Livre des Psaumes 74

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Poème. D'Asaph. Pourquoi, ô Dieu, rejeter jusqu'à la fin, fumer de colère contre le troupeau de tonbercail?	1 Pieśń pouczająca. Asafowy. Dlaczego, Boże, odrzuciłeś na wieki, płoniesz gniewem przeciw owcom Twojego pastwiska?
2 Rappelle-toi ton assemblée que tu as acquise dès l'origine, que tu rachetas, tribu de ton héritage, etce mont Sion où tu fis ta demeure.	2 Pomnij na Twoją społeczność, którą dawno nabyłeś, na pokolenie, które wziąłeś w posiadanie, na górę Syjon, gdzie założyłeś sobie siedzibę.
3 Elève tes pas vers ce chaos sans fin: il a tout saccagé, l'ennemi, au sanctuaire;	3 Skieruj Twe kroki ku ruinom bez końca: nieprzyjaciel wszystko spustoszył w świątyni.
4 dans le lieu de tes assemblées ont rugi tes adversaires, ils ont mis leurs insignes au fronton del'entrée, des insignes	4 Ryknęli Twoi przeciwnicy w środku Namiotu Spotkania, zatknęli swe proporce.
5 qu'on ne connaissait pas. Leurs cognées en plein bois,	5 Można było ich poznać jak tego, co wznosi wysoko siekiery wśród gąszczów.
6 abattant les vantaux, et par la hache et par la masse ils martelaient;	6 Wszystkie jego bramy wyłamali razem, zniszczyli toporem i kilofem.
7 ils ont livré au feu ton sanctuaire, profané jusqu'à terre la demeure de ton nom.	7 Na pastwę ognia świątynię Twoją wydali, doszczętnie zbezcześcili przybytek Twego imienia.
8 Ils ont dit en leur coeur: "Ecrasons-les d'un coup! " Ils ont brûlé dans le pays tout lieu d'assembléesainte.	8 Rzekli w swym sercu: Razem ich zniszczmy! Spalili w kraju wszystkie miejsca świętych zgromadzeń.
9 Nos signes ont cessé, il n'est plus de prophètes, et nul parmi nous ne sait jusques à quand.	9 Już nie widać naszych znaków i nie ma proroka; a między nami nie ma, kto by wiedział, jak długo,
10 Jusques à quand, ô Dieu, blasphémera l'oppresseur? L'ennemi va-t-il outrager ton nom jusqu'à lafin?	10 jak długo, Boże, będzie urągał nieprzyjaciel? Czy wróg na zawsze będzie bluźnił Twemu imieniu?
11 Pourquoi retires-tu ta main, tiens-tu ta droite cachée en ton sein?	11 Czemu cofasz swą rękę i trzymasz swą prawicę w zanadrzu?
12 Pourtant, ô Dieu, mon roi dès l'origine, l'auteur des délivrances au milieu du pays,	12 Bóg jednak od początku jest moim królem, który na ziemi sprawia ocalenie.
13 toi qui fendis la mer par ta puissance, qui brisas les têtes des monstres sur les eaux;	13 Ty ujarzmiłeś morze swą potęgą, skruszyłeś głowy smoków na morzu.
14 toi qui fracassas les têtes de Léviathan pour en faire la pâture des bêtes sauvages,	14 Ty zmiażdżyłeś łby Lewiatana, wydałeś go na żer potworom morskim.
15 toi qui ouvris la source et le torrent, toi qui desséchas des fleuves intarissables;	15 Ty otworzyłeś źródła i strumienie; Ty wysuszyłeś rzeki stale płynące.
16 à toi le jour, et à toi la nuit, toi qui agenças la lumière et le soleil,	16 Twoim jest dzień i noc jest Twoja; Ty światło i słońce utwierdziłeś.
17 toi qui posas toutes les limites de la terre, l'été et l'hiver, c'est toi qui les formas.	17 Ty ustanowiłeś wszystkie granice ziemi; Ty utworzyłeś lato i zimę.
18 Rappelle-toi, Yahvé, l'ennemi blasphème, un peuple insensé outrage ton nom.	18 Pamiętaj o tym: wróg Cię lży, Panie, a lud niemądry uwłacza Twojemu imieniu.
19 Ne livre pas à la bête l'âme de ta tourterelle, la vie de tes malheureux, ne l'oublie pas jusqu'à la fin.	19 Nie wydawaj na zatracenie duszy Twej synogarlicy; o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki!
20 Regarde vers l'alliance. Ils sont pleins, les antres du pays, repaires de violence.	20 Wejrzyj na Twe przymierze, bo się napełniły zakątki kraju jękiem i przemocą.
21 Que l'opprimé ne rentre pas couvert de honte, que le pauvre et le malheureux louent ton nom!	21 Niechaj uciśniony nie wraca ze wstydem: niech ubogi i biedny chwalą Twoje imię!
22 Lève-toi, ô Dieu, plaide ta cause, rappelle-toi l'insensé qui te blasphème tout le jour!	22 Powstań, o Boże, prowadź swoją sprawę; pamiętaj o zniewadze, którą co dnia wyrządza Ci głupiec.
23 N'oublie pas le vacarme de tes adversaires, la clameur de tes ennemis, qui va toujours montant!	23 Nie zapomnij o krzyku Twoich przeciwników; zawsze się podnosi zgiełk powstających na Ciebie.