Salmi 68

BIBBIA MARTINI	Biblia Tysiąclecia
1 Per quelli, che saranno cangiati, di Davidde. Salvami, o Dio: imperocché son penetrate le acque fino all'anima mia.	1 Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. Pieśń.
2 Son fitto in profondissimo fango, che non ha consistenza.	2 Bóg wstaje, a rozpraszają się Jego wrogowie i pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.
3 Son venuto in alto mare, e la tempesta mi ha sommerso.	3 Rozwiewają się, jak dym się rozwiewa, jak wosk się rozpływa przy ogniu, tak giną przed Bogiem grzesznicy.
4 Mi sono stancato a gridare: le mie fauci sono inaridite: si sono ottenebrati gli occhi miei, mentre aspettando li tengo rivolti al mio Dio.	4 A sprawiedliwi się cieszą i weselą przed Bogiem, i radością się rozkoszują.
5 Son cresciuti di numero sopra i capelli della mia testa coloro, che mi odiano senza ragione. Son divenuti più forti i nemici miei, che mi perseguitano ingiustamente: io allora pagai quello, che io non aveva rapito.	5 Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu; wyrównajcie drogę Temu, co cwałuje na obłokach! Jahwe Mu na imię; radujcie się przed Jego obliczem!
6 Tu conosci, o Dio, la mia stoltezza? e i miei peccati non sono nascosi a te.	6 Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunem jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
7 Non abbian per causa mia da arrossire coloro, i quali aspettano te, o Dio degli eserciti. Non sian confusi per cagion mia coloro, che cercano te, o Dio d'Israele.	7 Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych, a jeńców prowadzi ku pomyślności; na ziemi zeschłej zostają tylko oporni.
8 Perocché per amor tuo ho sofferta ignominia, e di confusione è stato coperto il mio volto.	8 Boże, gdy szedłeś przed ludem Twoim, gdy kroczyłeś przez pustynię,
9 Son divenuto straniero a' miei fratelli, e ignoto a' figliuoli della mia madre.	9 ziemia zadrżała, także niebo zesłało deszcz "przed Bogiem", przed obliczem Boga, Boga Izraela.
10 Perché lo zelo della tua casa mi divorò, e gli insulti di coloro, che ti insultavano son ricaduti sopra di me.	10 Zesłałeś, Boże, obfity deszcz, swe wyczerpane dziedzictwo Ty orzeźwiłeś.
11 E umiliai col digiuno l'anima mia, e tutto questo si è per me convertito in obbrobrio.	11 Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała; pokrzepiłeś w swej dobroci biednego.
12 E presi per mia veste il cilicio, e fui il loro ludibrio.	12 Pan wypowiada słowo do zwiastunów pomyślnych nowin: Wielkie wojsko.
13 Contro di me parlavano quei, che stavano assisi alla porta: e sopra di me i bevoni cantavano delle canzoni.	13 Uciekają królowie zastępów, uciekają; a mieszkanka domu dzieli łupy.
14 Ma io a te, o Signore, rivolgo la mia orazione: tempo di favore, o Dio, egli è questo. Esaudiscimi secondo la moltitudine della tua misericordia, secondo la verità della salute, ch'io aspetto da te.	14 Gdy odpoczywali między zagrodami trzody, skrzydła gołębicy srebrem się lśniły, a jej pióra zielonkawym odcieniem złota.
15 Trammi dal fango, aftinché io non ti resti sommerso: liberami da coloro, che mi odiano, e dalle acque profonde.	15 Gdy tam Wszechmocny królów rozpraszał, śniegi spadały na górę Salmon!
16 Non mi sommerga la tempesta, e non mi assorbisca il mar profondo, e il pozzo non serri la sua bocca sopra di me.	16 Góry Baszanu - to góry wysokie, góry Baszanu - to góry urwiste:
17 Esaudiscimi, o Signore, perché benefica ella è la tua misericordia: secondo la molta tua pietà a me rivolgi lo sguardo.	17 czemu, góry urwiste, patrzycie z zazdrością na górę, gdzie się Bogu spodobało mieszkać, na której też Bóg będzie mieszkał na zawsze?
18 E non perder di vista il tuo servo: esaudiscimi prontamente, perché io son tribolato.	18 Rydwanów Bożych jest tysiące tysięcy: to Pan do świątyni przybywa z Synaju.
