| 1 και εν ετει εξηκοστω και εκατοστω ανεβη αλεξανδρος ο του αντιοχου ο επιφανης και κατελαβετο πτολεμαιδα και επεδεξαντο αυτον και εβασιλευσεν εκει | 1 In the one hundred and sixtieth year * Alexander Epiphanes, the son of Antiochus, landed and occupied Ptolemais. They welcomed him, and there he began to reign. |
| 2 και ηκουσεν δημητριος ο βασιλευς και συνηγαγεν δυναμεις πολλας σφοδρα και εξηλθεν εις συναντησιν αυτω εις πολεμον | 2 When Demetrius the king heard of it, he assembled a very large army and marched out to meet him in battle. |
| 3 και απεστειλεν δημητριος προς ιωναθαν επιστολας λογοις ειρηνικοις ωστε μεγαλυναι αυτον | 3 And Demetrius sent Jonathan a letter in peaceable words to honor him; |
| 4 ειπεν γαρ προφθασωμεν του ειρηνην θειναι μετ' αυτων πριν η θειναι αυτον μετα αλεξανδρου καθ' ημων | 4 for he said, "Let us act first to make peace with him * before he makes peace with Alexander against us, |
| 5 μνησθησεται γαρ παντων των κακων ων συνετελεσαμεν προς αυτον και εις τους αδελφους αυτου και εις το εθνος | 5 for he will remember all the wrongs which we did to him and to his brothers and his nation." |
| 6 και εδωκεν αυτω εξουσιαν συναγαγειν δυναμεις και κατασκευαζειν οπλα και ειναι αυτον συμμαχον αυτου και τα ομηρα τα εν τη ακρα ειπεν παραδουναι αυτω | 6 So Demetrius * gave him authority to recruit troops, to equip them with arms, and to become his ally; and he commanded that the hostages in the citadel should be released to him. |
| 7 και ηλθεν ιωναθαν εις ιερουσαλημ και ανεγνω τας επιστολας εις τα ωτα παντος του λαου και των εκ της ακρας | 7 Then Jonathan came to Jerusalem and read the letter in the hearing of all the people and of the men in the citadel. |
| 8 και εφοβηθησαν φοβον μεγαν οτε ηκουσαν οτι εδωκεν αυτω ο βασιλευς εξουσιαν συναγαγειν δυναμιν | 8 They were greatly alarmed when they heard that the king had given him authority to recruit troops. |
| 9 και παρεδωκαν οι εκ της ακρας ιωναθαν τα ομηρα και απεδωκεν αυτους τοις γονευσιν αυτων | 9 But the men in the citadel released the hostages to Jonathan, and he returned them to their parents. |
| 10 και ωκησεν ιωναθαν εν ιερουσαλημ και ηρξατο οικοδομειν και καινιζειν την πολιν | 10 And Jonathan dwelt in Jerusalem and began to rebuild and restore the city. |
| 11 και ειπεν προς τους ποιουντας τα εργα οικοδομειν τα τειχη και το ορος σιων κυκλοθεν εκ λιθων τετραποδων εις οχυρωσιν και εποιησαν ουτως | 11 He directed those who were doing the work to build the walls and encircle Mount Zion with squared stones, for better fortification; and they did so. |
| 12 και εφυγον οι αλλογενεις οι οντες εν τοις οχυρωμασιν οις ωκοδομησεν βακχιδης | 12 Then the foreigners who were in the strongholds that Bacchides had built fled; |
| 13 και κατελιπεν εκαστος τον τοπον αυτου και απηλθεν εις την γην αυτου | 13 each left his place and departed to his own land. |
| 14 πλην εν βαιθσουροις υπελειφθησαν τινες των καταλιποντων τον νομον και τα προσταγματα ην γαρ εις φυγαδευτηριον | 14 Only in Beth-zur did some remain who had forsaken the law and the commandments, for it served as a place of refuge. |
| 15 και ηκουσεν αλεξανδρος ο βασιλευς τας επαγγελιας οσας απεστειλεν δημητριος τω ιωναθαν και διηγησαντο αυτω τους πολεμους και τας ανδραγαθιας ας εποιησεν αυτος και οι αδελφοι αυτου και τους κοπους ους εσχον | 15 Now Alexander the king heard of all the promises which Demetrius had sent to Jonathan, and men told him of the battles that Jonathan * and his brothers had fought, of the brave deeds that they had done, and of the troubles that they had endured. |
