Psalms 51

CATHOLIC PUBLIC DOMAIN	Biblia Tysiąclecia
1 Unto the end. The understanding of David.	1 Kierownikowi chóru. Psalm. Dawida,
2 When Doeg the Edomite came and reported to Saul, David went to the house of Ahimelech.	2 gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą.
3 Why do you glory in malice, you who are powerful in iniquity?	3 Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
4 All day long your tongue thinks up injustice. Like a sharp razor, you have wrought deceit.	4 Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego!
5 You have loved malice above goodness, and iniquity more than speaking righteousness.	5 Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.
6 You have loved all precipitous words, you deceitful tongue.	6 Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie.
7 Because of this, God will destroy you in the end. He will pull you up, and he will remove you from your tabernacle and your root from the land of the living.	7 Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka.
8 The just will see and be afraid, and they will laugh over him, and say:	8 Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości.
9 “Behold the man who did not set God as his helper. But he hoped in the multitude of his riches, and so he prevailed in his emptiness.”	9 Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
10 But I, like a fruitful olive tree in the house of God, have hoped in the mercy of God unto eternity, and forever and ever.	10 Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył!
11 I will confess to you forever, because you have accomplished it. And I will wait on your name, for it is good in the sight of your saints.	11 Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia!
	12 Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!
	13 Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego!
	14 Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!
	15 Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.
	16 Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!
	17 Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
	18 Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał.
	19 Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.
	20 Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem!
	21 Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.