Shir ha-Shirim (שיר השירים ) - Cantico dei Cantici 14

STUTTGARTENSIA-DELITZSCH	SMITH VAN DYKE
1 אָדָם יְלוּד אִשָּׁה קְצַר יָמִים וּשְׂבַע־רֹגֶז	1 الانسان مولود المرأة قليل الايام وشبعان تعبا.
2 כְּצִיץ יָצָא וַיִּמָּל וַיִּבְרַח כַּצֵּל וְלֹא יַעֲמֹוד	2 يخرج كالزهر ثم ينحسم ويبرح كالظل ولا يقف.
3 אַף־עַל־זֶה פָּקַחְתָּ עֵינֶךָ וְאֹתִי תָבִיא בְמִשְׁפָּט עִמָּךְ	3 فعلى مثل هذا حدقت عينيك واياي احضرت الى المحاكمة معك.
4 מִי־יִתֵּן טָהֹור מִטָּמֵא לֹא אֶחָד	4 من يخرج الطاهر من النجس. لا احد.
5 אִם חֲרוּצִים ׀ יָמָיו מִסְפַּר־חֳדָשָׁיו אִתָּךְ [חֻקֹּו כ] (חֻקָּיו ק) עָשִׂיתָ וְלֹא יַעֲבֹור	5 ان كانت ايامه محدودة وعدد اشهره عندك وقد عينت اجله فلا يتجاوزه
6 שְׁעֵה מֵעָלָיו וְיֶחְדָּל עַד־יִרְצֶה כְּשָׂכִיר יֹומֹו	6 فاقصر عنه ليسترح الى ان يسرّ كالاجير بانتهاء يومه
7 כִּי יֵשׁ לָעֵץ תִּקְוָה אִם־יִכָּרֵת וְעֹוד יַחֲלִיף וְיֹנַקְתֹּו לֹא תֶחְדָּל	7 لان للشجرة رجاء. ان قطعت تخلف ايضا ولا تعدم خراعيبها.
8 אִם־יַזְקִין בָּאָרֶץ שָׁרְשֹׁו וּבֶעָפָר יָמוּת גִּזְעֹו	8 ولو قدم في الارض اصلها ومات في التراب جذعها
9 מֵרֵיחַ מַיִם יַפְרִחַ וְעָשָׂה קָצִיר כְּמֹו־נָטַע	9 فمن رائحة الماء تفرخ وتنبت فروعا كالغرس.
10 וְגֶבֶר יָמוּת וַיֶּחֱלָשׁ וַיִּגְוַע אָדָם וְאַיֹּו	10 اما الرجل فيموت ويبلى. الانسان يسلم الروح فاين هو.
11 אָזְלוּ־מַיִם מִנִּי־יָם וְנָהָר יֶחֱרַב וְיָבֵשׁ	11 قد تنفد المياه من البحرة والنهر ينشف ويجف
12 וְאִישׁ שָׁכַב וְלֹא־יָקוּם עַד־בִּלְתִּי מַיִם לֹא יָקִיצוּ וְלֹא־יֵעֹרוּ מִשְּׁנָתָם	12 والانسان يضطجع ولا يقوم. لا يستيقظون حتى لا تبقى السموات ولا ينتبهون من نومهم
13 מִי יִתֵּן ׀ בִּשְׁאֹול תַּצְפִּנֵנִי תַּסְתִּירֵנִי עַד־שׁוּב אַפֶּךָ תָּשִׁית לִי חֹק וְתִזְכְּרֵנִי	13 ليتك تواريني في الهاوية وتخفيني الى ان ينصرف غضبك وتعيّن لي اجلا فتذكرني.
14 אִם־יָמוּת גֶּבֶר הֲיִחְיֶה כָּל־יְמֵי צְבָאִי אֲיַחֵל עַד־בֹּוא חֲלִיפָתִי	14 ان مات رجل أفيحيا. كل ايام جهادي اصبر الى ان يأتي بدلي.
15 תִּקְרָא וְאָנֹכִי אֶעֱנֶךָּ לְמַעֲשֵׂה יָדֶיךָ תִכְסֹף	15 تدعو فانا اجيبك. تشتاق الى عمل يدك.
16 כִּי־עַתָּה צְעָדַי תִּסְפֹּור לֹא־תִשְׁמֹור עַל־חַטָּאתִי	16 اما الآن فتحصي خطواتي. ألا تحافظ على خطيتي.
17 חָתֻם בִּצְרֹור פִּשְׁעִי וַתִּטְפֹּל עַל־עֲוֹנִי	17 معصيتي مختوم عليها في صرّة وتلفّق عليّ فوق اثمي
18 וְאוּלָם הַר־נֹופֵל יִבֹּול וְצוּר יֶעְתַּק מִמְּקֹמֹו	18 ان الجبل الساقط ينتثر والصخر يزحزح من مكانه.
19 אֲבָנִים ׀ שָׁחֲקוּ מַיִם תִּשְׁטֹף־סְפִיחֶיהָ עֲפַר־אָרֶץ וְתִקְוַת אֱנֹושׁ הֶאֱבַדְתָּ	19 الحجارة تبليها المياه وتجرف سيولها تراب الارض. وكذلك انت تبيد رجاء الانسان.
20 תִּתְקְפֵהוּ לָנֶצַח וַיַּהֲלֹךְ מְשַׁנֶּה פָנָיו וַתְּשַׁלְּחֵהוּ	20 تتجبر عليه ابدا فيذهب. تغير وجهه وتطرده.
21 יִכְבְּדוּ בָנָיו וְלֹא יֵדָע וְיִצְעֲרוּ וְלֹא־יָבִין לָמֹו	21 يكرم بنوه ولا يعلم او يصغرون ولا يفهم بهم.
22 אַךְ־בְּשָׂרֹו עָלָיו יִכְאָב וְנַפְשֹׁו עָלָיו תֶּאֱבָל׃ פ	22 انما على ذاته يتوجع لحمه وعلى ذاتها تنوح نفسه