| 16 και ειπεν μη ευρησομεν ανδρα τοιουτον ενα και νυν ποιησομεν αυτον φιλον και συμμαχον ημων | 16 So he said, "Shall we find another such man? Come now, we will make him our friend and ally." |
| 17 και εγραψεν επιστολας και απεστειλεν αυτω κατα τους λογους τουτους λεγων | 17 And he wrote a letter and sent it to him, in the following words: |
| 18 βασιλευς αλεξανδρος τω αδελφω ιωναθαν χαιρειν | 18 "King Alexander to his brother Jonathan, greeting. |
| 19 ακηκοαμεν περι σου οτι ανηρ δυνατος ισχυι και επιτηδειος ει του ειναι ημων φιλος | 19 We have heard about you, that you are a mighty warrior and worthy to be our friend. |
| 20 και νυν καθεστακαμεν σε σημερον αρχιερεα του εθνους σου και φιλον βασιλεως καλεισθαι σε και απεστειλεν αυτω πορφυραν και στεφανον χρυσουν και φρονειν τα ημων και συντηρειν φιλιας προς ημας | 20 And so we have appointed you today to be the high priest of your nation; you are to be called the king's friend" (and he sent him a purple robe and a golden crown) "and you are to take our side and keep friendship with us." |
| 21 και ενεδυσατο ιωναθαν την αγιαν στολην τω εβδομω μηνι ετους εξηκοστου και εκατοστου εν εορτη σκηνοπηγιας και συνηγαγεν δυναμεις και κατεσκευασεν οπλα πολλα | 21 So Jonathan put on the holy garments in the seventh month of the one hundred and sixtieth year, * at the feast of tabernacles, and he recruited troops and equipped them with arms in abundance. |
| 22 και ηκουσεν δημητριος τους λογους τουτους και ελυπηθη και ειπεν | 22 When Demetrius heard of these things he was grieved and said, |
| 23 τι τουτο εποιησαμεν οτι προεφθακεν ημας αλεξανδρος του φιλιαν καταλαβεσθαι τοις ιουδαιοις εις στηριγμα | 23 "What is this that we have done? Alexander has gotten ahead of us in forming a friendship with the Jews to strengthen himself. |
| 24 γραψω αυτοις καγω λογους παρακλησεως και υψους και δοματων οπως ωσιν συν εμοι εις βοηθειαν | 24 I also will write them words of encouragement and promise them honor and gifts, that I may have their help." |
| 25 και απεστειλεν αυτοις κατα τους λογους τουτους βασιλευς δημητριος τω εθνει των ιουδαιων χαιρειν | 25 So he sent a message to them in the following words: "King Demetrius to the nation of the Jews, greeting. |
| 26 επει συνετηρησατε τας προς ημας συνθηκας και ενεμεινατε τη φιλια ημων και ου προσεχωρησατε τοις εχθροις ημων ηκουσαμεν και εχαρημεν | 26 Since you have kept your agreement with us and have continued your friendship with us, and have not sided with our enemies, we have heard of it and rejoiced. |
| 27 και νυν εμμεινατε ετι του συντηρησαι προς ημας πιστιν και ανταποδωσομεν υμιν αγαθα ανθ' ων ποιειτε μεθ' ημων | 27 And now continue still to keep faith with us, and we will repay you with good for what you do for us. |
| 28 και αφησομεν υμιν αφεματα πολλα και δωσομεν υμιν δοματα | 28 We will grant you many immunities and give you gifts. |
| 29 και νυν απολυω υμας και αφιημι παντας τους ιουδαιους απο των φορων και της τιμης του αλος και απο των στεφανων | 29 "And now I free you and exempt all the Jews from payment of tribute and salt tax and crown levies, |
