ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ - Proverbi - Proverbs 25

LXX	BIBBIA CEI 2008
1 τους εμους λογους υιε φοβηθητι και δεξαμενος αυτους μετανοει ταδε λεγει ο ανηρ τοις πιστευουσιν θεω και παυομαι	1 Anche questi sono proverbi di Salomone, raccolti dagli uomini di Ezechia, re di Giuda.
2 αφρονεστατος γαρ ειμι παντων ανθρωπων και φρονησις ανθρωπων ουκ εστιν εν εμοι	2 È gloria di Dio nascondere le cose, è gloria dei re investigarle.
3 θεος δεδιδαχεν με σοφιαν και γνωσιν αγιων εγνωκα	3 I cieli per la loro altezza, la terra per la sua profondità e il cuore dei re sono inesplorabili.
4 τις ανεβη εις τον ουρανον και κατεβη τις συνηγαγεν ανεμους εν κολπω τις συνεστρεψεν υδωρ εν ιματιω τις εκρατησεν παντων των ακρων της γης τι ονομα αυτω η τι ονομα τοις τεκνοις αυτου ινα γνως	4 Togli le scorie dall’argento e l’orafo ne farà un bel vaso;
5 παντες λογοι θεου πεπυρωμενοι υπερασπιζει δε αυτος των ευλαβουμενων αυτον	5 togli il malvagio dalla presenza del re e il suo trono si stabilirà sulla giustizia.
6 μη προσθης τοις λογοις αυτου ινα μη ελεγξη σε και ψευδης γενη	6 Non darti arie davanti al re e non metterti al posto dei grandi,
7 δυο αιτουμαι παρα σου μη αφελης μου χαριν προ του αποθανειν με	7 perché è meglio sentirsi dire: «Sali quassù», piuttosto che essere umiliato davanti a uno più importante. Ciò che i tuoi occhi hanno visto,
8 ματαιον λογον και ψευδη μακραν μου ποιησον πλουτον δε και πενιαν μη μοι δως συνταξον δε μοι τα δεοντα και τα αυταρκη	8 non esibirlo troppo in fretta in un processo; altrimenti che farai alla fine, quando il tuo prossimo ti svergognerà?
9 ινα μη πλησθεις ψευδης γενωμαι και ειπω τις με ορα η πενηθεις κλεψω και ομοσω το ονομα του θεου	9 La tua causa discutila con il tuo vicino, ma non rivelare il segreto altrui,
10 μη παραδως οικετην εις χειρας δεσποτου μηποτε καταρασηται σε και αφανισθης	10 perché chi ti ascolta non ti biasimi e il tuo discredito sarebbe irreparabile.
11 εκγονον κακον πατερα καταραται την δε μητερα ουκ ευλογει	11 Come mele d’oro su vassoio d’argento cesellato, è una parola detta a suo tempo.
12 εκγονον κακον δικαιον εαυτον κρινει την δε εξοδον αυτου ουκ απενιψεν	12 Come anello d’oro e collana preziosa è un saggio che ammonisce un orecchio attento.
13 εκγονον κακον υψηλους οφθαλμους εχει τοις δε βλεφαροις αυτου επαιρεται	13 Come il fresco di neve al tempo della mietitura è un messaggero fedele per chi lo manda: egli rinfranca l’animo del suo signore.
14 εκγονον κακον μαχαιρας τους οδοντας εχει και τας μυλας τομιδας ωστε αναλισκειν και κατεσθιειν τους ταπεινους απο της γης και τους πενητας αυτων εξ ανθρωπων	14 Nuvole e vento, ma senza pioggia, tale è l’uomo che si vanta di regali che non fa.
15 τη βδελλη τρεις θυγατερες ησαν αγαπησει αγαπωμεναι και αι τρεις αυται ουκ ενεπιμπλασαν αυτην και η τεταρτη ουκ ηρκεσθη ειπειν ικανον	15 Con la pazienza il giudice si lascia persuadere, una lingua dolce spezza le ossa.
