Job 6

CATHOLIC PUBLIC DOMAIN	Biblia Tysiąclecia
1 But Job, responding, said:	1 Hiob na to odpowiedział:
2 I wish that my sins, for which I deserve wrath, and the calamity that I endure, were weighed out on a balance.	2 Proszę was, zważcie nieszczęście, połóżcie na szali zniszczenie:
3 Compared to the sand of the sea, they would appear heavier, and so my words are full of sorrow.	3 cięższe to od piasku morskiego, stąd nierozważne me słowa.
4 For the arrows of the Lord are in me, my spirit drinks of their indignation, and the terrors of the Lord are soldiers against me.	4 Bo strzały Boga tkwią we mnie, moja dusza truciznę ich pije, strach przed Bogiem na mnie naciera.
5 Will the wild ass bray when he has grass? Or will the ox bellow when he stands before a full manger?	5 Czy dziki osioł ryczy na trawie lub mruczy wół, gdy ma paszę?
6 Or can one eat bland food, which is not seasoned with salt? Or can anyone taste that which, if tasted, causes death?	6 Czy miła potrawa bez soli, a ślaz czy w smaku przyjemny?
7 The things that my soul was unwilling to touch before, now, because of anguish, are my foods.	7 Dotknąć się tego nie ważę, są niby chleb nieczysty.
8 Who will grant that my petition may arrive and that God may bestow on me what I expect,	8 Któż zdoła ziścić mą prośbę? Niech spełni Bóg moje życzenie!
9 and that he who, at first, had crushed me, will let loose his hand and cut me down?	9 Oby się zgodził mnie zmiażdżyć i przeciął pasmo dni moich!
10 And may this be my consolation, that in afflicting me with sorrow, although he might not be lenient with me, I still do not contradict the words of the Holy One.	10 Przez to już będę miał ulgę, ucieszę się w mojej udręce, że nie wzgardziłem słowami Świętego.
11 For what is my strength, that I may continue? Or what is my goal, so that I may act patiently?	11 Czy starczy mi sił, aby przetrwać? Jakiż tu cel cierpliwości?
12 My strength is not the strength of stones, nor is my flesh made of bronze.	12 Czy moja siła z kamienia? Czy ja mam ciało ze spiżu?
13 Behold, there is no help for me in myself, and my loved ones also have withdrawn from me.	13 Nie znajdę dla siebie pociechy. Choć stokroć pomnożę zasoby, daleki ode mnie ratunek.
14 He who takes away mercy from his friend, abandons the fear of the Lord.	14 W rozpaczy mieć pomoc od bliźnich, to wrócić do czci Wszechmocnego.
15 My brethren have disregarded me, like a torrent that passes swiftly through the steep valleys.	15 Najbiliżsi zawiedli jak potok, jak zimowy strumień uchodzą
16 Those who fear frost, snow will rush over them.	16 od lodu, co płynie, zmącony, gdy śnieg już nad nim topnieje,
17 At that time, when they are scattered, they will perish, and when it becomes hot, they will be freed from their place.	17 a suszą spalony wysycha, zanika w porze upałów.
18 The paths of their steps are entangled; they will walk in vain and will perish.	18 Ze swych dróg karawany zbaczają, w pustyni zagłębią się, zginą:
19 Consider the paths of Thema, the ways of Saba, and wait a little while.	19 podróżni z Temy wzrok natężają, szukają wędrowcy ze Saby.
20 They have been thrown into confusion, just as I had hoped; they have even come to me and are overwhelmed with shame.	20 Wstyd im, że mieli już pewność, zmieszani, gdy przyszli na miejsce.
21 Now you have arrived, and merely by seeing my affliction, you are afraid.	21 Tym wy jesteście dla mnie, przeraża was moje nieszczęście.
22 Did I say: “Bring to me and give to me from your necessities?”	22 Czyż mówiłem: Dajcie mi coś, wykupcie mnie swoim bogactwem?
23 or, “Free me from the hand of the enemy and rescue me from the hand of the strong?”	23 Uwolnijcie z ręki ciemiężcy, wykupcie mnie od okrutników?
24 Teach me, and I will be silent, and if by chance I have been ignorant of anything, instruct me.	24 Wskazania dajcie - zamilknę, i wyjaśnijcie, w czym błądzę.
25 Why have you diminished the words of truth, when there is none of you who is able to offer proof against me?	25 Ileż potęgi jest w słowach szczerych! A cóż pomoże wasze łajanie?
26 You prepare speeches as so much noise, and you offer words into the wind.	26 Czyż chcecie ganić same słowa - i mowy rozpaczy przez wiatr porywane?
27 You encroach upon the orphan, and you strive to undermine your friend.	27 Naprawdę, sierotę gubicie, kupczycie swym przyjacielem.
28 Such is true, so finish what you have begun. Listen closely, and see if I lie.	28 A teraz popatrzcie na mnie: więc w żywe oczy kłamałbym?
29 Respond, I beg you, without contention, and, speaking what is just, pass judgment.	29 Zmieńcie się, zło niech zaniknie; zmieńcie się, o prawość mą chodzi.
30 And you will not find iniquity on my tongue, nor will foolishness resound in my throat.	30 Czyż język mój jest występny? Czy podniebienie grzechu nie rozezna?