| 30 και αντι του τριτου της σπορας και αντι του ημισους του καρπου του ξυλινου του επιβαλλοντος μοι λαβειν αφιημι απο της σημερον και επεκεινα του λαβειν απο γης ιουδα και απο των τριων νομων των προστιθεμενων αυτη απο της σαμαριτιδος και γαλιλαιας απο της σημερον ημερας και εις τον απαντα χρονον | 30 and instead of collecting the third of the grain and the half of the fruit of the trees that I should receive, I release them from this day and henceforth. I will not collect them from the land of Judah or from the three districts added to it from Samaria and Galilee, from this day and for all time. |
| 31 και ιερουσαλημ εστω αγια και αφειμενη και τα ορια αυτης αι δεκαται και τα τελη | 31 And let Jerusalem and her environs, her tithes and her revenues, be holy and free from tax. |
| 32 αφιημι και την εξουσιαν της ακρας της εν ιερουσαλημ και διδωμι τω αρχιερει οπως αν καταστηση εν αυτη ανδρας ους αν αυτος εκλεξηται του φυλασσειν αυτην | 32 I release also my control of the citadel in Jerusalem and give it to the high priest, that he may station in it men of his own choice to guard it. |
| 33 και πασαν ψυχην ιουδαιων την αιχμαλωτισθεισαν απο γης ιουδα εις πασαν βασιλειαν μου αφιημι ελευθεραν δωρεαν και παντες αφιετωσαν τους φορους και των κτηνων αυτων | 33 And every one of the Jews taken as a captive from the land of Judah into any part of my kingdom, I set free without payment; and let all officials cancel also the taxes on their cattle. |
| 34 και πασαι αι εορται και τα σαββατα και νουμηνιαι και ημεραι αποδεδειγμεναι και τρεις ημεραι προ εορτης και τρεις μετα εορτην εστωσαν πασαι ημεραι ατελειας και αφεσεως πασιν τοις ιουδαιοις τοις ουσιν εν τη βασιλεια μου | 34 "And all the feasts and sabbaths and new moons and appointed days, and the three days before a feast and the three after a feast -- let them all be days of immunity and release for all the Jews who are in my kingdom. |
| 35 και ουχ εξει εξουσιαν ουδεις πρασσειν και παρενοχλειν τινα αυτων περι παντος πραγματος | 35 No one shall have authority to exact anything from them or annoy any of them about any matter. |
| 36 και προγραφητωσαν των ιουδαιων εις τας δυναμεις του βασιλεως εις τριακοντα χιλιαδας ανδρων και δοθησεται αυτοις ξενια ως καθηκει πασαις ταις δυναμεσιν του βασιλεως | 36 "Let Jews be enrolled in the king's forces to the number of thirty thousand men, and let the maintenance be given them that is due to all the forces of the king. |
| 37 και κατασταθησεται εξ αυτων εν τοις οχυρωμασιν του βασιλεως τοις μεγαλοις και εκ τουτων κατασταθησονται επι χρειων της βασιλειας των ουσων εις πιστιν και οι επ' αυτων και οι αρχοντες εστωσαν εξ αυτων και πορευεσθωσαν τοις νομοις αυτων καθα και προσεταξεν ο βασιλευς εν γη ιουδα | 37 Let some of them be stationed in the great strongholds of the king, and let some of them be put in positions of trust in the kingdom. Let their officers and leaders be of their own number, and let them live by their own laws, just as the king has commanded in the land of Judah. |
| 38 και τους τρεις νομους τους προστεθεντας τη ιουδαια απο της χωρας σαμαρειας προστεθητω τη ιουδαια προς το λογισθηναι του γενεσθαι υφ' ενα του μη υπακουσαι αλλης εξουσιας αλλ' η του αρχιερεως | 38 "As for the three districts that have been added to Judea from the country of Samaria, let them be so annexed to Judea that they are considered to be under one ruler and obey no other authority but the high priest. |
| 39 πτολεμαιδα και την προσκυρουσαν αυτη δεδωκα δομα τοις αγιοις τοις εν ιερουσαλημ εις την καθηκουσαν δαπανην τοις αγιοις | 39 Ptolemais and the land adjoining it I have given as a gift to the sanctuary in Jerusalem, to meet the necessary expenses of the sanctuary. |
