Isaiah (ישעיה) - Isaia 9

STUTTGARTENSIA-DELITZSCH	Biblia Tysiąclecia
1 לַמְנַצֵּחַ עַלְמוּת לַבֵּן מִזְמֹור לְדָוִד	1 Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni Mut labben. Psalm. Dawidowy.
2 אֹודֶה יְהוָה בְּכָל־לִבִּי אֲסַפְּרָה כָּל־נִפְלְאֹותֶיךָ	2 Chwalę Cię, Panie, całym sercem, opowiadam wszystkie cudowne Twe dzieła.
3 אֶשְׂמְחָה וְאֶעֶלְצָה בָךְ אֲזַמְּרָה שִׁמְךָ עֶלְיֹון	3 Cieszyć się będę i radować Tobą, psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
4 בְּשׁוּב־אֹויְבַי אָחֹור יִכָּשְׁלוּ וְיֹאבְדוּ מִפָּנֶיךָ	4 Bo wrogowie moi się cofają, padają, giną sprzed Twego oblicza.
5 כִּי־עָשִׂיתָ מִשְׁפָּטִי וְדִינִי יָשַׁבְתָּ לְכִסֵּא שֹׁופֵט צֶדֶק	5 Boś Ty przeprowadził mój sąd i wyrok, zasiadając na tronie - Sędzio sprawiedliwy.
6 גָּעַרְתָּ גֹויִם אִבַּדְתָּ רָשָׁע שְׁמָם מָחִיתָ לְעֹולָם וָעֶד	6 Zgromiłeś pogan, zgubiłeś występnych, imię ich na wieczne czasy wymazałeś.
7 הָאֹויֵב ׀ תַּמּוּ חֳרָבֹות לָנֶצַח וְעָרִים נָתַשְׁתָּ אָבַד זִכְרָם הֵמָּה	7 Upadli wrogowie - w wieczyste ruiny, miasta poburzyłeś - przepadła o nich pamięć.
8 וַיהוָה לְעֹולָם יֵשֵׁב כֹּונֵן לַמִּשְׁפָּט כִּסְאֹו	8 A Pan zasiada na wieki, swój tron ustawia, by sądzić.
9 וְהוּא יִשְׁפֹּט־תֵּבֵל בְּצֶדֶק יָדִין לְאֻמִּים בְּמֵישָׁרִים	9 Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, wyda narodom bezstronny wyrok.
10 וִיהִי יְהוָה מִשְׂגָּב לַדָּךְ מִשְׂגָּב לְעִתֹּות בַּצָּרָה	10 Niech Pan będzie ucieczką dla uciśnionego, ucieczką w czasach utrapienia.
11 וְיִבְטְחוּ בְךָ יֹודְעֵי שְׁמֶךָ כִּי לֹא־עָזַבְתָּ דֹרְשֶׁיךָ יְהוָה	11 Ufają Tobie znający Twe imię, bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają.
12 זַמְּרוּ לַיהוָה יֹשֵׁב צִיֹּון הַגִּידוּ בָעַמִּים עֲלִילֹותָיו	12 Psalm śpiewajcie Panu, co mieszka na Syjonie, pośród narodów głoście Jego dzieła,
13 כִּי־דֹרֵשׁ דָּמִים אֹותָם זָכָר לֹאשָׁ־כַח צַעֲקַת [עֲנִיִּים כ] (עֲנָוִים׃ ק)	13 bo mściciel krwi pamięta o ubogich, pamięta, a nie zapomina ich wołania.
14 חָנְנֵנִי יְהוָה רְאֵה עָנְיִי מִשֹּׂנְאָי מְרֹומְמִי מִשַּׁעֲרֵי מָוֶת	14 Zmiłuj się nade mną, Panie, spójrz, jak mnie poniżają ci, "którzy mnie nienawidzą". Ty, co mnie wyprowadzasz z bram śmierci,
15 לְמַעַן אֲסַפְּרָה כָּל־תְּהִלָּתֶיךָ בְּשַׁעֲרֵי בַת־צִיֹּון אָגִילָה בִּישׁוּעָתֶךָ	15 bym głosił całą Twą chwałę w bramach Córy Syjońskiej i weselił się Twoją pomocą.
16 טָבְעוּ גֹויִם בְּשַׁחַת עָשׂוּ בְּרֶשֶׁת־זוּ טָמָנוּ נִלְכְּדָה רַגְלָם	16 Poganie wpadli w jamę, którą wykopali; noga ich uwięzła w sidle przez nich zastawionym.
17 נֹודַע ׀ יְהוָה מִשְׁפָּט עָשָׂה בְּפֹעַל כַּפָּיו נֹוקֵשׁ רָשָׁע הִגָּיֹון סֶלָה	17 Pan się objawił, sąd przeprowadził, w dzieła rąk swoich uwikła się występny.
18 יָשׁוּבוּ רְשָׁעִים לִשְׁאֹולָה כָּל־גֹּויִם שְׁכֵחֵי אֱלֹהִים	18 Niechaj występni odejdą precz do Szeolu, wszystkie narody, co zapomniały o Bogu.
19 כִּי לֹא לָנֶצַח יִשָּׁכַח אֶבְיֹון תִּקְוַת [עֲנָוִים כ] (עֲנִיִּים ק) תֹּאבַד לָעַד	19 Bo ubogi nie pójdzie w zapomnienie na stałe, ufność nieszczęśliwych nigdy ich nie zawiedzie.
20 קוּמָה יְהוָה אַל־יָעֹז אֱנֹושׁ יִשָּׁפְטוּ גֹויִם עַל־פָּנֶיךָ	20 Powstań, o Panie, by człowiek nie triumfował; osądź narody przed Twoim obliczem.
21 שִׁיתָה יְהוָה ׀ מֹורָה לָהֶם יֵדְעוּ גֹויִם אֱנֹושׁ הֵמָּה סֶּלָה	21 Przejmij ich, Panie, bojaźnią; niech wiedzą poganie, że są tylko ludźmi.