16 αδης και ερως γυναικος και ταρταρος και γη ουκ εμπιπλαμενη υδατος και υδωρ και πυρ ου μη ειπωσιν αρκει	16 Se hai trovato il miele, mangiane quanto ti basta, per non esserne nauseato e poi vomitarlo.
17 οφθαλμον καταγελωντα πατρος και ατιμαζοντα γηρας μητρος εκκοψαισαν αυτον κορακες εκ των φαραγγων και καταφαγοισαν αυτον νεοσσοι αετων	17 Metti di rado il piede in casa del tuo vicino, perché, stanco di te, non ti prenda in odio.
18 τρια δε εστιν αδυνατα μοι νοησαι και το τεταρτον ουκ επιγινωσκω	18 Mazza, spada e freccia acuta è colui che depone il falso contro il suo prossimo.
19 ιχνη αετου πετομενου και οδους οφεως επι πετρας και τριβους νηος ποντοπορουσης και οδους ανδρος εν νεοτητι	19 Quale dente cariato e quale piede slogato, tale è l’appoggio del perfido nel giorno della sventura.
20 τοιαυτη οδος γυναικος μοιχαλιδος η οταν πραξη απονιψαμενη ουδεν φησιν πεπραχεναι ατοπον	20 Come chi toglie il mantello in un giorno di freddo e come chi versa aceto su una piaga viva, tale è colui che canta canzoni a un cuore afflitto.
21 δια τριων σειεται η γη το δε τεταρτον ου δυναται φερειν	21 Se il tuo nemico ha fame, dagli pane da mangiare, se ha sete, dagli acqua da bere,
22 εαν οικετης βασιλευση και αφρων πλησθη σιτιων	22 perché così ammasserai carboni ardenti sul suo capo e il Signore ti ricompenserà.
23 και οικετις εαν εκβαλη την εαυτης κυριαν και μισητη γυνη εαν τυχη ανδρος αγαθου	23 La tramontana porta la pioggia, la lingua maldicente provoca lo sdegno sul volto.
24 τεσσαρα δε εστιν ελαχιστα επι της γης ταυτα δε εστιν σοφωτερα των σοφων	24 È meglio abitare su un angolo del tetto, che avere casa in comune con una moglie litigiosa.
25 οι μυρμηκες οις μη εστιν ισχυς και ετοιμαζονται θερους την τροφην	25 Come acqua fresca per una gola riarsa è una buona notizia da un paese lontano.
26 και οι χοιρογρυλλιοι εθνος ουκ ισχυρον οι εποιησαντο εν πετραις τους εαυτων οικους	26 Fontana torbida e sorgente inquinata, tale è il giusto che vacilla di fronte al malvagio.
27 αβασιλευτον εστιν η ακρις και εκστρατευει αφ' ενος κελευσματος ευτακτως	27 Mangiare troppo miele non è bene, né cercare onori eccessivi.
28 και καλαβωτης χερσιν ερειδομενος και ευαλωτος ων κατοικει εν οχυρωμασιν βασιλεως	28 Una città smantellata, senza mura, tale è chi non sa dominare se stesso.
29 τρια δε εστιν α ευοδως πορευεται και το τεταρτον ο καλως διαβαινει
30 σκυμνος λεοντος ισχυροτερος κτηνων ος ουκ αποστρεφεται ουδε καταπτησσει κτηνος
31 και αλεκτωρ εμπεριπατων θηλειαις ευψυχος και τραγος ηγουμενος αιπολιου και βασιλευς δημηγορων εν εθνει
32 εαν προη σεαυτον εις ευφροσυνην και εκτεινης την χειρα σου μετα μαχης ατιμασθηση
33 αμελγε γαλα και εσται βουτυρον εαν δε εκπιεζης μυκτηρας εξελευσεται αιμα εαν δε εξελκης λογους εξελευσονται κρισεις και μαχαι