Livre d'Isaïe 20

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 L'année où le général en chef envoyé par Sargon, roi d'Assur, vint à Ashdod pour l'attaquer et s'enemparer,	1 W roku, w którym naczelny dowódca wysłany przez Sargona, króla asyryjskiego, przybył pod Aszdod, przypuścił szturm do miasta i zdobył je,
2 en ce temps-là, Yahvé parla par le ministère d'Isaïe fils d'Amoç; il dit: "Va, dénoue le sac que tu assur les reins, et ôte les sandales de tes pieds." Et il fit ainsi, allant nu et déchaussé.	2 w tym samym czasie Pan przemówił do Izajasza, syna Amosa, tymi słowami: Idź, rozwiąż wór z bioder twoich, zdejm też obuwie z nóg twoich! Ten zaś uczynił tak, chodząc nago i boso.
3 Et Yahvé dit: "De même que mon serviteur Isaïe a marché nu et déchaussé pendant trois ans, pourêtre un signe et un présage contre l'Egypte et contre Kush,	3 Wówczas Pan powiedział: Jak sługa mój, Izajasz, chodził nago i boso trzy lata, jako znak i dziwny symbol dotyczący Egiptu i kraju Kusz,
4 de même le roi d'Assur emmènera les captifs d'Egypte et les déportés de Kush, les jeunes et les vieux,nus, déchaussés et fesses découvertes, à la honte de l'Egypte.	4 tak król asyryjski uprowadzi jeńców z Egiptu i wygnańców z Kusz, młodych i starych, nagich i bosych, i z obnażonymi pośladkami - na hańbę Egiptu.
5 Ils seront pris d'épouvante et de honte à cause de Kush leur espérance et de l'Egypte leur fierté.	5 Zalękną się i zarumienią z powodu kraju Kusz, ich nadziei, i z powodu Egiptu, ich chluby.
6 Et l'habitant de ce rivage dira en ce jour-là: "Voici ce qu'est devenue notre espérance, ceux vers quinous avons fui pour chercher un secours, pour échapper au roi d'Assur. Et nous, comment nous sauverons-nous?"	6 I powiedzą w ów dzień mieszkańcy tego wybrzeża: Oto, co się stało z tym, w którym położyliśmy nadzieję i do którego uciekaliśmy się o pomoc, ażeby nas wyrwał od króla asyryjskiego! A teraz jak się ocalimy my sami?