| 1 Le premier jour de la semaine, aux premières lueurs de l’aube, elles vont à la tombe emportant les aromates qu’elles ont préparés. | 1 W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. |
| 2 C’est alors qu’elles font une découverte: la pierre a été roulée de devant la tombe. | 2 Kamień od grobu zastały odsunięty. |
| 3 Elles y pénètrent et ne trouvent pas le corps du Seigneur Jésus. | 3 A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. |
| 4 Et comme elles sont là, ne sachant que penser, deux hommes se présentent à elles en habits éblouissants. | 4 Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. |
| 5 Saisies de crainte, elles baissent leur visage vers la terre; mais ils leur disent: "Pourquoi chercher le Vivant parmi les morts? | 5 Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? |
| 6 Il n’est pas ici, il est ressuscité. Souvenez-vous de ce qu’il vous a dit quand il était encore en Galilée: | 6 Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: |
| 7 Il faut que le Fils de l’Homme soit livré aux mains d’hommes pécheurs, qu’il soit mis en croix et qu’il ressuscite le troisième jour.” | 7 Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie. |
| 8 À ce moment elles se souvinrent de ses paroles. | 8 Wtedy przypomniały sobie Jego słowa |
| 9 De retour de la tombe, elles racontèrent tout cela aux Onze et à tous les autres; | 9 i wróciły od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym. |
| 10 c’étaient Marie de Magdala, Jeanne, et Marie mère de Jacques. Les autres femmes qui étaient avec elles disaient la même chose aux apôtres, | 10 A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to Apostołom. |
| 11 mais ils ne les crurent pas: toute cette histoire leur paraissait pure fantaisie. | 11 Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary. |
| 12 Pierre cependant se lève, il court à la tombe, se penche et voit les linges, rien d’autre. Il rentre chez lui en se demandant ce qui a pu arriver. | 12 Jednakże Piotr wybrał się i pobiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało. |
| 13 Ce même jour, deux d’entre eux se rendaient à un village du nom d’Emmaüs, éloigné de 60 stades de Jérusalem, | 13 Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. |
| 14 et ils parlaient entre eux de tous ces événements. | 14 Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. |
| 15 Tandis qu’ils parlaient et discutaient entre eux, voici que Jésus lui-même s’approcha et fit route avec eux. | 15 Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. |
| 16 Mais leurs yeux étaient empêchés de le reconnaître. | 16 Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. |
| 17 Et voilà qu’il leur dit: "Mais quelle est donc cette affaire dont vous discutez tout en marchant?” Ils s’arrêtent, l’air découragé, | 17 On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. |
| 18 et l’un d’eux nommé Cléopas lui répond: "Tu es bien le seul homme de passage à Jérusalem à ignorer ce qui s’est passé ici ces derniers jours.” | 18 A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. |
| 19 Il leur dit: "Quoi donc?” Ils répondent: "Toute l’affaire de Jésus de Nazareth! “C’était un prophète puissant en œuvres et en paroles: Dieu en est témoin, et tout le peuple également; | 19 Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; |
| 20 mais nos grands prêtres et nos chefs l’ont renié, ils l’ont condamné à mort et l’ont mis en croix. | 20 jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. |
| 21 Et nous, nous pensions que c’était lui qui délivrerait Israël. Mais tout est fait et c’est déjà le troisième jour. | 21 A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. |
| 22 “C’est vrai que quelques femmes de notre groupe nous ont déroutés. Quand elles sont allées au tombeau à l’aube, | 22 Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, |
| 23 elles n’ont pas trouvé son corps; elles sont venues nous dire qu’elles ont eu une vision avec des anges qui disent qu’il est vivant. | 23 a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. |
| 24 Certains des nôtres sont allés au tombeau et ont trouvé les choses comme les femmes avaient dit, mais lui, ils ne l’ont pas vu.” | 24 Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli. |
| 25 Alors il leur dit: "Hommes sans intelligence, cœurs lents à croire ce qu’ont dit les prophètes! | 25 Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! |
| 26 Le Messie ne devait-il pas souffrir pour entrer dans sa gloire?” | 26 Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? |
