Micà (מיכה) - Michea 30

STUTTGARTENSIA-DELITZSCH	SMITH VAN DYKE
1 וַיְהִי דְבַר־יְהוָה אֵלַי לֵאמֹר	1 وكان اليّ كلام الرب قائلا.
2 בֶּן־אָדָם הִנָּבֵא וְאָמַרְתָּ כֹּה אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה הֵילִילוּ הָהּ לַיֹּום	2 يا ابن آدم تنبأ وقل هكذا قال السيد الرب. ولولوا يا لليوم.
3 כִּי־קָרֹוב יֹום וְקָרֹוב יֹום לַיהוָה יֹום עָנָן עֵת גֹּויִם יִהְיֶה	3 لان اليوم قريب. ويوم للرب قريب يوم غيم. يكون وقتا للامم.
4 וּבָאָה חֶרֶב בְּמִצְרַיִם וְהָיְתָה חַלְחָלָה בְּכוּשׁ בִּנְפֹל חָלָל בְּמִצְרָיִם וְלָקְחוּ הֲמֹונָהּ וְנֶהֶרְסוּ יְסֹודֹתֶיהָ	4 ويأتي سيف على مصر ويكون في كوش خوف شديد عند سقوط القتلى في مصر وياخذون ثروتها وتهدم أسسها.
5 כּוּשׁ וּפוּט וְלוּד וְכָל־הָעֶרֶב וְכוּב וּבְנֵי אֶרֶץ הַבְּרִית אִתָּם בַּחֶרֶב יִפֹּלוּ׃ פ	5 يسقط معهم بالسيف كوش وفوط ولود وكل اللفيف وكوب وبنو ارض العهد.
6 כֹּה אָמַר יְהוָה וְנָפְלוּ סֹמְכֵי מִצְרַיִם וְיָרַד גְּאֹון עֻזָּהּ מִמִּגְדֹּל סְוֵנֵה בַּחֶרֶב יִפְּלוּ־בָהּ נְאֻם אֲדֹנָי יְהוִה	6 هكذا قال الرب. ويسقط عاضدو مصر وتنحط كبرياء عزتها. من مجدل الى اسوان يسقطون فيها بالسيف يقول السيد الرب.
7 וְנָשַׁמּוּ בְּתֹוךְ אֲרָצֹות נְשַׁמֹּות וְעָרָיו בְּתֹוךְ־עָרִים נַחֲרָבֹות תִּהְיֶינָה	7 فتقفر في وسط الاراضي المقفرة وتكون مدنها في وسط المدن الخربة.
8 וְיָדְעוּ כִּי־אֲנִי יְהוָה בְּתִתִּי־אֵשׁ בְּמִצְרַיִם וְנִשְׁבְּרוּ כָּל־עֹזְרֶיהָ	8 فيعلمون اني انا الرب عند اضرامي نارا في مصر ويكسر جميع اعوانها.
9 בַּיֹּום הַהוּא יֵצְאוּ מַלְאָכִים מִלְּפָנַי בַּצִּים לְהַחֲרִיד אֶת־כּוּשׁ בֶּטַח וְהָיְתָה חַלְחָלָה בָהֶם בְּיֹום מִצְרַיִם כִּי הִנֵּה בָּאָה׃ ס	9 في ذلك اليوم يخرج من قبلي رسل في سفن لتخويف كوش المطمئنة فياتي عليهم خوف عظيم كما في يوم مصر. لانه هوذا ياتي
10 כֹּה אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה וְהִשְׁבַּתִּי אֶת־הֲמֹון מִצְרַיִם בְּיַד נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ־בָּבֶל	10 هكذا قال السيد الرب. اني ابيد ثروة مصر بيد نبوخذراصر ملك بابل.
11 הוּא וְעַמֹּו אִתֹּו עָרִיצֵי גֹויִם מוּבָאִים לְשַׁחֵת הָאָרֶץ וְהֵרִיקוּ חַרְבֹותָם עַל־מִצְרַיִם וּמָלְאוּ אֶת־הָאָרֶץ חָלָל	11 هو وشعبه معه عتاة الامم يؤتى بهم لخراب الارض فيجردون سيوفهم على مصر ويملأون الارض من القتلى.
12 וְנָתַתִּי יְאֹרִים חָרָבָה וּמָכַרְתִּי אֶת־הָאָרֶץ בְּיַד־רָעִים וַהֲשִׁמֹּתִי אֶרֶץ וּמְלֹאָהּ בְּיַד־זָרִים אֲנִי יְהוָה דִּבַּרְתִּי׃ ס	12 واجعل الانهار يابسة وابيع الارض ليد الاشرار واخرب الارض وملأها بيد الغرباء. انا الرب تكلمت.
13 כֹּה־אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה וְהַאֲבַדְתִּי גִלּוּלִים וְהִשְׁבַּתִּי אֱלִילִים מִנֹּף וְנָשִׂיא מֵאֶרֶץ־מִצְרַיִם לֹא יִהְיֶה־עֹוד וְנָתַתִּי יִרְאָה בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם	13 هكذا قال السيد الرب. وابيد الاصنام وابطل الاوثان من نوف. ولا يكون بعد رئيس من ارض مصر والقي الرعب في ارض مصر.
