| 1 אני חבצלת השרון שושנת העמקים | 1 Jam narcyz Saronu, lilia dolin. |
| 2 כשושנה בין החוחים כן רעיתי בין הבנות | 2 Jak lilia pośród cierni, tak przyjaciółka ma pośród dziewcząt. |
| 3 כתפוח בעצי היער כן דודי בין הבנים בצלו חמדתי וישבתי ופריו מתוק לחכי | 3 Jak jabłoń wśród drzew leśnych, tak ukochany mój wśród młodzieńców. W upragnionym jego cieniu usiadłam, a owoc jego słodki memu podniebieniu. |
| 4 הביאני אל בית היין ודגלו עלי אהבה | 4 Wprowadził mnie do domu wina, i sztandarem jego nade mną jest miłość. |
| 5 סמכוני באשישות רפדוני בתפוחים כי חולת אהבה אני | 5 Posilcie mnie plackami z rodzynek, wzmocnijcie mnie jabłkami, bo chora jestem z miłości. |
| 6 שמאלו תחת לראשי וימינו תחבקני | 6 Lewa jego ręka pod głową moją, a prawica jego obejmuje mnie. |
| 7 השבעתי אתכם בנות ירושלם בצבאות או באילות השדה אם תעירו ואם תעוררו את האהבה עד שתחפץ | 7 Zaklinam was, córki jerozolimskie, na gazele, na łanie pól: Nie budźcie ze snu, nie rozbudzajcie ukochanej, póki nie zechce sama. |
| 8 קול דודי הנה זה בא מדלג על ההרים מקפץ על הגבעות | 8 Cicho! Ukochany mój! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. |
| 9 דומה דודי לצבי או לעפר האילים הנה זה עומד אחר כתלנו משגיח מן החלנות מציץ מן החרכים | 9 Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty. |
| 10 ענה דודי ואמר לי קומי לך רעיתי יפתי ולכי לך | 10 Miły mój odzywa się i mówi do mnie: Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! |
| 11 כי הנה הסתו עבר הגשם חלף הלך לו | 11 Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. |
| 12 הנצנים נראו בארץ עת הזמיר הגיע וקול התור נשמע בארצנו | 12 Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania winnic, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. |
| 13 התאנה חנטה פגיה והגפנים סמדר נתנו ריח קומי לכי רעיתי יפתי ולכי לך | 13 Drzewo figowe wydało zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną. Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! |
| 14 יונתי בחגוי הסלע בסתר המדרגה הראיני את מראיך השמיעיני את קולך כי קולך ערב ומראיך נאוה | 14 Gołąbko ma, [ukryta] w zagłębieniach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku. |
| 15 אחזו לנו שועלים שועלים קטנים מחבלים כרמים וכרמינו סמדר | 15 Schwytajcie nam lisy, małe lisy, co pustoszą winnice, bo w kwieciu są winnice nasze. |
| 16 דודי לי ואני לו הרעה בשושנים | 16 Mój miły jest mój, a ja jestem jego, on stada swe pasie wśród lilii. |
| 17 עד שיפוח היום ונסו הצללים סב דמה לך דודי לצבי או לעפר האילים על הרי בתר | 17 Nim wiatr wieczorny powieje i znikną cienie, wróć, bądź podobny, mój miły, do gazeli, do młodego jelenia na górach Beter! |