Premier livre des Maccabées 10

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 L'an 160, Alexandre, fils d'Antiochus Epiphane, se mit en marche et vint occuper Ptolémaïs.Il fut reçu et c'est là qu'il inaugura son règne.	1 W roku sto sześćdziesiątym przybył Aleksander Epifanes, syn Antiocha, i zdobył Ptolemaidę. Przyjęto go i był tam królem.
2 A cette nouvelle, le roi Démétrius rassembla une très forte armée et marcha contre lui pourle combattre.	2 Gdy król Demetriusz dowiedział się o tym, zgromadził bardzo wiele wojska i wyruszył na wojnę przeciw niemu.
3 Démétrius envoyait d'autre part à Jonathan une lettre des plus pacifiques lui promettant del'élever en dignité.	3 Ponadto Demetriusz posłał do Jonatana list [napisany] w pokojowych słowach, jak gdyby chciał go nim uczcić.
4 Il se disait en effet: "Hâtons-nous de faire la paix avec ces gens-là avant qu'ils ne la fassentavec Alexandre contre nous,	4 Mówił bowiem: Musimy pierwej z nim zawrzeć pokój, aniżeli on zawrze go z Aleksandrem przeciwko nam.
5 car Jonathan se souviendra de tous les maux que nous avons causés à sa personne, à sesfrères et à sa nation."	5 Pamięta on bowiem o wszystkich krzywdach, któreśmy wyrządzili jemu, braciom jego i narodowi.
6 Il lui donna même l'autorisation de lever des troupes, de fabriquer des armes, de se dire sonallié, et prescrivit de lui rendre les otages qui étaient dans la Citadelle.	6 Dał mu więc władzę gromadzenia wojska i przygotowywania broni. Miał on być jego sprzymierzeńcem i rozkazał wydać mu zakładników, którzy byli pod strażą w zamku.
7 Jonathan s'en vint à Jérusalem et lut le message en présence de tout le peuple et des gens dela Citadelle.	7 Jonatan poszedł do Jerozolimy i listy te głośno odczytał zgromadzonemu ludowi i tym, którzy byli w zamku,
8 Une grande crainte les saisit lorsqu'ils entendirent que le roi lui avait accordé la faculté delever des troupes.	8 a oni bardzo się przestraszyli, gdy usłyszeli, że król dał mu władzę gromadzenia wojska.
9 Les gens de la Citadelle rendirent les otages à Jonathan qui les remit à leurs parents.	9 Ci, którzy byli na zamku, wydali Jonatanowi zakładników, a on zwrócił ich rodzicom.
10 Jonathan habita Jérusalem et se mit à rebâtir et à restaurer la ville.	10 Jonatan zamieszkał w Jerozolimie i zaczął odbudowywać i odnawiać miasto.
11 Il ordonna en particulier aux entrepreneurs des travaux de reconstruire le rempart etd'entourer le mont Sion de pierres de taille pour le fortifier, ce qui fut exécuté.	11 Rzemieślnikom zaś polecił, aby mury wokoło góry Syjon wybudowali z ciosowych kamieni, aby były mocniejsze - a oni tak zrobili.
12 Les étrangers qui étaient dans les forteresses que Bacchidès avait bâties prirent la fuite:	12 Wtedy pouciekali cudzoziemcy, którzy przebywali w twierdzach pobudowanych przez Bakchidesa.
13 chacun d'eux abandonna son poste pour retourner en son pays.	13 Każdy z nich pozostawił stanowisko, a powrócił do swojej ojczyzny.
14 A Bethsour seulement on laissa quelques-uns de ceux qui avaient abandonné la Loi et lespréceptes, car c'était leur refuge.	14 Tylko w Bet-Sur pozostało kilku takich, co porzucili Prawo i przepisy. Było to bowiem miasto ucieczki.
15 Le roi Alexandre apprit les promesses que Démétrius avait mandées à Jonathan. On luiraconta aussi les guerres et les exploits dans lesquels lui et ses frères s'étaient signalés et les peines qu'ils avaientendurées.	15 Król Aleksander dowiedział się o przyrzeczeniach, które Demetriusz uczynił Jonatanowi. Opowiedziano mu również o walkach i bohaterskich czynach, których dokonał on sam i jego bracia, i o trudach, jakie ponieśli.
