Isaiah 42

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 Here is my servant whom I uphold, my chosen one with whom I am pleased, Upon whom I have put my spirit; he shall bring forth justice to the nations,	1 Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo.
2 Not crying out, not shouting, not making his voice heard in the street.	2 Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze.
3 A bruised reed he shall not break, and a smoldering wick he shall not quench,	3 Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie Prawo.
4 Until he establishes justice on the earth; the coastlands will wait for his teaching.	4 Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy.
5 Thus says God, the LORD, who created the heavens and stretched them out, who spreads out the earth with its crops, Who gives breath to its people and spirit to those who walk on it:	5 Tak mówi Pan Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą.
6 I, the LORD, have called you for the victory of justice, I have grasped you by the hand; I formed you, and set you as a covenant of the people, a light for the nations,	6 Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów,
7 To open the eyes of the blind, to bring out prisoners from confinement, and from the dungeon, those who live in darkness.	7 abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.
8 I am the LORD, this is my name; my glory I give to no other, nor my praise to idols.	8 Ja, któremu na imię jest Jahwe, chwały mojej nie odstąpię innemu ani czci mojej bożkom.
9 See, the earlier things have come to pass, new ones I now foretell; Before they spring into being, I announce them to you.	9 Pierwsze wydarzenia oto już nadeszły, nowe zaś Ja zapowiadam, zanim się rozwiną, już wam je ogłaszam.
10 Sing to the LORD a new song, his praise from the end of the earth: Let the sea and what fills it resound, the coastlands, and those who dwell in them.	10 Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwałę Jego od krańców ziemi! Niech Go sławi morze i co je napełnia, wyspy wraz z ich mieszkańcami!
11 Let the steppe and its cities cry out, the villages where Kedar dwells; Let the inhabitants of Sela exult, and shout from the top of the mountains.	11 Niech głos podniesie pustynia z miastami, osiedla, które zamieszkuje Kedar. Mieszkańcy Sela niech wznoszą okrzyki, ze szczytów gór niech nawołują radośnie!
12 Let them give glory to the LORD, and utter his praise in the coastlands.	12 Niech oddają chwałę Panu i niechaj głoszą cześć Jego na wyspach!
13 The LORD goes forth like a hero, like a warrior he stirs up his ardor; He shouts out his battle cry, against his enemies he shows his might:	13 Jak bohater posuwa się Pan, i jak wojownik pobudza waleczność; rzuca hasło, okrzyk wydaje wojenny, góruje męstwem nad nieprzyjaciółmi.
14 I have looked away, and kept silence, I have said nothing, holding myself in; But now, I cry out as a woman in labor, gasping and panting.	14 Milczałem od długiego czasu, w spokoju wstrzymywałem siebie, teraz jakby rodząca zakrzyknę, dyszeć będę z gniewu, zabraknie mi tchu.
15 I will lay waste mountains and hills, all their herbage I will dry up; I will turn the rivers into marshes, and the marshes I will dry up.	15 Wypalę góry i wzgórza, sprawię, że wyschnie wszystka ich zieleń, przemienię rzeki na stawy, a jeziora osuszę.
16 I will lead the blind on their journey; by paths unknown I will guide them. I will turn darkness into light before them, and make crooked ways straight. These things I do for them, and I will not forsake them.	16 Sprawię, że niewidomi pójdą po nieznanej drodze, powiodę ich ścieżkami, których nie znają, ciemności zmienię przed nimi w światło, a wyboiste miejsca w równinę. Oto są rzeczy, których dokonam i nie zaniecham.
17 They shall be turned back in utter shame who trust in idols; Who say to molten images, "You are our gods."	17 Wstecz się odwrócą z wielkim zawstydzeniem ci, którzy w bożkach pokładają ufność, którzy mówią ulanym posągom: Jesteście bogami naszymi.
18 You who are deaf, listen, you who are blind, look and see!	18 Głusi, słuchajcie! Niewidomi, natężcie wzrok, by widzieć!
19 Who is blind but my servant, or deaf like the messenger I send?	19 Kto jest niewidomy, jeżeli nie mój sługa, i głuchy, jak posłaniec, którego posyłam? Kto jest niewidomy, jak mój wysłannik i głuchy, jak Sługa Pański?
20 You see many things without taking note; your ears are open, but without hearing.	20 Widzeń mnóstwo, lecz ich nie przestrzegają; otwarte mają uszy, ale nikt nie słucha.
21 Though it pleased the LORD in his justice to make his law great and glorious,	21 Spodobało się Panu w Jego sprawiedliwości okazać wielkość i wspaniałość Prawa.
22 This is a people despoiled and plundered, all of them trapped in holes, hidden away in prisons. They are taken as booty, with no one to rescue them, as spoil, with no one to demand their return.	22 A jednak jest to naród złupiony i ograbiony: wszystkich spętano po jaskiniach oraz zamknięto w więzieniach; na łup zostali wydani i nikt ich nie ratuje; na rabunek, i nikt nie powie: Oddaj!
23 Who of you gives ear to this? Who listens and pays heed for the time to come?	23 Kto między wami daje temu posłuch? Kto uważnie słucha o przyszłości?
24 Who was it that gave Jacob to be plundered, Israel to the despoilers? Was it not the LORD, against whom we have sinned? In his ways they refused to walk, his law they disobeyed.	24 Kto wydał Jakuba na rabunek i Izraela - łupieżcom? Czyż nie przeciw Panu myśmy zgrzeszyli i nie chcieli postępować Jego drogami ani słuchać Jego Prawa?
25 So he poured out wrath upon them, his anger, and the fury of battle; It blazed round about them, yet they did not realize, it burned them, but they took it not to heart.	25 Więc wylał na Izraela żar swego gniewu i okropności wojny. Wybuchła ona zewsząd pożogą, a on się nie spostrzegł, obróciła go w perzynę, lecz on nie wziął tego do serca.