| 40 καγω διδωμι κατ' ενιαυτον δεκα πεντε χιλιαδας σικλων αργυριου απο των λογων του βασιλεως απο των τοπων των ανηκοντων | 40 I also grant fifteen thousand shekels of silver yearly out of the king's revenues from appropriate places. |
| 41 και παν το πλεοναζον ο ουκ απεδιδοσαν απο των χρειων ως εν τοις πρωτοις ετεσιν απο του νυν δωσουσιν εις τα εργα του οικου | 41 And all the additional funds which the government officials have not paid as they did in the first years, * they shall give from now on for the service of the temple. * |
| 42 και επι τουτοις πεντακισχιλιους σικλους αργυριου ους ελαμβανον απο των χρειων του αγιου απο του λογου κατ' ενιαυτον και ταυτα αφιεται δια το ανηκειν αυτα τοις ιερευσιν τοις λειτουργουσιν | 42 Moreover, the five thousand shekels of silver which my officials * have received every year from the income of the services of the temple, this too is canceled, because it belongs to the priests who minister there. |
| 43 και οσοι εαν φυγωσιν εις το ιερον το εν ιεροσολυμοις και εν πασιν τοις οριοις αυτου οφειλων βασιλικα και παν πραγμα απολελυσθωσαν και παντα οσα εστιν αυτοις εν τη βασιλεια μου | 43 And whoever takes refuge at the temple in Jerusalem, or in any of its precincts, because he owes money to the king or has any debt, let him be released and receive back all his property in my kingdom. |
| 44 και του οικοδομηθηναι και επικαινισθηναι τα εργα των αγιων και η δαπανη δοθησεται εκ του λογου του βασιλεως | 44 "Let the cost of rebuilding and restoring the structures of the sanctuary be paid from the revenues of the king. |
| 45 και του οικοδομηθηναι τα τειχη ιερουσαλημ και οχυρωσαι κυκλοθεν και η δαπανη δοθησεται εκ του λογου του βασιλεως και του οικοδομηθηναι τα τειχη εν τη ιουδαια | 45 And let the cost of rebuilding the walls of Jerusalem and fortifying it round about, and the cost of rebuilding the walls in Judea, also be paid from the revenues of the king." |
| 46 ως δε ηκουσεν ιωναθαν και ο λαος τους λογους τουτους ουκ επιστευσαν αυτοις ουδε επεδεξαντο οτι επεμνησθησαν της κακιας της μεγαλης ης εποιησεν εν ισραηλ και εθλιψεν αυτους σφοδρα | 46 When Jonathan and the people heard these words, they did not believe or accept them, because they remembered the great wrongs which Demetrius * had done in Israel and how he had greatly oppressed them. |
| 47 και ευδοκησαν εν αλεξανδρω οτι αυτος εγενετο αυτοις αρχηγος λογων ειρηνικων και συνεμαχουν αυτω πασας τας ημερας | 47 They favored Alexander, because he had been the first to speak peaceable words to them, and they remained his allies all his days. |
| 48 και συνηγαγεν αλεξανδρος ο βασιλευς δυναμεις μεγαλας και παρενεβαλεν εξ εναντιας δημητριου | 48 Now Alexander the king assembled large forces and encamped opposite Demetrius. |
| 49 και συνηψαν πολεμον οι δυο βασιλεις και εφυγεν η παρεμβολη δημητριου και εδιωξεν αυτον ο αλεξανδρος και ισχυσεν επ' αυτους | 49 The two kings met in battle, and the army of Demetrius fled, and Alexander * pursued him and defeated them. |
| 50 και εστερεωσεν τον πολεμον σφοδρα εως εδυ ο ηλιος και επεσεν ο δημητριος εν τη ημερα εκεινη | 50 He pressed the battle strongly until the sun set, and Demetrius fell on that day. |
| 51 και απεστειλεν αλεξανδρος προς πτολεμαιον βασιλεα αιγυπτου πρεσβεις κατα τους λογους τουτους λεγων | 51 Then Alexander sent ambassadors to Ptolemy king of Egypt with the following message: |