16 "Trouverons-nous jamais, s'écria-t-il, un homme pareil? Faisons-nous donc de lui un ami etun allié!"	16 Wtedy powiedział: Czyż znajdzie się choćby jeden mąż podobny do niego? Zrobimy go teraz naszym przyjacielem i sprzymierzeńcem.
17 Il lui écrivit une lettre et la lui envoya libellée en ces termes:	17 Napisał więc list i posłał, zwracając się do niego tymi słowami:
18 "Le roi Alexandre à son frère Jonathan, salut.	18 Król Aleksander bratu Jonatanowi - pozdrowienie.
19 Nous avons appris à ton sujet que tu es un homme puissant et que tu mérites d'être notreami.	19 Dowiadujemy się, że jesteś nadzwyczaj potężny i godzien tego, żeby zostać naszym przyjacielem.
20 Aussi, nous t'établissons aujourd'hui grand prêtre de ta nation et te donnons le titre d'amidu roi -- et il lui envoyait en même temps une chlamyde de pourpre et une couronne d'or -- afin que tu embrassesnotre parti et que tu nous gardes ton amitié"	20 Dlatego ustanawiamy cię dzisiaj arcykapłanem twego narodu, nadajemy ci tytuł królewskiego przyjaciela (przy tym posłał mu purpurę i złoty wieniec). Trzymaj naszą stronę i dochowaj nam przyjaźni!
21 Et Jonathan revêtit les ornements sacrés le septième mois de l'an 160 en la fête des Tentes;il rassembla des troupes et fabriqua beaucoup d'armes.	21 W Święto Namiotów w siódmym miesiącu sto sześćdziesiątego roku Jonatan przywdział świętą szatę. Zgromadził też wojsko i przygotował wiele broni.
22 Instruit de ces faits, Démétrius en fut contrarié et dit:	22 Gdy Demetriusz dowiedział się o tych wydarzeniach, zasmucił się i powiedział:
23 "Qu'avons-nous fait pour qu'Alexandre ait capté avant nous l'amitié des Juifs pour affermirsa position?	23 Dlaczego dopuściliśmy do tego, że Aleksander uprzedził nas, zdobył przyjaźń Żydów i przez to się wzmocnił?
24 Je leur écrirai moi aussi en termes persuasifs avec des offres de situation élevée et derichesses, afin qu'ils soient une aide pour moi."	24 Ja także napiszę do nich list pełen zachęty, pochwał i darowizn. Niech oni będą jako pomoc po mojej stronie!
25 Et il leur écrivit en ces termes: "Le roi Démétrius à la nation des Juifs, salut.	25 Posłał do nich pismo tej treści: Król Demetriusz narodowi żydowskiemu - pozdrowienie.
26 Vous avez gardé les conventions passées avec nous et persévéré dans notre amitié, vousn'êtes pas passés du côté de nos ennemis, nous l'avons appris et nous nous en sommes réjouis.	26 Z wielką radością stwierdziliśmy, że zachowujecie zawartą z nami ugodę, że pozostajecie w przyjaźni z nami i nie przeszliście na stronę naszych wrogów.
27 Continuez donc encore à nous conserver votre fidélité et nous récompenserons par desbienfaits ce que vous faites pour nous.	27 Wytrwajcie w dalszym ciągu w wierności wobec nas, a dobrem odpłacimy wam za to, co dla nas robicie.
28 Nous vous accorderons beaucoup de remises et nous vous ferons des faveurs.	28 Wiele podatków wam zniesiemy, a ponadto złożymy wam podarunki.
29 Dès à présent je vous libère et je décharge tous les Juifs des contributions, des droits sur lesel et des couronnes.	29 Obecnie więc darowuję wam i zwalniam wszystkich Żydów od daniny, podatku od soli i z podatku koronnego. Tak samo od dnia dzisiejszego zwalniam z trzeciej części zbóż
30 Et du tiers des produits du sol et de la moitié du fruit des arbres qui me revient, je fais dèsaujourd'hui et pour toujours la remise au pays de Juda et aux trois nomes qui lui sont annexés de la Samarie-Galilée... à partir de ce jour pour tout le temps.	30 i połowy owocu z drzew, które dla mnie przypadają. Nie będę ich pobierał z ziemi judzkiej i z trzech okręgów, które od Samarii i Galilei zostały do niej przyłączone, od dnia dzisiejszego na zawsze.
