Wisdom 19

CATHOLIC PUBLIC DOMAIN	Biblia Tysiąclecia
1 But the impious, all the way to the very end, were overcome by anger without mercy. Indeed, he knew beforehand even their future.	1 A nad bezbożnymi trwał aż do końca gniew bezlitosny, Bóg przewidział bowiem również przyszłe ich sprawy:
2 Yet, seeing that they might have repented, so that they would be led by him and be sent forth with great concern, the just sought the impious, while regretting their deeds.	2 że pozwoliwszy tamtym odejść i odesławszy ich spiesznie, pożałują tego i będą ścigali.
3 For, while the just were still holding grief in their hands and weeping at the tombs of the dead, these others took upon themselves another senseless thought, and they cast out the legislators and pursued them as if they were fugitives.	3 Jeszcze byli pogrążeni w żałobie i płakali nad grobami umarłych, a już powzięli inny nierozsądny zamiar i ścigali jak zbiegów tych, których pozbyli się z błaganiem.
4 For a fitting necessity was leading them to this end, and they were losing the remembrance of those things which had happened, so that what was lacking in the sufferings of the conflict might be completed by the punishment,	4 Sprawiedliwy los pchał ich ku tej ostateczności i przywiódł do zapomnienia o tym, co się stało, by dopełnili kary, której brakowało plagom,
5 and so that your people, indeed, might wonderfully pass through, but these others might find a new death.	5 i by lud Twój podjął przedziwną wędrówkę, oni zaś - by znaleźli śmierć niespotykaną.
6 For every creature according to its kind was fashioned again as from the beginning, diligently serving your teachings, so that your children would be preserved unharmed.	6 Całe stworzenie znów zostało przekształcone w swej naturze, powolne Twoim rozkazom, by dzieci Twe zachować bez szkody.
7 For a cloud overshadowed their camp, and where water was before, dry land appeared, and in the Red Sea, a way without hindrance, and out of the great deep, a level field sprung up,	7 Obłok ocieniający obóz i suchy ląd ujrzano, jak się wynurzał z wody poprzednio stojącej: drogą otwartą - Morze Czerwone i pole zielone - z burzliwej głębiny.
8 through which the whole nation passed, protected by your hand, seeing your miracles and wonders.	8 Przeszli tędy wszyscy, których chroniła Twa ręka, ujrzawszy cuda godne podziwu.
9 For they consumed food like horses, and they leapt about like lambs, praising you, O Lord, who had freed them.	9 Byli jak konie na pastwisku i jak baranki brykali, wielbiąc Ciebie, Panie, któryś ich wybawił.
10 For they were still mindful of those things which had happened during the time of their sojourn, how, instead cattle, the earth brought forth flies, and instead of fish, the river cast up a multitude of frogs.	10 Jeszcze bowiem pamiętali swoje przesiedlenie: jak to zamiast rodzić stworzenia, ziemia wydała komary i zamiast istot wodnych rzeka mnóstwo żab wyrzuciła.
11 And, lastly, they saw a new kind of bird, when, being led by their desire, they demanded a feast of meat.	11 Potem zaś widzieli również nowe narodziny ptaków, gdy wiedzeni żądzą prosili o wyszukane pokarmy:
12 For, to console their loss, the quail came up to them from the sea, and yet troubles overcame the sinners, though they were not without the evidence of what had happened before by the power of lightning, for they suffered justly according to their own wickedness.	12 dla jej zaspokojenia bowiem z morza przyszły im przepiórki.
13 And indeed, they set up a more detestable inhospitality. Certainly, some have refused to receive unknown foreigners, but these others were drafting good guests into servitude,	13 A i kary przychodziły na grzeszników nie bez uprzednich znaków - gwałtownych piorunów. Słusznie cierpieli za swe własne złości, bo żywili ku gościom najgorszą nienawiść.
14 and not only foreigners, but also those who had been under their care, because they were reluctantly sheltering the outsiders.	14 Tamci nie przyjęli przybyszów nieznanych, ci wzięli w niewolę dobroczynnych gości.
15 Yet whoever had sheltered them with gladness, by making use of the very same justice, they afflicted with the most severe sorrow.	15 I nie tylko to: tamci zasłużą na wzgląd niejaki, bo nieradzi przyjmowali obcych,
16 Yet they were struck with blindness, like someone brought before the gates of justice, so that they were suddenly covered with darkness, and each one was left searching for the threshold of his front door.	16 ci zaś przyjąwszy z uroczystościami i już do swoich praw dopuściwszy, utrapili trudami okropnymi.
17 For the elements in themselves are in the process of being changed, just as when the sound of a musical instrument is being altered in quality, yet each one keeps its own sound, from where it is considered to be and according to its fixed appearance.	17 Poraziła ich też ślepota, jak tamtych u drzwi sprawiedliwego, kiedy nieprzenikniona ciemność ich otoczyła i każdy szukał drogi do drzwi swoich.
18 For the countryside was transformed by water, and things which were swimming, crossed over the land.	18 Żywioły bowiem, gdy się inaczej ze sobą zestroją, odmieniają rodzaj rytmu, jakby dźwięk harfy, zawsze pozostając w tonie. Łatwo to wykazać, widząc, co się stało:
19 Fire prevailed in the midst of water, beyond its own power, and the water forgot its quenching nature.	19 ziemne bowiem stworzenia zmieniały się w wodne, a wodne na ląd wychodziły.
20 On the other hand, the flames did not trouble the bodies of the mortal animals walking around, nor did they melt that good food, which is as easily melted as ice. For in all things, O Lord, you magnified your people, and honored them, and did not despise them, but at every time and in every place, you assisted them.	20 Ogień w wodzie wzmagał swoją siłę, a woda zapominała o swej własności gaszenia.
	21 I na odwrót: płomienie nie spalały ciał wątłych stworzeń pośród nich chodzących ani łatwo topliwego pokarmu niebieskiego o wyglądzie lodu.
	22 Pod każdym bowiem względem wywyższyłeś lud Twój, Panie, i rozsławiłeś, i nie zapomniałeś, wspierając go w każdym czasie i na każdym miejscu.