| 52 επει ανεστρεψα εις την βασιλειαν μου και ενεκαθισα επι θρονου πατερων μου και εκρατησα της αρχης και συνετριψα τον δημητριον και επεκρατησα της χωρας ημων | 52 "Since I have returned to my kingdom and have taken my seat on the throne of my fathers, and established my rule -- for I crushed Demetrius and gained control of our country; |
| 53 και συνηψα προς αυτον μαχην και συνετριβη αυτος και η παρεμβολη αυτου υφ' ημων και εκαθισαμεν επι θρονου βασιλειας αυτου | 53 I met him in battle, and he and his army were crushed by us, and we have taken our seat on the throne of his kingdom-- |
| 54 και νυν στησωμεν προς αυτους φιλιαν και νυν δος μοι την θυγατερα σου εις γυναικα και επιγαμβρευσω σοι και δωσω σοι δοματα και αυτη αξια σου | 54 now therefore let us establish friendship with one another; give me now your daughter as my wife, and I will become your son-in-law, and will make gifts to you and to her in keeping with your position." |
| 55 και απεκριθη πτολεμαιος ο βασιλευς λεγων αγαθη ημερα εν η επεστρεψας εις γην πατερων σου και εκαθισας επι θρονου βασιλειας αυτων | 55 Ptolemy the king replied and said, "Happy was the day on which you returned to the land of your fathers and took your seat on the throne of their kingdom. |
| 56 και νυν ποιησω σοι α εγραψας αλλα απαντησον εις πτολεμαιδα οπως ιδωμεν αλληλους και επιγαμβρευσω σοι καθως ειρηκας | 56 And now I will do for you as you wrote, but meet me at Ptolemais, so that we may see one another, and I will become your father-in-law, as you have said." |
| 57 και εξηλθεν πτολεμαιος εξ αιγυπτου αυτος και κλεοπατρα η θυγατηρ αυτου και ηλθεν εις πτολεμαιδα ετους δευτερου και εξηκοστου και εκατοστου | 57 So Ptolemy set out from Egypt, he and Cleopatra his daughter, and came to Ptolemais in the one hundred and sixty-second year. * |
| 58 και απηντησεν αυτω αλεξανδρος ο βασιλευς και εξεδετο αυτω κλεοπατραν την θυγατερα αυτου και εποιησεν τον γαμον αυτης εν πτολεμαιδι καθως οι βασιλεις εν δοξη μεγαλη | 58 Alexander the king met him, and Ptolemy * gave him Cleopatra his daughter in marriage, and celebrated her wedding at Ptolemais with great pomp, as kings do. |
| 59 και εγραψεν αλεξανδρος ο βασιλευς ιωναθη ελθειν εις συναντησιν αυτω | 59 Then Alexander the king wrote to Jonathan to come to meet him. |
| 60 και επορευθη μετα δοξης εις πτολεμαιδα και απηντησεν τοις δυσιν βασιλευσι και εδωκεν αυτοις αργυριον και χρυσιον και τοις φιλοις αυτων και δοματα πολλα και ευρεν χαριν ενωπιον αυτων | 60 So he went with pomp to Ptolemais and met the two kings; he gave them and their friends silver and gold and many gifts, and found favor with them. |
| 61 και επισυνηχθησαν επ' αυτον ανδρες λοιμοι εξ ισραηλ ανδρες παρανομοι εντυχειν κατ' αυτου και ου προσεσχεν αυτοις ο βασιλευς | 61 A group of pestilent men from Israel, lawless men, gathered together against him to accuse him; but the king paid no attention to them. |
| 62 και προσεταξεν ο βασιλευς και εξεδυσαν ιωναθαν τα ιματια αυτου και ενεδυσαν αυτον πορφυραν και εποιησαν ουτως | 62 The king gave orders to take off Jonathan's garments and to clothe him in purple, and they did so. |
| 63 και εκαθισεν αυτον ο βασιλευς μετ' αυτου και ειπεν τοις αρχουσιν αυτου εξελθατε μετ' αυτου εις μεσον της πολεως και κηρυξατε του μηδενα εντυγχανειν κατ' αυτου περι μηδενος πραγματος και μηδεις αυτω παρενοχλειτω περι παντος λογου | 63 The king also seated him at his side; and he said to his officers, "Go forth with him into the middle of the city and proclaim that no one is to bring charges against him about any matter, and let no one annoy him for any reason." |