31 Que Jérusalem soit sainte et exempte ainsi que son territoire, ses dîmes et ses droits.	31 Jerozolima z całym swoim okręgiem będzie święta i wolna od dziesięcin i opłat.
32 Je renonce à la possession de la Citadelle qui est à Jérusalem et je la cède au grand prêtrepour qu'il y établisse des hommes qu'il choisira lui-même pour la garder.	32 Zrzekam się też władzy nad zamkiem w Jerozolimie. Oddaję go arcykapłanowi, aby umieścił w nim tych ludzi, których sobie wybierze do tego, aby go strzegli.
33 Toute personne juive emmenée captive hors du pays de Juda dans toute l'étendue de monroyaume, je lui rends la liberté sans rançon. Je veux que tous soient exempts d'impôts, même pour leurs bêtes.	33 Przywracam za darmo wolność każdemu Żydowi, który został wzięty w niewolę z ziemi judzkiej do jakiejkolwiek części mojego królestwa. Każdy niech ich uwolni od podatków tak osobistych, jak opłat od ich bydła.
34 Que toutes les solennités, les sabbats, les néoménies, les jours prescrits et les trois jours quiprécèdent et qui suivent soient des jours de rémission et de franchises pour tous les Juifs qui sont dans monroyaume,	34 Wszystkie święta: szabaty, dni nowiu, dni przepisane przez Prawo, a także trzy dni przed świętami i po świętach będą dniami wolnymi od ściągania podatków i dniami, w których się uwalnia [od przymusowych robót] wszystkich Żydów mieszkających w moim królestwie.
35 et personne n'aura la faculté d'exiger un paiement ni d'inquiéter quelqu'un d'entre eux pourn'importe quelle affaire.	35 Nikt odtąd nie ma władzy w żadnej sprawie kogokolwiek z nich pozywać albo mu się naprzykrzać.
36 On enrôlera des Juifs dans les armées du roi jusqu'au nombre de 30.000 soldats et il leursera donné la solde qui revient à toutes les troupes du roi.	36 Spomiędzy Żydów około trzydziestu tysięcy ludzi będzie wziętych do królewskiego wojska i będzie im wypłacany żołd tak samo, jak jest wyznaczony dla wszystkich żołnierzy.
37 Il en sera aussi placé dans les forteresses royales les plus importantes et il en sera établidans les emplois de confiance du royaume; que leurs préposés et leurs chefs sortent de leurs rangs et vivent selonleurs lois, comme le roi l'a ordonné pour le pays de Juda.	37 Spomiędzy nich niektórzy będą umieszczeni w potężnych królewskich twierdzach, niektórzy, godni zaufania, otrzymają urzędnicze stanowiska w królestwie. Niżsi i wyżsi dowódcy spomiędzy nich będą wybrani i będą postępowali zgodnie ze swoimi prawami, jak to już król przepisał dla judzkiego kraju.
38 Quant aux trois nomes ajoutés à la Judée aux dépens de la province de Samarie, qu'ilssoient annexés à la Judée et considérés comme relevant d'un seul homme, n'obéissant à nulle autre autorité qu'àcelle du grand prêtre.	38 Trzy okręgi, które z samaryjskiego kraju zostały dołączone do Judei, mają tak być z Judeą złączone, żeby tylko jednemu były podległe i żeby żadnej innej władzy nie były poddane, tylko władzy arcykapłana.
39 Je donne en présent Ptolémaïs et le territoire qui s'y rattache au sanctuaire de Jérusalempour couvrir les dépenses exigées par le culte.	39 Ptolemaidę i podległy jej obszar ofiaruję świątyni jerozolimskiej na pokrycie kosztów świątynnych.
40 Pour moi, je donne chaque année 15.000 sicles d'argent à prendre sur la liste royale dansles localités convenables.	40 Ja zaś osobiście corocznie daję piętnaście tysięcy srebrnych syklów z rachunków królewskich, z odpowiednich miejscowości.
