Shir ha-Shirim (שיר השירים ) - Cantico dei Cantici 40

STUTTGARTENSIA-DELITZSCH	SMITH VAN DYKE
1 וַיַּעַן יְהוָה אֶת־אִיֹּוב וַיֹּאמַר	1 فاجاب الرب ايوب فقال
2 הֲרֹב עִם־שַׁדַּי יִסֹּור מֹוכִיחַ אֱלֹוהַּ יַעֲנֶנָּה׃ פ	2 هل يخاصم القدير موبّخه ام المحاجّ الله يجاوبه
3 וַיַּעַן אִיֹּוב אֶת־יְהוָה וַיֹּאמַר	3 فاجاب ايوب الرب وقال
4 הֵן קַלֹּתִי מָה אֲשִׁיבֶךָּ יָדִי שַׂמְתִּי לְמֹו־פִי	4 ها انا حقير فماذا اجاوبك. وضعت يدي على فمي.
5 אַחַת דִּבַּרְתִּי וְלֹא אֶעֱנֶה וּשְׁתַּיִם וְלֹא אֹוסִיף׃ פ	5 مرة تكلمت فلا اجيب ومرتين فلا ازيد
6 וַיַּעַן־יְהוָה אֶת־אִיֹּוב [מִן כ] [סְעָרָה כ] (מִן ׀ ק) (סְעָרָה ק) וַיֹּאמַר	6 فاجاب الرب ايوب من العاصفة فقال
7 אֱזָר־נָא כְגֶבֶר חֲלָצֶיךָ אֶשְׁאָלְךָ וְהֹודִיעֵנִי	7 الآن شدّ حقويك كرجل. اسألك فتعلمني.
8 הַאַף תָּפֵר מִשְׁפָּטִי תַּרְשִׁיעֵנִי לְמַעַן תִּצְדָּק	8 لعلك تناقض حكمي. تستذنبني لكي تتبرر انت.
9 וְאִם־זְרֹועַ כָּאֵל ׀ לָךְ וּבְקֹול כָּמֹהוּ תַרְעֵם	9 هل لك ذراع كما لله وبصوت مثل صوته ترعد.
10 עֲדֵה נָא גָאֹון וָגֹבַהּ וְהֹוד וְהָדָר תִּלְבָּשׁ	10 تزيّن الآن بالجلال والعزّ والبس المجد والبهاء.
11 הָפֵץ עֶבְרֹות אַפֶּךָ וּרְאֵה כָל־גֵּאֶה וְהַשְׁפִּילֵהוּ	11 فرّق فيض غضبك وانظر كل متعظم واخفضه.
12 רְאֵה כָל־גֵּאֶה הַכְנִיעֵהוּ וַהֲדֹךְ רְשָׁעִים תַּחְתָּם	12 انظر الى كل متعظم وذلّله ودس الاشرار في مكانهم.
13 טָמְנֵם בֶּעָפָר יָחַד פְּנֵיהֶם חֲבֹשׁ בַּטָּמוּן	13 اطمرهم في التراب معا واحبس وجوههم في الظلام.
14 וְגַם־אֲנִי אֹודֶךָּ כִּי־תֹושִׁעַ לְךָ יְמִינֶךָ	14 فانا ايضا احمدك لان يمينك تخلصك
15 הִנֵּה־נָא בְהֵמֹות אֲשֶׁר־עָשִׂיתִי עִמָּךְ חָצִיר כַּבָּקָר יֹאכֵל	15 هوذا بهيموث الذي صنعته معك. ياكل العشب مثل البقر.
16 הִנֵּה־נָא כֹחֹו בְמָתְנָיו וְאֹנֹו בִּשְׁרִירֵי בִטְנֹו	16 ها هي قوته في متنيه وشدته في عضل بطنه.
17 יַחְפֹּץ זְנָבֹו כְמֹו־אָרֶז גִּידֵי [פַחֲדֹו כ] (פַחֲדָיו ק) יְשֹׂרָגוּ	17 يخفض ذنبه كارزة. عروق فخذيه مضفورة.
18 עֲצָמָיו אֲפִיקֵי נְחוּשָׁה גְּרָמָיו כִּמְטִיל בַּרְזֶל	18 عظامه انابيب نحاس. جرمها حديد ممطول.
19 הוּא רֵאשִׁית דַּרְכֵי־אֵל הָעֹשֹׂו יַגֵּשׁ חַרְבֹּו	19 هو اول اعمال الله. الذي صنعه اعطاه سيفه.
20 כִּי־בוּל הָרִים יִשְׂאוּ־לֹו וְכָל־חַיַּת הַשָּׂדֶה יְשַׂחֲקוּ־שָׁם	20 لان الجبال تخرج له مرعى وجميع وحوش البر تلعب هناك.
21 תַּחַת־צֶאֱלִים יִשְׁכָּב בְּסֵתֶר קָנֶה וּבִצָּה	21 تحت السدرات يضطجع في ستر القصب والغمقة.
22 יְסֻכֻּהוּ צֶאֱלִים צִלֲלֹו יְסֻבּוּהוּ עַרְבֵי־נָחַל	22 تظلله السدرات بظلها. يحيط به صفصاف السواقي.
23 הֵן יַעֲשֹׁק נָהָר לֹא יַחְפֹּוז יִבְטַח ׀ כִּי־יָגִיחַ יַרְדֵּן אֶל־פִּיהוּ	23 هوذا النهر يفيض فلا يفر هو. يطمئن ولو اندفق الاردن في فمه.
24 בְּעֵינָיו יִקָּחֶנּוּ בְּמֹוקְשִׁים יִנְקָב־אָף	24 هل يؤخذ من امامه. هل يثقب انفه بخزامة
25 תִּמְשֹׁךְ לִוְיָתָן בְּחַכָּה וּבְחֶבֶל תַּשְׁקִיעַ לְשֹׁנֹו
26 הֲתָשִׂים אַגְמֹון בְּאַפֹּו וּבְחֹוחַ תִּקֹּוב לֶחֱיֹו
27 הֲיַרְבֶּה אֵלֶיךָ תַּחֲנוּנִים אִם־יְדַבֵּר אֵלֶיךָ רַכֹּות
28 הֲיִכְרֹת בְּרִית עִמָּךְ תִּקָּחֶנּוּ לְעֶבֶד עֹולָם
29 הַתְשַׂחֶק־בֹּו כַּצִּפֹּור וְתִקְשְׁרֶנּוּ לְנַעֲרֹותֶיךָ
30 יִכְרוּ עָלָיו חַבָּרִים יֶחֱצוּהוּ בֵּין כְּנַעֲנִים
31 הַתְמַלֵּא בְשֻׂכֹּות עֹורֹו וּבְצִלְצַל דָּגִים רֹאשֹׁו
32 שִׂים־עָלָיו כַּפֶּךָ זְכֹר מִלְחָמָה אַל־תֹּוסַף