Isaiah (ישעיה) - Isaia 22

MODERN HEBREW BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 למנצח על אילת השחר מזמור לדוד אלי אלי למה עזבתני רחוק מישועתי דברי שאגתי	1 Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: Łania o świcie. Psalm. Dawidowy.
2 אלהי אקרא יומם ולא תענה ולילה ולא דומיה לי	2 Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.
3 ואתה קדוש יושב תהלות ישראל	3 Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju.
4 בך בטחו אבתינו בטחו ותפלטמו	4 A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Izraela!
5 אליך זעקו ונמלטו בך בטחו ולא בושו	5 Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił;
6 ואנכי תולעת ולא איש חרפת אדם ובזוי עם	6 do Ciebie wołali i zostali zbawieni, Tobie ufali i nie doznali wstydu.
7 כל ראי ילעגו לי יפטירו בשפה יניעו ראש	7 Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu.
8 גל אל יהוה יפלטהו יצילהו כי חפץ בו	8 Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową:
9 כי אתה גחי מבטן מבטיחי על שדי אמי	9 Zaufał Panu, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje.
10 עליך השלכתי מרחם מבטן אמי אלי אתה	10 Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona; Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki.
11 אל תרחק ממני כי צרה קרובה כי אין עוזר	11 Tobie mnie poruczono przed urodzeniem, Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki,
12 סבבוני פרים רבים אבירי בשן כתרוני	12 Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela.
13 פצו עלי פיהם אריה טרף ושאג	13 Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu.
14 כמים נשפכתי והתפרדו כל עצמותי היה לבי כדונג נמס בתוך מעי	14 Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieżny i ryczący.
15 יבש כחרש כחי ולשוני מדבק מלקוחי ולעפר מות תשפתני	15 Rozlany jestem jak woda i rozłączają się wszystkie moje kości; jak wosk się staje moje serce, we wnętrzu moim topnieje.
16 כי סבבוני כלבים עדת מרעים הקיפוני כארי ידי ורגלי	16 Moje gardło suche jak skorupa, język mój przywiera do podniebienia, kładziesz mnie w prochu śmierci.
17 אספר כל עצמותי המה יביטו יראו בי	17 Bo sfora psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i nogi moje,
18 יחלקו בגדי להם ועל לבושי יפילו גורל	18 policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;
19 ואתה יהוה אל תרחק אילותי לעזרתי חושה	19 moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię.
20 הצילה מחרב נפשי מיד כלב יחידתי	20 Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka; Pomocy moja, spiesz mi na ratunek!
21 הושיעני מפי אריה ומקרני רמים עניתני	21 Ocal od miecza moje życie, z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro,
22 אספרה שמך לאחי בתוך קהל אהללך	22 wybaw mnie od lwiej paszczęki i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie!
23 יראי יהוה הללוהו כל זרע יעקב כבדוהו וגורו ממנו כל זרע ישראל	23 Będę głosił imię Twoje swym braciom i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia:
24 כי לא בזה ולא שקץ ענות עני ולא הסתיר פניו ממנו ובשועו אליו שמע	24 Chwalcie Pana wy, co się Go boicie, sławcie Go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się Go, całe potomstwo Izraela!
25 מאתך תהלתי בקהל רב נדרי אשלם נגד יראיו	25 Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego.
26 יאכלו ענוים וישבעו יהללו יהוה דרשיו יחי לבבכם לעד	26 Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego.
27 יזכרו וישבו אל יהוה כל אפסי ארץ וישתחוו לפניך כל משפחות גוים	27 Ubodzy będą jedli i nasycą się, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. Niech serca ich żyją na wieki.
28 כי ליהוה המלוכה ומשל בגוים	28 Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi; i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
29 אכלו וישתחוו כל דשני ארץ לפניו יכרעו כל יורדי עפר ונפשו לא חיה	29 bo władza królewska należy do Pana i On panuje nad narodami.
30 זרע יעבדנו יספר לאדני לדור	30 Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła do Niego,
31 יבאו ויגידו צדקתו לעם נולד כי עשה	31 potomstwo moje Jemu będzie służyć, opowie o Panu pokoleniu
	32 przyszłemu, a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: Pan to uczynił.