41 Et tout le surplus, que les fonctionnaires n'ont pas versé comme dans les annéesantérieures, ils le donneront dorénavant pour les travaux du Temple.	41 To wszystko, co pozostało, czego urzędnicy jeszcze nie wypłacili, od tego czasu mają wypłacać na kult świątynny, jak w poprzednich latach.
42 En outre, les 5.000 sicles d'argent, somme qu'on prélevait sur les profits du sanctuaire dansle compte de chaque année, même cela est abandonné comme revenant aux prêtres qui font le service liturgique.	42 Ponadto jeszcze pięć tysięcy srebrnych syklów, które po całorocznym obrachunku pobierało się z dochodów świątynnych, i te się darowuje, gdyż one należą do kapłanów, którzy pełnią służbę w świątyni.
43 Quiconque se sera réfugié dans le Temple de Jérusalem et dans toutes ses limites,redevable des impôts royaux et de toute autre dette, sera libre avec tous les biens qu'il possède dans monroyaume.	43 Każdy, kto by się schronił do świątyni, która jest w Jerozolimie, albo na ziemie jej podległe, dlatego że jest winien coś do królewskiego skarbu albo też jest winien jakiegokolwiek innego przestępstwa, wolny będzie on sam i wszystko, co jest jego własnością, w moim królestwie.
44 Pour les travaux de construction et de restauration du sanctuaire, les dépenses seront aussiprélevées sur le compte du roi.	44 Koszty odbudowy i odnowienia świątynnych budowli będą pokryte na rachunek króla.
45 Pour reconstruire les murs de Jérusalem et fortifier son enceinte, les dépenses seront encoreprélevées sur le compte du roi, ainsi que pour relever les murs des villes en Judée."	45 Na rachunek króla będą pokryte również koszty odbudowy murów Jerozolimy i umocnienia wokół niej, a nawet - odbudowy murów w Judei.
46 Lorsque Jonathan et le peuple eurent entendu ces paroles, ils n'y crurent pas et refusèrentde les admettre, parce qu'ils se souvenaient des grands maux que Démétrius avait causés à Israël, et del'oppression qu'il avait fait peser sur eux.	46 Gdy Jonatan i naród dowiedzieli się o tych obietnicach, nie uwierzyli im i nie przyjęli ich. Przypomnieli bowiem sobie wielką krzywdę, jaką wyrządził w Izraelu, i jak ich bardzo udręczył.
47 Ils se décidèrent en faveur d'Alexandre parce qu'il l'emportait à leurs yeux en gratifications,et ils furent ses constants alliés.	47 Przeciwnie, mieli upodobanie w Aleksandrze. On bowiem był pierwszy, który do nich zwrócił się pokojowymi słowami. Po jego też stronie walczyli przez cały czas.
48 Alors le roi Alexandre rassembla de grandes forces et s'avança contre Démétrius.	48 Król Aleksander zgromadził wielkie wojsko i rozłożył się obozem naprzeciwko obozu Demetriusza.
49 Les deux rois ayant engagé le combat, l'armée d'Alexandre prit la fuite. Démétrius se mit àsa poursuite et l'emporta sur ses soldats.	49 Rozpoczęła się walka pomiędzy dwoma królami. Wojsko Aleksandra uciekło, a Demetriusz ścigał ich. Tak uzyskał przewagę nad nimi.
50 Il mena fortement le combat jusqu'au coucher du soleil. Mais ce jour-là même Démétriussuccomba.	50 Prowadził bardzo zaciętą walkę aż do zachodu słońca. Tego dnia poległ także Demetriusz.
51 Alexandre envoya à Ptolémée, roi d'Egypte, des ambassadeurs, avec ce message:	51 Aleksander wysłał poselstwo do Ptolemeusza, króla egipskiego, zwracając się do niego tymi słowami:
52 "Puisque je suis revenu dans mon royaume, que je me suis assis sur le trône de mes pères,que je me suis emparé du pouvoir, puisque j'ai écrasé Démétrius, que j'ai pris possession de notre pays,	52 Gdy powróciłem do swego królestwa, zasiadłem na tronie swych ojców i objąłem władzę, wtedy starłem Demetriusza i opanowałem nasze krainy.
