his way in peace.	22 Tymczasem gdy słudzy Dawida wraz z Joabem wracali z wyprawy, przynosząc bogatą zdobycz, Abnera już nie było u Dawida w Hebronie, gdyż go odprawił, i tamten poszedł w pokoju.
23 When Joab and the whole force he had with him arrived, he was informed, "Abner, son of Ner, came to David; he has been sent on his way in peace."	23 Po powrocie Joaba i całego wojska, które mu towarzyszyło, doniesiono Joabowi, że Abner, syn Nera, przybył do króla, a ten go odprawił, tak że odszedł w pokoju.
24 So Joab went to the king and said: "What have you done? Abner came to you. Why did you let him go peacefully on his way?	24 Udał się więc Joab do króla i rzekł: Coś ty uczynił? Przecież przyszedł do ciebie Abner. Dlaczego go odprawiłeś, że odszedł w pokoju?
25 Are you not aware that Abner came to deceive you and to learn the ins and outs of all that you are doing?"	25 Czyż nie znasz Abnera, syna Nera? Toż on przyszedł cię oszukać i wywiedzieć się o twych zamiarach i o twych wszystkich przedsięwzięciach.
26 Joab then left David, and without David's knowledge sent messengers after Abner, who brought him back from the cistern of Sirah.	26 Skoro tylko Joab wyszedł od Dawida, wysłał za Abnerem gońców, którzy zawrócili go od cysterny Sira. A Dawid o tym nie wiedział.
27 When Abner returned to Hebron, Joab took him aside within the city gate as though to speak with him privately. There he stabbed him in the abdomen, and he died in revenge for the killing of Joab's brother Asahel.	27 Kiedy Abner wrócił do Hebronu, Joab odprowadził go do środka bramy pod pozorem, że chce z nim poufnie porozmawiać. Tam zadał mu śmiertelny cios w podbrzusze za krew swego brata Asahela.
28 Later David heard of it and said: "Before the LORD; I and my kingdom are forever innocent.	28 Gdy Dawid otrzymał o tym wiadomość, powiedział: Ani ja, ani moje królestwo nie ma winy przed Panem za krew Abnera, syna Nera.
29 May the full responsibility for the death of Abner, son of Ner, be laid to Joab and to all his family. May the men of Joab's family never be without one suffering from a discharge, or a leper, or one unmanly, one falling by the sword, or one in need of bread!"	29 Niech odpowiedzialność za nią spadnie na głowę Joaba i na cały jego ród. Oby nigdy nie ustały w domu Joaba wycieki, trąd, podpieranie się laską, śmierć od miecza i głód chleba!
30 (Joab and his brother Abishai had lain in wait for Abner because he killed their brother Asahel in battle at Gibeon.)	30 A Joab i jego brat Abiszaj zamordowali Abnera, gdyż przez niego umarł ich brat Asahel w bitwie koło Gibeonu.
31 Then David said to Joab and to all the people who were with him, "Rend your garments, gird yourselves with sackcloth, and mourn over Abner." King David himself followed the bier.	31 Rzekł więc Dawid do Joaba i do wszystkich towarzyszących mu ludzi: Porozdzierajcie swe szaty, nałóżcie wory i podnieście lament wobec zwłok Abnera. Król Dawid postępował za marami.
32 When they had buried Abner in Hebron, the king wept aloud at the grave of Abner, and the people also wept.	32 Kiedy Abnera grzebano w Hebronie, król głośno płakał nad grobem Abnera, płakali też wszyscy ludzie.
33 And the king sang this elegy over Abner: "Would Abner have died like a fool?	33 Król ułożył pieśń żałobną i zaśpiewał ją: Czemuż to umarł Abner, tak jak ginie nikczemnik?
34 Your hands were not bound with chains, nor your feet placed in fetters; As men fall before the wicked, you fell." And all the people continued to weep for him.	34 Wszak ręce twoje nie były spętane ani nogi twoje nie skute łańcuchem. Jak napadnięty przez złoczyńców umarłeś. Znów wzmogło się zawodzenie ludu.
35 Then they went to console David with food while it was still day. But David swore, "May God do thus and so to me if I eat bread or anything else before sunset."	35 Gdy zaś zebrał się lud, usiłował wymusić na Dawidzie, by jeszcze za dnia spożył posiłek, Dawid jednak postanowił: Niech mi to Bóg uczyni i tamto dorzuci, jeślibym przed zachodem słońca skosztował chleba lub czegokolwiek.
36 All the people noted this with approval, just as they were pleased with everything that the king did.	36 Kiedy doszło to do wiadomości ludu, uznał on to za słuszne; wszystko zresztą, co uczynił król, uważał za słuszne.
37 So on that day all the people and all Israel came to know that the king had no part in the killing of Abner, son of Ner.	37 Wszyscy zebrani i cały Izrael przekonali się, że śmierć Abnera, syna Nera, nie została spowodowana przez króla.
38 The king then said to his servants: "You must recognize that a great general has fallen today in Israel.	38 Król powiedział również do sług swoich: Czy wy nie wiecie, że zginął dzisiaj wódz, i to znaczny w Izraelu?
39 Although I am the anointed king, I am weak this day, and these men, the sons of Zeruiah, are too ruthless for me. May the LORD requite the evildoer in accordance with his evil deed."	39 Tymczasem ja czuję się jeszcze słaby, mimo że namaszczony zostałem na króla. Ci zaś mężowie, synowie Serui, są dla mnie zbyt potężni. Niechże Pan odpłaci złoczyńcom według ich niegodziwości!