| 64 και εγενετο ως ειδον οι εντυγχανοντες την δοξαν αυτου καθως εκηρυξεν και περιβεβλημενον αυτον πορφυραν και εφυγον παντες | 64 And when his accusers saw the honor that was paid him, in accordance with the proclamation, and saw him clothed in purple, they all fled. |
| 65 και εδοξασεν αυτον ο βασιλευς και εγραψεν αυτον των πρωτων φιλων και εθετο αυτον στρατηγον και μεριδαρχην | 65 Thus the king honored him and enrolled him among his chief friends, and made him general and governor of the province. |
| 66 και επεστρεψεν ιωναθαν εις ιερουσαλημ μετ' ειρηνης και ευφροσυνης | 66 And Jonathan returned to Jerusalem in peace and gladness. |
| 67 και εν ετει πεμπτω και εξηκοστω και εκατοστω ηλθεν δημητριος υιος δημητριου εκ κρητης εις την γην των πατερων αυτου | 67 In the one hundred and sixty-fifth year * Demetrius the son of Demetrius came from Crete to the land of his fathers. |
| 68 και ηκουσεν αλεξανδρος ο βασιλευς και ελυπηθη σφοδρα και υπεστρεψεν εις αντιοχειαν | 68 When Alexander the king heard of it, he was greatly grieved and returned to Antioch. |
| 69 και κατεστησεν δημητριος απολλωνιον τον οντα επι κοιλης συριας και συνηγαγεν δυναμιν μεγαλην και παρενεβαλεν επι ιαμνειαν και απεστειλεν προς ιωναθαν τον αρχιερεα λεγων | 69 And Demetrius appointed Apollonius the governor of Coelesyria, and he assembled a large force and encamped against Jamnia. Then he sent the following message to Jonathan the high priest: |
| 70 συ μονωτατος επαιρη εφ' ημας εγω δε εγενηθην εις καταγελωτα και εις ονειδισμον δια σε και δια τι συ εξουσιαζη εφ' ημας εν τοις ορεσι | 70 "You are the only one to rise up against us, and I have become a laughingstock and reproach because of you. Why do you assume authority against us in the hill country? |
| 71 νυν ουν ει πεποιθας επι ταις δυναμεσιν σου καταβηθι προς ημας εις το πεδιον και συγκριθωμεν εαυτοις εκει οτι μετ' εμου εστιν δυναμις των πολεων | 71 If you now have confidence in your forces, come down to the plain to meet us, and let us match strength with each other there, for I have with me the power of the cities. |
| 72 ερωτησον και μαθε τις ειμι και οι λοιποι οι βοηθουντες ημιν και λεγουσιν ουκ εστιν υμιν στασις ποδος κατα προσωπον ημων οτι δις ετροπωθησαν οι πατερες σου εν τη γη αυτων | 72 Ask and learn who I am and who the others are that are helping us. Men will tell you that you cannot stand before us, for your fathers were twice put to flight in their own land. |
| 73 και νυν ου δυνηση υποστηναι την ιππον και δυναμιν τοιαυτην εν τω πεδιω οπου ουκ εστιν λιθος ουδε κοχλαξ ουδε τοπος του φυγειν | 73 And now you will not be able to withstand my cavalry and such an army in the plain, where there is no stone or pebble, or place to flee." |
| 74 ως δε ηκουσεν ιωναθαν των λογων απολλωνιου εκινηθη τη διανοια και επελεξεν δεκα χιλιαδας ανδρων και εξηλθεν εξ ιερουσαλημ και συνηντησεν αυτω σιμων ο αδελφος αυτου επι βοηθειαν αυτω | 74 When Jonathan heard the words of Apollonius, his spirit was aroused. He chose ten thousand men and set out from Jerusalem, and Simon his brother met him to help him. |
| 75 και παρενεβαλεν επι ιοππην και απεκλεισαν αυτην οι εκ της πολεως οτι φρουρα απολλωνιου εν ιοππη και επολεμησαν αυτην | 75 He encamped before Joppa, but the men of the city closed its gates, for Apollonius had a garrison in Joppa. |