53 puisque je lui ai livré bataille et qu'il a été écrasé par nous, lui et son armée, et que noussommes monté sur son siège royal,	53 Wydałem mu bitwę i starliśmy go razem z jego wojskiem, a potem zasiedliśmy na tronie jego królestwa.
54 faisons donc amitié l'un avec l'autre et donne-moi donc ta fille pour épouse, je serai tongendre et je te donnerai, ainsi qu'à elle, des présents dignes de toi."	54 Teraz więc nawiążmy przyjaźń między sobą. Daj mi swoją córkę za żonę, a zostanę twoim zięciem i złożę tobie i jej dary godne ciebie.
55 Le roi Ptolémée répondit en ces termes: "Heureux le jour où tu es rentré dans le pays de tespères et où tu as occupé leur siège royal!	55 Król Ptolemeusz odpowiedział słowami: Szczęśliwy dzień, w którym wróciłeś do ziemi swych ojców i zasiadłeś na tronie ich królestwa.
56 Maintenant je ferai pour toi ce que tu as écrit, mais viens à ma rencontre à Ptolémaïs afinque nous nous voyions l'un l'autre, et je serai ton beau-père comme tu l'as dit."	56 Dla ciebie uczynię to teraz, o czym pisałeś. Wyjdź jednak naprzeciw mnie do Ptolemaidy, abyśmy się wzajemnie zobaczyli i żebym został twoim teściem, jak powiedziałeś.
57 Ptolémée partit d'Egypte, lui et Cléopâtre, sa fille, et vint à Ptolémaïs en l'an 162.	57 Sam Ptolemeusz i córka jego, Kleopatra, wyruszyli z Egiptu i przybyli do Ptolemaidy. Było to w roku sto sześćdziesiątym drugim.
58 Le roi Alexandre vint au-devant de Ptolémée; celui-ci lui donna sa fille Cléopâtre etcélébra son mariage à Ptolémaïs avec grande magnificence, comme il sied à des rois.	58 Król Aleksander wyszedł naprzeciwko nich. Ptolemeusz dał mu za żonę córkę swą Kleopatrę, a on w Ptolemaidzie urządził dla niej wesele, jak to czynią królowie - z wielkim przepychem.
59 Le roi Alexandre écrivit à Jonathan de venir le trouver.	59 Król Aleksander napisał także do Jonatana, żeby przybył do niego.
60 Ce dernier se rendit à Ptolémaïs avec apparat et rencontra les deux rois; il leur donna del'argent et de l'or ainsi qu'à leurs amis, il fit de nombreux présents et trouva grâce à leurs yeux.	60 On z wielkim przepychem udał się do Ptolemaidy i spotkał się z obydwoma królami. Tam obdarzył ich, a także ich przyjaciół srebrem, złotem i wielu innymi upominkami. Znalazł więc u nich łaskę.
61 Alors s'unirent contre lui des vauriens, la peste d'Israël, pour se plaindre de lui, mais le roine leur prêta aucune attention;	61 Ale najgorsi z Izraela, bezbożnicy, zebrali się razem przeciwko niemu, ażeby go oskarżyć. Król jednak nie zwracał na nich uwagi.
62 il ordonna même d'ôter à Jonathan ses habits et de le revêtir de la pourpre, ce qui futexécuté.	62 Przeciwnie, król rozkazał nawet, aby Jonatan zdjął swoje szaty i żeby go ubrano w purpurę. Tak też uczyniono.
63 Le roi le fit asseoir auprès de lui et dit à ses dignitaires: "Sortez avec lui au milieu de laville et publiez que personne n'élève de plainte contre lui sur n'importe quelle affaire et que nul ne l'inquiète pourquelque raison que ce soit."	63 Potem zaś król posadził go przy sobie, a do swoich najwyższych urzędników powiedział: Idźcie z nim przez środek miasta i ogłaszajcie, żeby nikt nie odważył się wnosić jakiejkolwiek skargi przeciwko niemu i żeby nikt mu się nie naprzykrzał w żadnej sprawie.
64 Quand ils virent les honneurs qu'on lui rendait, à la voix du héraut, et la pourpre sur sesépaules, tous ses accusateurs prirent la fuite.	64 Gdy zaś jego oskarżyciele usłyszeli, co zostało ogłoszone, i zobaczyli go okrytego purpurą, wszyscy pouciekali.
