Salmi 55

BIBBIA MARTINI	Biblia Tysiąclecia
1 Per la gente allontanata dalle cose sante: iscrizione da mettersi sopra una colonna, per Davidde: quando gli stranieri lo ebbero in Geth. Abbi misericordia di me, o Dio; perocché l'uomo mi ha conculcato:, tutto giorno assalendomi mi ha afflitto.	1 Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Pieśń pouczająca. Dawidowa.
2 Tutto giorno mi han conculcato i miei nemici; perocché sono molti quei, che combattono contro di me.	2 Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę i nie odwracaj się od mojej prośby,
3 Nel pieno giorno sarò in timore; ma io spererò in te.	3 zwróć się ku mnie i wysłuchaj mnie! Szamocę się w moim ucisku, jęczę
4 In Dio loderò la parola detta a me, in Dio ho posta la mia speranza; non temerò quel, che possa farmi la carne.	4 pod wpływem głosu nieprzyjaciela, pod wpływem wołania grzesznika, bo sprowadzają na mnie niedolę i napastują mnie w gniewie.
5 Tutto giorno ebbero in abbominazione le mie parole: tutti i loro pensieri son rivolti contro di me ad offendermi.	5 Drży we mnie moje serce i ogarnia mnie lęk śmiertelny.
6 Si uniranno insieme, e si terranno nascosi: noteranno però i miei passi.	6 Przychodzą na mnie strach i drżenie i przerażenie mną owłada.
7 Siccome essi sono stati attendendo al varco l'anima mia tu per nissun modo li salverai: nell'ira tua dispergerai questi popoli.	7 I mówię sobie: gdybym miał skrzydła jak gołąb, to bym uleciał i spoczął -
8 A te, o Dio, ho esposto qual sia la mia vita: le mie lagrime ti se' tu poste dinanzi agli occhi tuoi,	8 oto bym uszedł daleko, zamieszkał na pustyni.
9 Come sta nelle tue promesse: e allora saran messi in fuga i miei nemici:	9 Prędko bym wyszukał sobie schronienie od szalejącej wichury, od burzy.
10 In qualunque giorno io ti invochi, ecco che io riconosco, che tu se' il mio Dio.	10 O Panie, rozprosz, rozdziel ich języki; bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.
11 In Dio loderò la parola, nel Signore loderò la promessa: ho sperata in Dio, non temerò quel, che possa farmi un uomo.	11 Obchodzą je w ciągu dnia i nocy po jego murach, a złość i ucisk są w pośrodku niego.
12 Son presso di me, o Dio, i voti di laude, che ho a te fatti, i quali io scioglierò.	12 Pośrodku niego jest zagłada, a z jego placu nie znika krzywda i podstęp.
13 Perocché liberasti l'anima mia dalla morte, e i miei piedi dalle cadute, ond'io sia accetto dinanzi a Dio nella luce dei vivi.	13 Gdybyż to lżył mnie nieprzyjaciel, z pewnością bym to znosił; gdybyż przeciw mnie powstawał ten, który mnie nienawidzi, ukryłbym się przed nim.
	14 Lecz jesteś nim ty, równy ze mną, przyjaciel mój zaufany,
	15 z którym żyłem w słodkiej zażyłości, chodziliśmy po domu Bożym w orszaku świątecznym.
	16 Niechaj śmierć na nich spadnie, niechaj żywcem zstąpią do Szeolu, bo w ich mieszkaniach jest wśród nich nikczemność!
	17 A ja wołam do Boga i Pan mnie ocali.
	18 Wieczorem, rano i w południe narzekam i jęczę, a głosu mego [On] wysłucha.
	19 Ześle pokój - uratuje moje życie od tych, co na mnie nastają: bo wielu mam przeciwników.
	20 Usłyszy Bóg i poniży ich Ten, który zasiada na tronie od początku, bo nie ma dla nich opamiętania i nie boją się Boga.
	21 [Każdy] podnosi ręce na domowników, umowę swoją łamie.
	22 Jego twarz jest gładsza niż masło, lecz serce gotowe do walki. Jego mowy łagodniejsze niż olej, lecz są to obnażone miecze.
	23 Zrzuć swą troskę na Pana, a On cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.
	24 Ty, o Boże, ich wtrącisz do studni zatracenia; mężowie krwawi, podstępni nie dożyją połowy dni swoich, ja zaś nadzieję pokładam w Tobie.