Psalms 59

CATHOLIC PUBLIC DOMAIN	Biblia Tysiąclecia
1 Unto the end. For those who will be changed, with the inscription of a title, of David himself, for instruction:	1 Kierownikowi chóru. Na melodię: Nie niszcz. Dawidowy. Miktam. Gdy Saul wysłał ludzi do pilnowania domu, by Dawida zabić.
2 when he set fire to Mesopotamia of Syria and Sobal, and Joab turned back and struck Idumea, in the valley of the salt pits, twelve thousand men.	2 Wyrwij mnie, mój Boże, od moich nieprzyjaciół, chroń mnie od powstających na mnie!
3 O God, you have rejected us, and you have ruined us. You became angry, and yet you have been merciful to us.	3 Wyrwij mnie od złoczyńców, i od mężów krwawych mię wybaw!
4 You have moved the earth, and you have disturbed it. Heal its breaches, for it has been moved.	4 Bo oto czyhają na moje życie, możni przeciw mnie spiskują, a we mnie nie ma zbrodni ani grzechu, o Panie,
5 You have revealed to your people difficulties. You have made us drink the wine of remorse.	5 bez mojej winy przybiegają i napastują. Obudź się, wyjdź mi na spotkanie i zobacz,
6 You have given a warning sign to those who fear you, so that they may flee from before the face of the bow, so that your beloved may be delivered.	6 bo Ty, Panie, Boże Zastępów, jesteś Bogiem Izraela. Przebudź się, by skarcić wszystkie ludy, nie miej litości dla wszystkich podłych buntowników.
7 Save me with your right hand, and hear me.	7 Wracają wieczorem, warczą jak psy i krążą po mieście.
8 God has spoken in his holy place: I will rejoice, and I will divide Shechem, and I will measure the steep valley of the tabernacles.	8 Oto się chełpią swoimi ustami; na ich wargach obelgi: Któż bowiem słyszy?
9 Gilead is mine, and Manasseh is mine. And Ephraim is the strength of my head. Judah is my king.	9 Lecz Ty, o Panie, z nich się śmiejesz, szydzisz ze wszystkich pogan.
10 Moab is the cooking pot of my hope. Into Idumea, I will extend my shoe. To me, the foreigners have been made subject.	10 Będę baczył na Ciebie, Mocy moja, bo Ty, o Boże, jesteś moją warownią.
11 Who will lead me into the fortified city? Who will lead me all the way to Idumea?	11 W swej łaskawości Bóg wychodzi mi naprzeciw, Bóg sprawia, że mogę patrzeć na [klęskę] moich wrogów.
12 Will not you, O God, who has rejected us? And will not you, O God, go out with our armies?	12 Wytrać ich, o Boże, niech lud mój nie zapomina! Twoją mocą rozprosz ich i powal, o Panie, nasza Tarczo!
13 Grant us help from tribulation. For salvation from man is empty.	13 Grzech na ich ustach: to słowo ich warg. Niech spęta ich własna pycha, za złorzeczenia i kłamstwa, które rozgłaszają.
14 In God, we will act virtuously. And those who trouble us, he will lead to nothing.	14 Wytrać ich w gniewie, wytrać, by już ich nie było, by wiedziano, że Bóg króluje w Jakubie i po krańce ziemi.
	15 Wracają wieczorem, warczą jak psy i krążą po mieście.
	16 Włóczą się, szukając żeru; skowyczą, gdy się nie nasycą.
	17 A ja opiewać będę Twą potęgę i rankiem będę się weselić z Twojej łaskawości, bo stałeś się dla mnie warownią i ucieczką w dniu mego ucisku.
	18 Będę śpiewał Tobie, Mocy moja, bo Ty, o Boże, jesteś moją warownią, mój łaskawy Boże.