14 וַהֲשִׁמֹּתִי אֶת־פַּתְרֹוס וְנָתַתִּי אֵשׁ בְּצֹעַן וְעָשִׂיתִי שְׁפָטִים בְּנֹא	14 واخرب فتروس واضرم نارا في صوعن واجري احكاما في نو.
15 וְשָׁפַכְתִּי חֲמָתִי עַל־סִין מָעֹוז מִצְרָיִם וְהִכְרַתִּי אֶת־הֲמֹון נֹא	15 واسكب غضبي على سين حصن مصر واستأصل جمهور نو.
16 וְנָתַתִּי אֵשׁ בְּמִצְרַיִם חוּל [תָּחִיל כ] (תָּחוּל ק) סִין וְנֹא תִּהְיֶה לְהִבָּקֵעַ וְנֹף צָרֵי יֹומָם	16 واضرم نارا في مصر. سين تتوجع توجعا ونو تكون للتمزيق ولنوف ضيقات كل يوم.
17 בַּחוּרֵי אָוֶן וּפִי־בֶסֶת בַּחֶרֶב יִפֹּלוּ וְהֵנָּה בַּשְּׁבִי תֵלַכְנָה	17 شبان آون وفيبستة يسقطون بالسيف وهما تذهبان الى السبي.
18 וּבִתְחַפְנְחֵס חָשַׂךְ הַיֹּום בְּשִׁבְרִי־שָׁם אֶת־מֹטֹות מִצְרַיִם וְנִשְׁבַּת־בָּהּ גְּאֹון עֻזָּהּ הִיא עָנָן יְכַסֶּנָּה וּבְנֹותֶיהָ בַּשְּׁבִי תֵלַכְנָה	18 ويظلم النهار في تحفنحيس عند كسري انيار مصر هناك وتبطل فيها كبرياء عزها. اما هي فتغشاها سحابة وتذهب بناتها الى السبي.
19 וְעָשִׂיתִי שְׁפָטִים בְּמִצְרָיִם וְיָדְעוּ כִּי־אֲנִי יְהוָה׃ פ	19 فاجري احكاما في مصر فيعلمون اني انا الرب
20 וַיְהִי בְּאַחַת עֶשְׂרֵה שָׁנָה בָּרִאשֹׁון בְּשִׁבְעָה לַחֹדֶשׁ הָיָה דְבַר־יְהוָה אֵלַי לֵאמֹר	20 وكان في السنة الحادية عشرة في الشهر الاول في السابع من الشهر ان كلام الرب صار اليّ قائلا
21 בֶּן־אָדָם אֶת־זְרֹועַ פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם שָׁבָרְתִּי וְהִנֵּה לֹא־חֻבְּשָׁה לָתֵת רְפֻאֹות לָשׂוּם חִתּוּל לְחָבְשָׁהּ לְחָזְקָהּ לִתְפֹּשׂ בֶּחָרֶב׃ ס	21 يا ابن آدم اني كسرت ذراع فرعون ملك مصر وها هي لم تجبر بوضع رفائد ولا بوضع عصابة لتجبر فتمسك السيف.
22 לָכֵן כֹּה־אָמַר ׀ אֲדֹנָי יְהֹוִה הִנְנִי אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם וְשָׁבַרְתִּי אֶת־זְרֹעֹתָיו אֶת־הַחֲזָקָה וְאֶת־הַנִּשְׁבָּרֶת וְהִפַּלְתִּי אֶת־הַחֶרֶב מִיָּדֹו	22 لذلك هكذا قال السيد الرب. هانذا على فرعون ملك مصر فاكسر ذراعيه القوية والمكسورة وأسقط السيف من يده.
23 וַהֲפִצֹותִי אֶת־מִצְרַיִם בַּגֹּויִם וְזֵרִיתִם בָּאֲרָצֹות	23 واشتت المصريين بين الامم واذريهم في الاراضي.
24 וְחִזַּקְתִּי אֶת־זְרֹעֹות מֶלֶךְ בָּבֶל וְנָתַתִּי אֶת־חַרְבִּי בְּיָדֹו וְשָׁבַרְתִּי אֶת־זְרֹעֹות פַּרְעֹה וְנָאַק נַאֲקֹות חָלָל לְפָנָיו	24 واشدد ذراعي ملك بابل واجعل سيفي في يده. واكسر ذراعي فرعون فيئنّ قدامه انين الجريح.
25 וְהַחֲזַקְתִּי אֶת־זְרֹעֹות מֶלֶךְ בָּבֶל וּזְרֹעֹות פַּרְעֹה תִּפֹּלְנָה וְיָדְעוּ כִּי־אֲנִי יְהוָה בְּתִתִּי חַרְבִּי בְּיַד מֶלֶךְ־בָּבֶל וְנָטָה אֹותָהּ אֶל־אֶרֶץ מִצְרָיִם	25 واشدد ذراعي ملك بابل. اما ذراعا فرعون فتسقطان فيعلمون اني انا الرب حين اجعل سيفي في يد ملك بابل فيمده على ارض مصر.
26 וַהֲפִצֹותִי אֶת־מִצְרַיִם בַּגֹּויִם וְזֵרִיתִי אֹותָם בָּאֲרָצֹות וְיָדְעוּ כִּי־אֲנִי יְהוָה׃ ס	26 واشتت المصريين بين الامم واذريهم في الاراضي فيعلمون اني انا الرب