65 Le roi lui fit l'honneur de l'inscrire au rang des premiers amis et de l'instituer stratège etméridarque.	65 Król zaś uczcił go odznaczeniami, zaliczył go między pierwszych swych przyjaciół i zamianował wodzem i zarządcą [Judei].
66 Aussi Jonathan revint-il à Jérusalem dans la paix et la joie.	66 Wtedy Jonatan w pokoju i z radością powrócił do Jerozolimy.
67 En l'an 165, Démétrius, fils de Démétrius, vint de Crète dans le pays de ses pères.	67 W roku sto sześćdziesiątym piątym Demetriusz, syn Demetriusza, przybył z Krety do kraju swych przodków,
68 Le roi Alexandre, l'ayant appris, en fut très contrarié et revint à Antioche.	68 Gdy się dowiedział o tym król Aleksander, zasmucił się bardzo i powrócił do Antiochii.
69 Démétrius confirma Apollonius qui était gouverneur de la Coelé-Syrie, lequel rassemblaune grande armée et, étant venu camper à Iamnia, envoya dire à Jonathan le grand prêtre:	69 Demetriusz zaś zarządcą Celesyrii zamianował Apoloniusza. Ten zebrał wiele wojska, rozbił obóz koło Jamnii, a do arcykapłana Jonatana wysłał poselstwo ze słowami:
70 "Tu es absolument seul à t'élever contre nous, et moi je suis devenu un objet de dérision etd'injure à cause de toi. Pourquoi exerces-tu ton autorité contre nous dans les montagnes?	70 Ty sam jeden zbuntowałeś się przeciwko nam. Przez ciebie ja zostałem wystawiony na pośmiewisko i pohańbienie. Dlaczego siłę swoją przeciwko nam pokazujesz w górach?
71 Si donc tu as confiance dans tes forces, descends maintenant vers nous dans la plaine et làmesurons-nous l'un avec l'autre, car avec moi se trouve la force des villes.	71 Jeżeli w swoim wojsku pokładasz ufność, zejdź do nas, na równinę, tutaj możemy się z sobą zmierzyć. Ze mną bowiem jest wojsko z miast.
72 Informe-toi et apprends qui je suis et quels sont les autres qui nous prêtent leur concours.Ils disent que vous ne pourrez pas nous résister puisque deux fois tes pères ont été mis en fuite dans leur pays.	72 Zapytaj się i dowiedz, kim ja jestem i kim są inni, którzy mnie wspomagają. Powiedzą ci: Przed nami noga wasza ostać się nie może, bo twoi przodkowie dwa razy zostali pobici w swoim własnym kraju.
73 Et maintenant tu ne pourras pas résister à la cavalerie ni à une grande armée dans cetteplaine où il n'y a ni rocher, ni caillasse, ni endroit pour fuir."	73 Tak samo i teraz na równinie, gdzie nie ma kamieni ani skał, ani kryjówek do ucieczki, nie będziesz się mógł oprzeć tak wielkiej konnicy i wojsku.
74 Lorsque Jonathan eut entendu les paroles d'Apollonius, son esprit fut tout remué; il fitchoix de 10.000 hommes et partit de Jérusalem, et Simon son frère le rejoignit avec une troupe de secours.	74 Gdy Jonatan wysłuchał słów Apoloniusza, oburzył się aż do głębi serca, wybrał dziesięć tysięcy żołnierzy i wyruszył z Jerozolimy. Brat jego, Szymon, połączył się z nim, aby mu udzielić pomocy.
75 Il dressa son camp contre Joppé; les gens de la ville lui avaient fermé ses portes parce qu'ily avait une garnison d'Apollonius dans Joppé, et l'attaque commença.	75 Koło Jafy rozłożył swój obóz, mieszkańcy jednak miasta zamknęli przed nim bramy. W Jafie bowiem była załoga Apoloniusza. Gdy jednak uderzył na nich,
76 Pris de peur, les habitants ouvrirent les portes et Jonathan fut maître de Joppé.	76 mieszkańcy miasta ze strachu otwarli bramy, a Jonatan opanował Jafę.