19 Fatti dappresso all'anima mia, e dalle salute: a riguardo de' miei nemici conducimi a salvamento.	19 Wstąpiłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców do niewoli, przyjąłeś ludzi jako daninę, nawet opornych - do Twej siedziby, Panie!
20 A te son noti gli obbrobrj, ch'io soffro, e la confusione mia, e la mia ignominia.	20 Pan niech będzie przez wszystkie dni błogosławiony: ciężary nasze dźwiga Bóg, zbawienie nasze.
21 Sotto degli occhi tuoi sono tutti quelli, che mi tormentano: il mio cuore mi aspettò obbrobrj, e miserie. E aspettai chi entrasse a parte di mia tristezza, e non vi fu, e chi mi porgesse consolazione, e noi trovai.	21 Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, i Pan Bóg daje ujść przed śmiercią.
22 E il fiele dettero a me per cibo: e nella sete mia mi abbeverarono coll'aceto.	22 Zaiste Bóg kruszy głowy swym wrogom, kudłatą czaszkę tego, co postępuje grzesznie.
23 La loro mensa diventi per essi lacciuolo, e scandalo per loro retribuzione.	23 Pan powiedział: Z Baszanu mogę [cię] wyprowadzić, mogę wyprowadzić z głębiny morskiej,
24 Si offuschino i loro occhi, sicché non veggano: e aggrava mai sempre il loro dorso.	24 byś stopę twą we krwi umoczył, by języki psów twoich miały kęsek z wrogów.
25 Scarica sopra di loro l'ira tua, e gli serri il furore dell'ira tua.	25 Boże, widać Twoje wejście, wejście Boga mego, Króla mego, do świątyni.
26 La loro abitazione diventi un deserto, e non siavi chi abiti sotto i loro padiglioni.	26 Śpiewacy idą przodem, na końcu harfiarze, w środku dziewczęta uderzają w bębenki.
27 Perocché hanno perseguitato colui, cui tu avevi percosso, e al dolore delle mie piaghe aggiunser dolore.	27 Na świętych zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana - wy zrodzeni z Izraela!
28 Aggiungi iniquità alle loro iniquità, e alla giustizia tua non pervengano.	28 Tam Beniamin idzie na czele, książęta Judy wśród wrzawy swych okrzyków, książęta Zabulona, książęta Neftalego.
29 Siano cancellati dal libro de' viventi, e non sian descritti trai giusti.	29 O Boże, okaż Twoją potęgę, potęgę Bożą, z jaką działałeś dla nas
30 Io son povero, e addolorato; la tua salute, o Dio, mi ha sostenuto.	30 z Twej świątyni nad Jeruzalem! Niech królowie złożą Tobie dary!
31 Loderò il nome di Dio co' miei cantici, e lo glorificherò coi rendimenti di grazie:	31 Napełnij grozą dzikiego zwierza w sitowiu i stada bawołów, z cielcami narodów. Niech padną na twarze przynoszący srebro; rozprosz narody, co z wojen się cieszą.
32 E questi piaceranno a Dio più, che un giovane vitello, che butti fuora le corna, e le unghie.	32 Niechaj z Egiptu nadejdą możnowładcy, niech Kusz wyciągnie swe ręce do Boga.
33 Veggan ciò i poveri, e si consolino: cercate Dio, e l'anima vostra avrà vita:	33 Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, zagrajcie Panu,
34 Imperocché il Signore ha esauditi i poveri, e non ha posti in non cale quei, che sono per lui in catene.	34 który przemierza niebo, niebo odwieczne. Oto wydał głos swój, głos potężny:
35 Dian lode a lui i cieli, e la terra: il mare, e gli animali tutti, che sono in lor contenuti:	35 Uznajcie moc Bożą! Jego majestat jest nad Izraelem, a Jego potęga w obłokach.
36 Imperocché Dio salverà Sionne, e saranno edificate le città di Giuda. Ed ivi avran ferma stanza, e la possederanno come proprio retaggio.	36 Grozę sieje Bóg ze swej świątyni, Bóg Izraela; On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę. Niech będzie Bóg błogosławiony!
37 E i figliuoli de' servi di lui avràn di essa il possesso: e in essa dimoreranno quelli, che amano il di lui nome.