| 27 Et il leur fit l’interprétation de ce qui le concernait dans toutes les Écritures, en commençant par Moïse et ensuite tous les prophètes. | 27 I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. |
| 28 Lorsqu’ils approchèrent du village où ils se rendaient, il fit semblant d’aller plus loin. | 28 Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. |
| 29 Mais ils firent pression sur lui: "Reste avec nous, le soir tombe et déjà le jour baisse.” Il entra donc pour s’arrêter avec eux. | 29 Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. |
| 30 Comme il était à table avec eux, il prit le pain, il le bénit et, après l’avoir rompu, il le leur donna. | 30 Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. |
| 31 Alors leurs yeux s’ouvrirent et ils le reconnurent; mais lui déjà était devenu invisible à leurs yeux. | 31 Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. |
| 32 Ils se disaient l’un à l’autre: "Notre cœur n’était-il pas tout brûlant en nous quand il nous parlait sur le chemin et nous expliquait les Écritures?” | 32 I mówili nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał? |
| 33 À l’heure même ils se levèrent et retournèrent à Jérusalem où ils trouvèrent rassemblés les Onze et ceux de leur groupe. | 33 W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, |
| 34 Ceux-ci leur dirent: "En vérité le Seigneur est ressuscité, il est apparu à Simon.” | 34 którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. |
| 35 Et eux de leur côté commencèrent à raconter ce qui s’était passé sur le chemin, et comment ils l’avaient reconnu à la fraction du pain. | 35 Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba. |
| 36 Ils parlaient encore lorsque Jésus lui-même se trouva au milieu d’eux (et leur dit: "Paix à vous!”) | 36 A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! |
| 37 Il y eut un moment d’épouvante: saisis de peur, ils croyaient voir un esprit. | 37 Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. |
| 38 Alors il leur dit: "Pourquoi ce trouble, pourquoi de telles idées vous viennent-elles à l’esprit? | 38 Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? |
| 39 Voyez mes mains et mes pieds: oui, c’est moi. Touchez-moi et regardez: un esprit n’a ni chair ni os comme vous voyez que j’en ai.” | 39 Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. |
| 40 En disant cela il leur montra ses mains et ses pieds. | 40 Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. |
| 41 Et comme, dans leur joie et leur étonnement, ils hésitaient encore à croire, il leur dit: "Avez-vous ici quelque chose à manger?” | 41 Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? |
| 42 Alors ils lui donnent une part de poisson grillé (et une portion de miel), | 42 Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. |
| 43 il le prend et le mange devant eux. | 43 Wziął i jadł wobec nich. |
| 44 Jésus leur dit: "Rappelez-vous mes paroles lorsque j’étais encore avec vous pour vous parler: il faut que s’accomplisse tout ce qui a été écrit à mon sujet dans la loi de Moïse, les Prophètes et les Psaumes.” | 44 Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. |
| 45 Alors il leur ouvrit l’intelligence pour qu’ils comprennent les Écritures. | 45 Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, |
| 46 Il leur dit: "Vous voyez, c’était dans l’Écriture: le Messie devait souffrir et ressusciter d’entre les morts le troisième jour. | 46 i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, |
| 47 Et il faut ensuite que la conversion et le pardon des péchés soient proclamés en son nom à toutes les nations, en commençant par Jérusalem. | 47 w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. |
| 48 De cela vous êtes témoins. | 48 Wy jesteście świadkami tego. |
| 49 “De mon côté je vais envoyer sur vous ce que mon Père a promis; restez en ville jusqu’à ce que vous soyez revêtus de la puissance d’en haut.” | 49 Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. |
| 50 Jésus les conduisit jusque vers Béthanie. Là il éleva les mains et les bénit; | 50 Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. |
| 51 et tandis qu’il les bénissait il s’éloigna d’eux, (emporté dans le ciel. 52 Ils se prosternèrent devant lui.) Puis ils revinrent à Jérusalem en grande joie, | 51 A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. |
| 52 Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, |
| 53 et sans cesse ils étaient dans le Temple à louer Dieu. | 53 gdzie stale przebywali w świątyni, "wielbiąc i" błogosławiąc Boga. |