77 Mis au courant, Apollonius rangea en ordre de bataille 3.000 cavaliers et une nombreuseinfanterie, et se dirigea sur Azôtos comme pour traverser le pays, tandis qu'en même temps il s'enfonçait dans laplaine, parce qu'il avait un grand nombre de cavaliers en qui il avait confiance.	77 Gdy Apoloniusz dowiedział się o tym, zebrał trzy tysiące konnicy i wielką liczbę wojska i wyruszył w stronę Azotu, jak gdyby chciał ich minąć, i pełen ufności w swoją liczną konnicę wszedł na równinę.
78 Jonathan se mit à le poursuivre du côté d'Azôtos, et les deux armées en vinrent aux mains.	78 [Jonatan] szedł za nimi w stronę Azotu i tam wojska uderzyły wzajemnie na siebie rozpoczynając bitwę.
79 Or Apollonius avait laissé mille cavaliers cachés derrière eux.	79 Apoloniusz pozostawił za nimi ukrytych tysiąc jezdnych.
80 Jonathan sut qu'il y avait une embuscade derrière lui. Les cavaliers entourèrent son arméeet lancèrent leurs traits sur la troupe depuis le matin jusqu'au soir.	80 Jonatan spostrzegł, że za nim jest zasadzka. Otoczyli wojsko dokoła i od rana aż do wieczora wypuszczali strzały na jego żołnierzy.
81 La troupe tint bon, comme l'avait ordonné Jonathan, tandis que leurs chevaux sefatiguèrent.	81 Oni stali, jak im Jonatan rozkazał, a tamtych konie się pomęczyły.
82 Simon entraîna ses forces et attaqua la phalange une fois la cavalerie épuisée, et lesennemis furent écrasés par lui et prirent la fuite.	82 Wtedy Szymon z pośpiechem przyprowadził swoich żołnierzy i uderzył na falangę [piechoty], gdyż konnica już się rozproszyła. [Wrogowie] zostali przez nich starci i uciekli.
83 La cavalerie se débanda à travers la plaine et les fuyards gagnèrent Azôtos et entrèrentdans Beth-Dagôn, le temple de leur idole, afin d'y trouver le salut.	83 Konnica także rozbiegła się po równinie. Pouciekali do Azotu i weszli do świątyni swego bożka Dagona, aby się tam uratować.
84 Mais Jonathan mit le feu à Azôtos et aux villes des alentours, il prit leurs dépouilles et livraaux flammes le sanctuaire de Dagôn et ceux qui s'y étaient réfugiés.	84 Jonatan jednak spalił Azot i wszystkie miejscowości, które leżą koło niego, i zabrał łupy na nich zdobyte. Spalił także świątynię Dagona razem z tymi, którzy do niej uciekli.
85 Ceux qui tombèrent sous l'épée, avec ceux qui furent brûlés, se trouvèrent au nombre de8.000.	85 Tych zaś, którzy zginęli od miecza, razem ze spalonymi, było blisko osiem tysięcy ludzi.
86 Jonathan partit de là pour aller camper près d'Ascalon; les habitants de cette ville sortirentà sa rencontre en grand apparat.	86 Wtedy Jonatan wyruszył stamtąd i rozłożył się obozem koło Askalonu, a mieszkańcy miasta z oznakami wielkiej czci wyszli naprzeciwko niego.
87 Jonathan revint ensuite à Jérusalem avec les siens, chargés d'un grand butin.	87 Wtedy Jonatan razem ze swoimi żołnierzami obładowany bogatymi łupami powrócił do Jerozolimy.
88 Lorsque le roi Alexandre apprit ces événements, il accorda de nombreux honneurs àJonathan.	88 Gdy zaś król Aleksander dowiedział się o tych wypadkach, uczcił Jonatana jeszcze większymi odznaczeniami.
89 Il lui envoya une agrafe d'or comme il est d'usage de l'accorder aux parents des rois, et luidonna en propriété Akkarôn et tout son territoire.	89 Przesłał mu bowiem złotą sprzączkę, którą według zwyczaju ofiarowuje się tylko królewskim krewnym. Oddał mu także w posiadanie Akkaron i całą okolicę.