Jób könyve 32

KÁLDI-NEOVULGÁTA	Biblia Tysiąclecia
1 Ama három férfi pedig felhagyott azzal, hogy Jóbnak válaszoljon, mivel igaznak tartotta magát.	1 I zaprzestali trzej mężowie odpowiadać Hiobowi, gdyż w oczach własnych był on sprawiedliwy.
2 Ekkor haragra gyúlt és fölbosszankodott a búzi Eliú, Barákel fia, Rám nemzetségéből; azért gerjedt haragra Jób ellen, mert magát Istennel szemben igaznak hirdette.	2 Wtedy wybuchnął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, ze szczepu Ram. Rozgniewał się na Hioba, że się uznaje u sprawiedliwego Boga.
3 De a barátai ellen is haragra lobbant, mivel nem találtak okos feleletet és Jóbot csak kárhoztatták.	3 Rozgniewał się i na trzech przyjaciół, że nie znaleźli odpowiedzi i potępili Boga.
4 Eliú azonban várakozott, ameddig Jóbbal beszéltek, mivel azok, akik a szót vitték, öregebbek voltak.	4 Odwlekał jednak Elihu rozmowę swą z Hiobem, ponieważ tamci wiekiem byli od niego starsi.
5 De amikor látta, hogy a három férfi már kifogyott a válaszból, nagy haragra lobbant.	5 Teraz Elihu zauważył, że trzej mężowie nie wiedzą, co odpowiedzieć, i wybuchnął gniewem.
6 Megszólalt tehát a búzi Eliú, Barákel fia, és ezt mondta: »Ifjabb vagyok korra, ti pedig öregebbek, ezért lehajtottam fejemet, és nem mertem közölni veletek nézetemet.	6 Zabrał głos Elihu, syn Barakeela, Buzyta, i rzekł: Co do lat jestem młody, wy zaś jesteście już starzy: stąd się przeląkłem, strwożyłem, nie ujawniłem swej wiedzy.
7 Gondoltam: Hadd szóljon az öregkor, és hirdesse a bölcsességet az évek sokasága.	7 Niech mówią lata - myślałem, podeszły wiek jest rozumny.
8 De úgy látom, az emberben a szellem s a Mindenható lehelete az, ami okossá tesz.	8 Ale to duch w człowieku, to Wszechmocnego tchnienie go poucza.
9 Nem azok a bölcsek, akiknek hosszú az életük, és nem a vének tudják, mi az igazság.	9 Mądrość nie z wiekiem przychodzi, a prawość nie tylko starcom jest znana.
10 Azért mondom: Hallgassatok rám, hadd mutassam meg én is bölcsességemet!	10 Stąd mówię: Mnie posłuchajcie; niechaj przedstawię swą wiedzę!
11 Megvártam tehát szavaitokat, és lestem bölcsességteket; mialatt a beszédeket megvitattátok,	11 Czekałem na wasze mowy, wasze dowody ważyłem; gdyście szukali wyrazów,
12 odafigyeltem, mert azt hittem, hogy mondotok valamit, de úgy látom, nem akadt, aki Jóbot megcáfolja, aki megfelelne közületek szavaira.	12 zwracałem na was uwagę. Nikt z was nie zwyciężył Hioba, nikt mu już nie odpowiada.
13 Ne mondjátok: ‘Mi megtaláltuk a bölcsességet: Isten terítette le őt, nem ember!’	13 Nie mówcie: Znaleźliśmy mądrość; odeprze go Bóg, a nie człowiek.
14 Semmit sem szólt ő ellenem, én sem válaszolok neki a ti szavaitokkal.	14 Własną przygotowuję mowę i nie tak, jak wy, mu odpowiem.
15 Visszariadtak, nem felelnek többé, kifogytak a szavakból.	15 Zamilkli. Już więcej nie mówią: widocznie słów zabrakło.
16 Mivel tehát vártam és nem szóltak, megálltak és nem feleltek többé,	16 Czekałem. Nie odpowiadają. Stoją. Nie wiedzą, co odrzec.
17 én is elmondom részemet, én is feltárom tudományomat!	17 Niech ja z kolei coś powiem, niech ja wyjawię swą wiedzę!
18 Mert tele vagyok beszéddel, és unszol a szellem testemben;	18 Gdyż słów jestem pełen, od wnętrza duch mnie przymusza.
19 A bensőm, íme! Olyan, mint a must, amely nem jut levegőhöz, s az új tömlőt is szétveti.	19 Me serce jak wino zamknięte, rwie się jak nowe bukłaki.
20 Beszélek, hogy levegőhöz jussak, kinyitom ajkamat, hogy válaszoljak.	20 Muszę powiedzieć dla ulgi. Otworzę swe usta. Przemówię.
21 Nem fogom pártját senkinek sem, s egy embernek sem akarok én hízelegni,	21 Nie trzymam niczyjej strony. Nie będę schlebiał nikomu, gdyż dusza moja nie cierpi pochlebstw, wnet by mnie Stwórca usunął.
22 mert nem értek a hízelgéshez, hisz egyhamar elszólítana engem a Teremtőm!