| 1 ادع الآن. فهل لك من مجيب. والى اي القديسين تلتفت. | 1 קרא נא היש עונך ואל מי מקדשים תפנה |
| 2 لان الغيظ يقتل الغبي والغيرة تميت الاحمق. | 2 כי לאויל יהרג כעש ופתה תמית קנאה |
| 3 اني رأيت الغبي يتاصل وبغتة لعنت مربضه. | 3 אני ראיתי אויל משריש ואקוב נוהו פתאם |
| 4 بنوه بعيدون عن الامن وقد تحطموا في الباب ولا منقذ. | 4 ירחקו בניו מישע וידכאו בשער ואין מציל |
| 5 الذين يأكل الجوعان حصيدهم ويأخذه حتى من الشوك ويشتف الضمآن ثروتهم. | 5 אשר קצירו רעב יאכל ואל מצנים יקחהו ושאף צמים חילם |
| 6 ان البلية لا تخرج من التراب والشقاوة لا تنبت من الارض | 6 כי לא יצא מעפר און ומאדמה לא יצמח עמל |
| 7 ولكن الانسان مولود للمشقة كما ان الجوارح لارتفاع الجناح | 7 כי אדם לעמל יולד ובני רשף יגביהו עוף |
| 8 لكن كنت اطلب الى الله وعلى الله اجعل امري. | 8 אולם אני אדרש אל אל ואל אלהים אשים דברתי |
| 9 الفاعل عظائم لا تفحص وعجائب لا تعد. | 9 עשה גדלות ואין חקר נפלאות עד אין מספר |
| 10 المنزل مطرا على وجه الارض والمرسل المياه على البراري. | 10 הנתן מטר על פני ארץ ושלח מים על פני חוצות |
| 11 الجاعل المتواضعين في العلى فيرتفع المحزونون الى امن. | 11 לשום שפלים למרום וקדרים שגבו ישע |
| 12 المبطل افكار المحتالين فلا تجري ايديهم قصدا. | 12 מפר מחשבות ערומים ולא תעשינה ידיהם תושיה |
| 13 الآخذ الحكماء بحيلتهم فتتهور مشورة الماكرين. | 13 לכד חכמים בערמם ועצת נפתלים נמהרה |
| 14 في النهار يصدمون ظلاما ويتلمّسون في الظهيرة كما في الليل. | 14 יומם יפגשו חשך וכלילה ימששו בצהרים |
| 15 المنجي البائس من السيف من فمهم ومن يد القوي. | 15 וישע מחרב מפיהם ומיד חזק אביון |
| 16 فيكون للذليل رجاء وتسد الخطية فاها | 16 ותהי לדל תקוה ועלתה קפצה פיה |
| 17 هوذا طوبى لرجل يؤدبه الله. فلا ترفض تأديب القدير. | 17 הנה אשרי אנוש יוכחנו אלוה ומוסר שדי אל תמאס |
| 18 لانه هو يجرح ويعصب. يسحق ويداه تشفيان. | 18 כי הוא יכאיב ויחבש ימחץ וידו תרפינה |
| 19 في ست شدائد ينجيك وفي سبع لا يمسك سوء. | 19 בשש צרות יצילך ובשבע לא יגע בך רע |
| 20 في الجوع يفديك من الموت وفي الحرب من حد السيف. | 20 ברעב פדך ממות ובמלחמה מידי חרב |
| 21 من سوط اللسان تختبأ فلا تخاف من الخراب اذا جاء. | 21 בשוט לשון תחבא ולא תירא משד כי יבוא |
| 22 تضحك على الخراب والمحل ولا تخشى وحوش الارض. | 22 לשד ולכפן תשחק ומחית הארץ אל תירא |
| 23 لانه مع حجارة الحقل عهدك ووحوش البرية تسالمك. | 23 כי עם אבני השדה בריתך וחית השדה השלמה לך |
| 24 فتعلم ان خيمتك آمنة وتتعهد مربضك ولا تفقد شيئا. | 24 וידעת כי שלום אהלך ופקדת נוך ולא תחטא |
| 25 وتعلم ان زرعك كثير وذريتك كعشب الارض. | 25 וידעת כי רב זרעך וצאצאיך כעשב הארץ |
| 26 تدخل المدفن في شيخوخة كرفع الكدس في اوانه. | 26 תבוא בכלח אלי קבר כעלות גדיש בעתו |
| 27 ها ان ذا قد بحثنا عنه. كذا هو. فاسمعه واعلم انت لنفسك | 27 הנה זאת חקרנוה כן היא שמענה ואתה דע לך |
