| 1 Deus de nossos pais, e Senhor de misericórdia, que todas as coisas criastes pela vossa palavra, | 1 Boże przodków i Panie miłosierdzia, któryś wszystko uczynił swoim słowem |
| 2 e que, por vossa sabedoria, formastes o homem para ser o senhor de todas as vossas criaturas, | 2 i w Mądrości swojej stworzyłeś człowieka, by panował nad stworzeniami, co przez Ciebie się stały, |
| 3 governar o mundo na santidade e na justiça, e proferir seu julgamento na retidão de sua alma, | 3 by władał światem w świętości i sprawiedliwości i w prawości serca sądy sprawował - |
| 4 dai-me a Sabedoria que partilha do vosso trono, e não me rejeiteis como indigno de ser um de vossos filhos. | 4 dajże mi Mądrość, co dzieli tron z Tobą, i nie wyłączaj mnie z liczby swych dzieci! |
| 5 Sou, com efeito, vosso servo e filho de vossa serva, um homem fraco, cuja existência é breve, incapaz de compreender vosso julgamento e vossas leis; | 5 Bom sługa Twój, syn Twojej służebnicy, człowiek niemocny i krótkowieczny, zbyt słaby, by pojąć sprawiedliwość i prawa. |
| 6 porque qualquer homem, mesmo perfeito, entre os homens, não será nada, se lhe falta a Sabedoria que vem de vós. | 6 Choćby zresztą był ktoś doskonały między ludźmi, jeśli mu braknie mądrości od Ciebie - za nic będzie poczytany. |
| 7 Ora, vós me escolhestes para ser rei de vosso povo e juiz de vossos filhos e vossas filhas. | 7 Wybrałeś mnie na króla swojego ludu i na sędziego synów swoich i córek. |
| 8 Vós me ordenastes construir um templo na vossa montanha santa e um altar na cidade em que habitais: imagem da sagrada habitação que preparastes desde o princípio. | 8 Kazałeś zbudować świątynię na górze swej świętej i ołtarz w mieście swego zamieszkania - obraz Namiotu świętego, któryś zgotował od początku. |
| 9 Mas, ao lado de vós está a Sabedoria que conhece vossas obras; ela estava presente quando fizestes o mundo, ela sabe o que vos é agradável, e o que se conforma às vossas ordens. | 9 Z Tobą jest Mądrość, która zna Twe dzieła, i była z Tobą, kiedy świat stwarzałeś, i wie, co jest miłe Twym oczom, co słuszne według Twych przykazań. |
| 10 Fazei-a, pois, descer de vosso santo céu, e enviai-a do trono de vossa glória, para que, junto de mim, tome parte em meus trabalhos, e para que eu saiba o que vos agrada. | 10 Wyślij ją z niebios świętych, ześlij od tronu swej chwały, by przy mnie będąc pracowała ze mną i żebym poznał, co jest Tobie miłe. |
| 11 Com efeito, ela sabe e conhece todas as coisas; prudentemente guiará meus passos, e me protegerá no brilho de sua glória. | 11 Ona bowiem wie i rozumie wszystko, będzie mi mądrze przewodzić w mych czynach i ustrzeże mnie dzięki swej chwale. |
| 12 Assim, minhas obras vos serão agradáveis; governarei vosso povo com justiça, e serei digno do trono de meu pai. | 12 I będą przyjemne dzieła moje, będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie i stanę się godnym tronu mego ojca. |
| 13 Que homem, pois, pode conhecer os desígnios de Deus, e penetrar nas determinações do Senhor? | 13 Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? |
| 14 Tímidos são os pensamentos dos mortais, e incertas as nossas concepções; | 14 Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, |
| 15 porque o corpo corruptível torna pesada a alma, e a morada terrestre oprime o espírito carregado de cuidados. | 15 bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski przybytek obciąża lotny umysł. |
| 16 Mal podemos compreender o que está sobre a terra, dificilmente encontramos o que temos ao alcance da mão. Quem, portanto, pode descobrir o que se passa no céu? | 16 Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką - a któż wyśledzi to, co jest na niebie? |
| 17 E quem conhece vossas intenções, se vós não lhe dais a Sabedoria, e se do mais alto dos céus vós não lhe enviais vosso Espírito Santo? | 17 Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego? |
| 18 Assim se tornaram direitas as veredas dos que estão na terra; os homens aprenderam as coisas que vos agradam e pela sabedoria foram salvos. | 18 I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie przyjemne, i wybawiła ich Mądrość. |
