| 1 Prière du prophète Habaquq, sur le ton des lamentations. | 1 Modlitwa błagalna proroka Habakuka, na wzór lamentacji. |
| 2 Ô Yahvé, j’ai bien entendu, j’ai vu cette œuvre que tu réaliseras, que tu montreras au cours des temps: dans ta colère, n’oublie pas ta miséricorde! | 2 Usłyszałem, o Panie, Twoje orędzie, zobaczyłem, o Panie, Twe dzieło. Gdy czas nadejdzie, niech ono odżyje, gdy czas nadejdzie, pozwól nam je poznać, w zapale gniewu pomnij na swą litość! |
| 3 Éloah est sorti de Téman, le Saint, du mont Paran. Sa majesté voile les cieux, la terre est pleine de sa gloire. | 3 Bóg przychodzi z Temanu, Święty z góry Paran. Majestat Jego okrywa niebiosa, a ziemia pełna jest Jego chwały. |
| 4 Son éclat est comme la lumière, des rayons partent de ses mains, s’échappent de sa puissance secrète. | 4 Wspaniałość Jego podobna do światła, promienie z rąk Mu tryskają, w nich to ukryta moc Jego. |
| 5 Devant lui marche la peste les fièvres mortelles suivent ses pas. | 5 Zaraza idzie przed Jego obliczem, w ślad za Nim gorączka śmiertelna. |
| 6 Il s’est arrêté, la terre tremble, il a regardé, les nations s’effraient, les monts des origines volent en éclats, les collines antiques s’effondrent: ses chemins étaient tracés depuis toujours. | 6 Gdy On występuje, trzęsie się ziemia i drżą narody pod Jego spojrzeniem; rozpadają się góry prastare, uniżają pagórki odwieczne, te ścieżki Jego od pradawnych czasów. |
| 7 J’ai vu l’épouvante à son passage, les tentes de Kouchan en ont été secouées. | 7 Widzę klęską dotknięte mieszkania Kuszanu, chwiejące się namioty ziemi Madian. |
| 8 Ta colère est-elle pour les fleuves, t’emportes-tu, Yahvé, contre la mer, pour que tu montes sur tes chevaux, sur tes chars victorieux? | 8 Czy na rzeki gniewasz się, Panie? Czy na rzeki (wybuchł) gniew Twój? Czy na morze - Twoja zapalczywość, że wsiadasz na swoje konie, na swoje rydwany zwycięskie? |
| 9 Tu as tendu l’arc, placé tes flèches sur la corde. Tu fends la terre et les torrents coulent, | 9 Łuk Twój obnażony, a kołczan pełen strzał, dla rzek otwierasz ziemię. |
| 10 à ta vue les montagnes s’ébranlent, l’averse tombe avec violence, l’abîme fait entendre sa voix. Le soleil a perdu son éclat, | 10 Na widok Twój trzęsą się góry, ulewa deszczu runęła. Wielka Otchłań głos swój podniosła, wysoko uniosła swe ręce. |
| 11 la lune s’est arrêtée sur place, quand sont parties tes flèches de lumière, les éclairs de ta lance. | 11 Słońce i księżyc stoją w swoim miejscu z powodu blasku lecących Twych strzał i jasności lśnienia Twej dzidy. |
| 12 Avec rage tu piétines la terre, furieux, tu foules aux pieds les nations. | 12 Rozgniewany kroczysz po ziemi, w zapalczywości swej depczesz narody. |
| 13 Tu es sorti au secours de ton peuple, pour secourir celui que tu as consacré. Tu fracasses la tête du méchant, tu le ruines jusqu’à ses racines. | 13 Wyszedłeś w celu ocalenia swego ludu, w celu wybawienia Twego pomazańca. Zburzyłeś dom bezbożnego, odsłoniłeś fundament aż do nagiej skały. |
| 14 Tes flèches ont percé la tête de ses chefs qui s’élançaient joyeux pour nous briser, pour dévorer sans bruit le malheureux. | 14 Przeszyłeś strzałami wodza ich wojska, które naciera, aby nas zgubić - radując się jak ten, co w ukryciu wyniszcza biednego. |
| 15 Sur tes chevaux tu as franchi la mer, le torrent des eaux bouillonnantes. | 15 W morze wdeptałeś jego konie, w kipiącą topiel wód mnogich. |
| 16 À l’entendre mon sang n’a fait qu’un tour, à ce bruit je ne sais plus que balbutier; la maladie est entrée dans mes os et mes pas ne sont plus assurés. Pourtant j’aspire à voir ce jour fatal qui surprendra le peuple de nos oppresseurs. | 16 Usłyszałem i serce moje struchlało, na głos ten zadrżały me wargi, przenikła trwoga me kości, kroki się moje zachwiały. W spokoju jednak wyglądam dnia utrapienia, który nadchodzi na lud, co nas gnębi. |
| 17 Le figuier peut-être ne fleurira plus, et la vigne ne donnera rien, la récolte d’olives fera peine à voir, et la moisson ne donnera pas de quoi manger, les bercails seront vides de brebis et les étables de bœufs - | 17 Drzewo figowe wprawdzie nie rozwija pąków, nie dają plonu winnice, zawiódł owoc oliwek, a pola nie dają żywności, choć trzody owiec znikają z owczarni i nie ma wołów w zagrodach. |
| 18 mais moi, je me réjouirai en Yahvé, je tressaille de joie en Dieu mon sauveur. | 18 Ja mimo to w Panu będę się radować, weselić się będę w Bogu, moim Zbawicielu. |
| 19 Yahvé, le Seigneur, est ma force, il affermit mes pieds comme ceux de la biche, il entraîne mes pas sur les hauteurs. Au maître de chant. Avec les instruments à cordes. | 19 Pan Bóg - moja siła, uczyni nogi moje podobne jelenim, wprowadzi mnie na wyżyny. Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. |
