Salmi 49

BIBBIA MARTINI	Biblia Tysiąclecia
1 Salmo per Asaph. Il Dio degli dei, il Signore ha parlato, e ha chiamata la terra, dall'oriente fino all'occaso:	1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm.
2 Da Sionne (apparirà) lo splendore di sua magnificenza.	2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie,
3 Manifesto verra Iddio, il nostro Dio, e non istarà in silenzio. Innanzi a lui un fuoco ardente, e con questo fuoco un turbine violento.	3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim!
4 Chiamerà di lassù il cielo, e la terra a giudicare il suo popolo.	4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność.
5 Congregate a lui tutti i suoi santi, i quali fermaron con lui alleanza per mezzo de' sagrifizj.	5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę.
6 E i cieli annunzieranno la giustizia di lui, perché il giudice è Dio.	6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych,
7 Ascolta, popol mio, e io parlerò; Israele (ascolta), e io spiegherommi con te: Dio io sono, e tuo Dio:	7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw?
8 Non ti riprenderò per ragion de' tuoi sagrifizj, e i tuoi olocausti sono sempre dinanzi a me.	8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu
9 Non riceverò dalla tua casa i vitelli, né da' tuoi greggi i capretti.	9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy -
10 Imperocché sono mie tutte le fiere de' boschi, i giumenti ne' monti, ed i travi.	10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady.
11 Io conosco tutti gli uccelli dell'aria, ed è mia l'amenità delle campagne.	11 Każdy bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa.
12 Se io avessi fame a te noi direi; imperocché mia è la terra, e quello, che la riempie.	12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie.
13 Mangerò io forse le carni de' tori? O beveró io il sangue de' montoni?	13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną.
14 Offerisci a Dio sagrifizio di lode, e le promesse adempi fatte da te all'Altissimo.	14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i taka przyszłość miłośników własnej mowy.
15 E invocami nel giorno della tribolazione: ti libererò, e tu darai a me gloria.	15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem.
16 Ma al peccatore disse Dio: Perché fai tu parola de' miei comandamenti, e hai nella bocca la mia alleanza?	16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze.
17 Tu pero hai in odio la disciplina, o ti se' gettate dietro le spalle le mie parole.	17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu:
18 Se vedevi un ladro, correvi con lui, e facevi combriccola cogli adulteri.	18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim.
19 La tua bocca è stata piena di malvagità, e la tua lingua ordiva inganni.	19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: Będą cię sławić, że dobrześ się urządził,
20 Stando a sedere parlavi contro del tuo fratello, e al figliuolo di tua madre ponevi inciampo: queste cose hai fatte, ed io ho taciuto.	20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła.
21 Hai creduto, o iniquo, ch'io sia: per esser simile a te: ti riprenderò, e te porrò di contro alla tua faccia.	21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.
22 Ponete mente a queste cose voi, che vi scordate di Dio: affinchè non vi rapisca una volta, senza che sia chi vi liberi.
23 Il sagrifizio di lode mi onorerà; ed esso è la via per cui farò vedere all'uomo la salute di Dio.