| 76 και φοβηθεντες ηνοιξαν οι εκ της πολεως και εκυριευσεν ιωναθαν ιοππης | 76 So they fought against it, and the men of the city became afraid and opened the gates, and Jonathan gained possession of Joppa. |
| 77 και ηκουσεν απολλωνιος και παρενεβαλεν τρισχιλιαν ιππον και δυναμιν πολλην και επορευθη εις αζωτον ως διοδευων και αμα προηγεν εις το πεδιον δια το εχειν αυτον πληθος ιππου και πεποιθεναι επ' αυτη | 77 When Apollonius heard of it, he mustered three thousand cavalry and a large army, and went to Azotus as though he were going farther. At the same time he advanced into the plain, for he had a large troop of cavalry and put confidence in it. |
| 78 και κατεδιωξεν οπισω αυτου εις αζωτον και συνηψαν αι παρεμβολαι εις πολεμον | 78 Jonathan * pursued him to Azotus, and the armies engaged in battle. |
| 79 και απελιπεν απολλωνιος χιλιαν ιππον κρυπτως κατοπισθεν αυτων | 79 Now Apollonius had secretly left a thousand cavalry behind them. |
| 80 και εγνω ιωναθαν οτι εστιν ενεδρον κατοπισθεν αυτου και εκυκλωσαν αυτου την παρεμβολην και εξετιναξαν τας σχιζας εις τον λαον εκ πρωιθεν εως δειλης | 80 Jonathan learned that there was an ambush behind him, for they surrounded his army and shot arrows at his men from early morning till late afternoon. |
| 81 ο δε λαος ειστηκει καθως επεταξεν ιωναθαν και εκοπιασαν οι ιπποι αυτων | 81 But his men stood fast, as Jonathan commanded, and the enemy's * horses grew tired. |
| 82 και ειλκυσεν σιμων την δυναμιν αυτου και συνηψεν προς την φαλαγγα η γαρ ιππος εξελυθη και συνετριβησαν υπ' αυτου και εφυγον | 82 Then Simon brought forward his force and engaged the phalanx in battle (for the cavalry was exhausted); they were overwhelmed by him and fled, |
| 83 και η ιππος εσκορπισθη εν τω πεδιω και εφυγον εις αζωτον και εισηλθον εις βηθδαγων το ειδωλιον αυτων του σωθηναι | 83 and the cavalry was dispersed in the plain. They fled to Azotus and entered Beth-dagon, the temple of their idol, for safety. |
| 84 και ενεπυρισεν ιωναθαν την αζωτον και τας πολεις τας κυκλω αυτης και ελαβεν τα σκυλα αυτων και το ιερον δαγων και τους συμφυγοντας εις αυτο ενεπυρισεν πυρι | 84 But Jonathan burned Azotus and the surrounding towns and plundered them; and the temple of Dagon, and those who had taken refuge in it he burned with fire. |
| 85 και εγενοντο οι πεπτωκοτες μαχαιρα συν τοις εμπυρισθεισιν εις ανδρας οκτακισχιλιους | 85 The number of those who fell by the sword, with those burned alive, came to eight thousand men. |
| 86 και απηρεν εκειθεν ιωναθαν και παρενεβαλεν επι ασκαλωνα και εξηλθον οι εκ της πολεως εις συναντησιν αυτω εν δοξη μεγαλη | 86 Then Jonathan departed from there and encamped against Askalon, and the men of the city came out to meet him with great pomp. |
| 87 και επεστρεψεν ιωναθαν εις ιερουσαλημ συν τοις παρ' αυτου εχοντες σκυλα πολλα | 87 And Jonathan and those with him returned to Jerusalem with much booty. |
| 88 και εγενετο ως ηκουσεν αλεξανδρος ο βασιλευς τους λογους τουτους και προσεθετο ετι δοξασαι τον ιωναθαν | 88 When Alexander the king heard of these things, he honored Jonathan still more; |
| 89 και απεστειλεν αυτω πορπην χρυσην ως εθος εστιν διδοσθαι τοις συγγενεσιν των βασιλεων και εδωκεν αυτω την ακκαρων και παντα τα ορια αυτης εις κληροδοσιαν | 89 and he sent to him a golden buckle, such as it is the custom to give to the kinsmen of kings. He also gave him Ekron and all its environs as his possession. |