Giobbe 8

BIBBIA MARTINI	Biblia Tysiąclecia
1 Ma Baldad di Sudi prese la parola, e disse:	1 Bildad ze Szuach na to tak odpowiedział:
2 Fino a quando discorrerai tu in simil guisa, e le parole della tua bocca saranno un vento furioso?	2 Jak długo chcesz mówić w ten sposób? Twe słowa gwałtowne jak wicher,
3 Forse Dio non è retto nel giudicare, e l'Onnipotente altera la giustizia?	3 Czyż Bóg nagina prawo, Wszechmocny zmienia sprawiedliwość?
4 Abbenchè abbiano i tuoi figliuoli peccato contro di lui, ed ei gli abbia lasciati in balìa della loro iniquità,	4 A jeśli synowie zgrzeszyli i oddał ich w moc ich występku?
5 Nulladimeno se tu con sollecitudine ricorri a Dio, e preghi l'Onnipotente:	5 Radzę do Boga się zwrócić, o łaskę do Wszechmocnego.
6 Se camminerai con innocenza, e rettitudine, egli tosto si sveglierà in tuo soccorso, e la pace renderà all'abitazione di tua innocenza:	6 Jeśliś jest czysty, niewinny, to czuwać będzie nad tobą, uczciwy twój dom odbuduje.
7 Talmente che se i tuoi principj furono piccoli, l'ultimo stato tuo sarà grande oltre modo.	7 Skromny byłby początek, lecz koniec byłby wspaniały.
8 Imperocché interroga le passate generazioni, e diligentemente riscontrai le memorie de' padri:	8 Pytaj no dawnych pokoleń, zwróć uwagę na doświadczenie przodków.
9 (Perocché noi siamo di jeri, e siamo ignoranti, mentre un'ombra sono i giorni nostri sopra la terra.)	9 My, wczorajsi, znamy niewiele, bo wiek nasz jak cień jest na ziemi.
10 E quelli ti istruiranno, parleranno a te, e dal cuor loro metteran fuora le lor sentenze.	10 Lecz oni pouczą, wyjaśnią słowami, co płyną z rozsądku.
11 Può egli il giunco serbarsi verde senza l'umore, o crescere senz'acqua la carice?	11 Czyż rośnie papirus bez błota, czy się krzewi sitowie bez wody?
12 Mentre ella è in vigore, senza che mano alcuna la offenda inaridisce prima che tutte le altre erbe:	12 Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia, a już usycha, prędzej od trawy.
13 Tal' è la sorte di tutti quelli, che si scordano di Dio: così la speranza dell'ipocrita andrà in fumo:	13 Tak z drogą niepomnych na Boga; nadzieja nieprawych zaginie,
14 Ei non si vanterà di sua stoltezza, e la sua fidanza sarà qual tela di ragno.	14 na krótko im starczy nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny.
15 Egli si appoggerà alla sua casa, e questa traballerà; la appuntellerà, e non istarà ritta:	15 Kto się jej uchwyci, ten nie ustoi, upadnie szukając oparcia.
16 Una pianta si vede fresca prima che venga il sole, e nel suol nativo germoglia.	16 On wprawdzie w słońcu soczysty, pędy swe puszcza w ogrodzie,
17 Le sue radici si implicano in una massa di pietre, ed ella vive trai sassi.	17 korzenie umacnia we żwirze, pośród kamieni zakwita.
18 Se uno la svellerà dal suo sito, ella vi rinunzierà dicendo: Non ho che fare con te.	18 Gdy utniesz go z jego podłoża, ono się zaprze: Ja go nie widziałem.
19 Perocché la fortuna di sua condizione è questa, che altri polloni spuntino di nuovo da quella terra.	19 Oto wesele z tej drogi. A z pyłu wyrośnie ktoś inny.
20 Dio non rigetta l'uomo dabbene, ma non porgerà la mano ai malvagj:	20 Prawego Bóg nie odrzuci, złego nie wzmocni ramieniem.
21 Tu una volta avrai in bocca il riso, e sulle tue labbra canti di allegrezza.	21 Napełni twe usta radością, a wargi okrzykiem wesela.
22 Coloro che ti odiano saranno coperti di confusione; ma il padiglione degli empj non sussisterà.	22 Wrogowie zapłonią się wstydem, przepadną namioty występnych.