| 1 Cophar de Naamat prit la parole et dit: | 1 Wtedy zabrał głos Sofar z Naamy i rzekł: |
| 2 Aussi mes pensées s'agitent pour répondre, de là cette impatience qui me possède. | 2 Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój wywołany wewnętrznym wzburzeniem. |
| 3 J'ai subi une leçon qui m'outrage, mais mon esprit me souffle la réponse. | 3 Słuchając łajań złośliwych, duch mądry gotuje odpowiedź. |
| 4 Ne sais-tu pas que, de tout temps, depuis que l'homme fut mis sur terre, | 4 Czyż nie wiesz? Od dawien dawna, odkąd jest człowiek na ziemi, |
| 5 l'allégresse du méchant est brève et la joie de l'impie ne dure qu'un instant. | 5 radość występnych jest krótka, szczęście niewiernego trwa chwilkę, |
| 6 Même si sa taille s'élevait jusqu'aux cieux, si sa tête touchait la nue, | 6 choć w pysze chce sięgać po niebo i głową dotykać obłoków. |
| 7 comme un fantôme il disparaît à jamais, et ceux qui le voyaient disent: "Où est-il?" | 7 Na zawsze zaginie jak mierzwa, obecni powiedzą: A gdzież on? |
| 8 Il s'envole comme un songe insaisissable, il s'enfuit comme une vision nocturne. | 8 Jak sen przeminął, nie można go znaleźć - znikł niby nocne marzenie. |
| 9 L'oeil habitué à sa vue ne l'aperçoit plus, à sa demeure il devient invisible. | 9 Choć goni go oko, nie sięgnie, to miejsce nie ujrzy go więcej. |
| 10 Ses fils devront indemniser les pauvres, ses enfants restituer ses richesses. | 10 Synowie zwracają mienie ubogim, jego ręce oddają bogactwa. |
| 11 Ses os étaient pleins d'une vigueur juvénile: la voilà étendue avec lui dans la poussière. | 11 Jego kości tak pełne były krzepy: wraz z nim ją kładą do prochu. |
| 12 Le mal était doux à sa bouche: il l'abritait sous sa langue, | 12 Słodkie zło w jego ustach, chętnie je miał pod językiem, |
| 13 il le gardait soigneusement, le retenait au milieu du palais. | 13 trzymał i nie chciał wypuścić, język do niego przykleił. |
| 14 Cet aliment dans ses entrailles se corrompt, devient au-dedans du fiel d'aspic. | 14 Pokarm spleśniał mu w trzewiach, żołądek zawiera truciznę; |
| 15 Il doit vomir les richesses englouties, et Dieu lui fait rendre gorge. | 15 dobra sam połknął i zwrócił: Bóg wyrzucił je z niego. |
| 16 Il suçait du venin d'aspic: la langue de la vipère le tue. | 16 Wchłaniał on jad padalców, zabije go język żmijowy. |
| 17 Il ne connaîtra plus les ruisseaux d'huile, les torrents de miel et de laitage. | 17 Nie spojrzy na wody płynące, choć płyną miodem i śmietaną. |
| 18 Il perdra sa mine réjouie en restituant ses gains, cet air satisfait du temps où les affaires prospéraient. | 18 Zwrócił swój zysk nie połknięty. Nie cieszy go złupione bogactwo. |
| 19 Parce qu'il a détruit les cabanes des pauvres, volé des maisons au lieu d'en bâtir, | 19 Skrzywdził, zasmucił ubogich, domy zagrabiał, nie stawiał; |
| 20 parce que son appétit s'est montré insatiable, ses trésors ne le sauveront pas, | 20 nie zaznał spokoju w swym wnętrzu, nie uratował się swoim skarbem. |
| 21 parce que nul n'échappait à sa voracité, sa prospérité ne durera pas. | 21 Nic nie uszło jego chciwości, stąd jego dobra nietrwałe. |
| 22 En pleine abondance, l'angoisse le saisira, la misère, de toute sa force, fondra sur lui, | 22 Poczuje głód mimo obfitości, owładnie nim siła nieszczęścia. |
| 23 Dieu lâche sur lui l'ardeur de sa colère, lance contre sa chair une pluie de traits. | 23 Gdy będzie czym wnętrze napełnić, Bóg ześle na niego żar swego gniewu, wyleje nań fale swej zapalczywości. |
| 24 S'il fuit devant l'arme de fer, l'arc de bronze le transperce. | 24 Uciekł przed bronią żelazną, przebije go łuk brązowy. |
| 25 Une flèche sort de son dos, une pointe étincelante de son foie. Les terreurs s'avancent contre lui, | 25 Przeszyje go, wyjdzie mu z grzbietu, błysk ostrza - z wątroby, owładnie nim przerażenie. |
| 26 toutes les ténèbres cachées sont là pour l'enlever. Un feu qu'on n'allume pas le dévore et consume cequi reste sous sa tente. | 26 Ciemność jak skarb zachowana, nie wzniecony ogień go strawi, zniszczy, co skryte w namiocie. |
| 27 Les cieux dévoilent son iniquité, et la terre se dresse contre lui. | 27 Niebo odsłoni przewiny, ziemia dlań wrogiem się stanie. |
| 28 Le revenu de sa maison s'écoule, comme des torrents, au jour de la colère. | 28 Rozdrapią mu skarby w jego domu, rozpłyną się w dzień Jego gniewu. |
| 29 Tel est le sort que Dieu réserve au méchant, l'héritage qu'il assigne au maudit. | 29 To los odstępcy od Boga, dziedzictwo przez Boga przyznane. |
