ΙΩΒ - Giobbe - Job 17

Septuaginta - Nestle-Aland	Smith Van Dyke
¹ ολεκομαι πνευματι φερομενος δεομαι δε ταφης και ου τυγχανω	¹ روحي تلفت. ايامي انطفأت. انما القبور لي
² λισσομαι καμνων και τι ποιησας	² لولا المخاتلون عندي وعيني تبيت على مشاجراتهم.
³ εκλεψαν δε μου τα υπαρχοντα αλλοτριοι τις εστιν ουτος τη χειρι μου συνδεθητω	³ كن ضامني عند نفسك. من هو الذي يصفق يدي.
⁴ οτι καρδιαν αυτων εκρυψας απο φρονησεως δια τουτο ου μη υψωσης αυτους	⁴ لانك منعت قلبهم عن الفطنة. لاجل ذلك لا ترفعهم.
⁵ τη μεριδι αναγγελει κακιας οφθαλμοι δε μου εφ' υιοις ετακησαν	⁵ الذي يسلم الاصحاب للسلب تتلف عيون بنيه.
⁶ εθου δε με θρυλημα εν εθνεσιν γελως δε αυτοις απεβην	⁶ اوقفني مثلا للشعوب وصرت للبصق في الوجه.
⁷ πεπωρωνται γαρ απο οργης οι οφθαλμοι μου πεπολιορκημαι μεγαλως υπο παντων	⁷ كلت عيني من الحزن واعضائي كلها كالظل.
⁸ θαυμα εσχεν αληθινους επι τουτω δικαιος δε επι παρανομω επανασταιη	⁸ يتعجب المستقيمون من هذا والبريء ينتهض على الفاجر.
⁹ σχοιη δε πιστος την εαυτου οδον καθαρος δε χειρας αναλαβοι θαρσος	⁹ اما الصدّيق فيستمسك بطريقه والطاهر اليدين يزداد قوة
¹⁰ ου μην δε αλλα παντες ερειδετε και δευτε δη ου γαρ ευρισκω εν υμιν αληθες	¹⁰ ولكن ارجعوا كلكم وتعالوا فلا اجد فيكم حكيما.
¹¹ αι ημεραι μου παρηλθον εν βρομω ερραγη δε τα αρθρα της καρδιας μου	¹¹ ايامي قد عبرت. مقاصدي إرث قلبي قد انتزعت.
¹² νυκτα εις ημεραν εθηκαν φως εγγυς απο προσωπου σκοτους	¹² يجعلون الليل نهارا نورا قريبا للظلمة.
¹³ εαν γαρ υπομεινω αδης μου ο οικος εν δε γνοφω εστρωται μου η στρωμνη	¹³ اذا رجوت الهاوية بيتا لي وفي الظلام مهدت فراشي
¹⁴ θανατον επεκαλεσαμην πατερα μου ειναι μητερα δε μου και αδελφην σαπριαν	¹⁴ وقلت للقبر انت ابي وللدود انت امي واختي
¹⁵ που ουν μου ετι εστιν η ελπις η τα αγαθα μου οψομαι	¹⁵ فاين اذا آمالي. آمالي. من يعاينها.
¹⁶ η μετ' εμου εις αδην καταβησονται η ομοθυμαδον επι χωματος καταβησομεθα	¹⁶ تهبط الى مغاليق الهاوية اذ ترتاح معا في التراب