| 1 בני לחכמתי הקשיבה לתבונתי הט אזנך | 1 Ku mojej mądrości zwróć się, mój synu, ku mojej rozwadze nakłoń swe ucho, |
| 2 לשמר מזמות ודעת שפתיך ינצרו | 2 abyś zachował roztropność, twe usta niech strzegą rozsądku! |
| 3 כי נפת תטפנה שפתי זרה וחלק משמן חכה | 3 Bo miód wycieka z warg obcej, podniebienie jej gładkie jak olej, |
| 4 ואחריתה מרה כלענה חדה כחרב פיות | 4 lecz w końcu będzie gorzka niby piołun i ostra jak miecz obosieczny. |
| 5 רגליה ירדות מות שאול צעדיה יתמכו | 5 Jej nogi zstępują ku śmierci, do Szeolu zmierzają jej kroki, |
| 6 ארח חיים פן תפלס נעו מעגלתיה לא תדע | 6 byś nie ujrzał drogi życia, jej ścieżki wiją się niedostrzegalnie. |
| 7 ועתה בנים שמעו לי ואל תסורו מאמרי פי | 7 Więc teraz, mój synu, posłuchaj: nie odstępuj od moich pouczeń; |
| 8 הרחק מעליה דרכך ואל תקרב אל פתח ביתה | 8 idź drogą swą od niej daleko, pod drzwi jej domu nie podchodź, |
| 9 פן תתן לאחרים הודך ושנתיך לאכזרי | 9 byś obcym swej sławy nie oddał, a lat swych okrutnikowi, |
| 10 פן ישבעו זרים כחך ועצביך בבית נכרי | 10 by z pracy twej inni nie tyli, by mienie twe nie szło w dom obcy. |
| 11 ונהמת באחריתך בכלות בשרך ושארך | 11 Na końcu przyjdzie ci wzdychać, gdy ciało i siły wyczerpiesz. |
| 12 ואמרת איך שנאתי מוסר ותוכחת נאץ לבי | 12 Powiesz: Nie cierpiałem upomnień - nauką wzgardziło me serce, |
| 13 ולא שמעתי בקול מורי ולמלמדי לא הטיתי אזני | 13 nie dbałem na głos wychowawców, nie dawałem posłuchu nauczającym mnie; |
| 14 כמעט הייתי בכל רע בתוך קהל ועדה | 14 o włos, a popadłbym w wielkie nieszczęście pośród rady i zgromadzenia. |
| 15 שתה מים מבורך ונזלים מתוך בארך | 15 Pij wodę z własnej cysterny, tę, która płynie z twej studni. |
| 16 יפוצו מעינתיך חוצה ברחבות פלגי מים | 16 Na zewnątrz mają bić twoje źródła? Tworzyć na placach strumienie? |
| 17 יהיו לך לבדך ואין לזרים אתך | 17 Niech służy dla ciebie samego, a nie innym wraz z tobą; |
| 18 יהי מקורך ברוך ושמח מאשת נעורך | 18 niech źródło twe świętym zostanie, znajduj radość w żonie młodości. |
| 19 אילת אהבים ויעלת חן דדיה ירוך בכל עת באהבתה תשגה תמיד | 19 Przemiła to łania i wdzięczna kozica, jej piersią upajaj się zawsze, w miłości jej stale czuj rozkosz! |
| 20 ולמה תשגה בני בזרה ותחבק חק נכריה | 20 Po cóż, mój synu, upajać się obcą i obejmować piersi nieznanej? |
| 21 כי נכח עיני יהוה דרכי איש וכל מעגלתיו מפלס | 21 Bo drogi ludzkie - przed oczyma Pana, On widzi wszystkie ich ścieżki. |
| 22 עוונותיו ילכדנו את הרשע ובחבלי חטאתו יתמך | 22 Gdy grzesznym nieprawość owładnie, trzymają go więzy występku. |
| 23 הוא ימות באין מוסר וברב אולתו ישגה | 23 Umrze on z braku nauki, pobłądzi z ogromu głupoty. |
