Mark 4

DOUAI-RHEIMS	Biblia Tysiąclecia
1 And again he began to teach by the sea side; and a great multitude was gathered together unto him, so that he went up into a ship, and sat in the sea; and all the multitude was upon the land by the sea side.	1 Znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej /pozostając/ na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora.
2 And he taught them many things in parables, and said unto them in his doctrine:	2 Uczył ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce:
3 Hear ye: Behold, the sower went out to sow.	3 Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.
4 And whilst he sowed, some fell by the way side, and the birds of the air came and ate it up.	4 A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je.
5 And other some fell upon stony ground, where it had not much earth; and it shot up immediately, because it had no depth of earth.	5 Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w glebie.
6 And when the sun was risen, it was scorched; and because it had no root, it withered away.	6 Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia, uschło.
7 And some fell among thorns; and the thorns grew up, and choked it, and it yielded no fruit.	7 Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu.
8 And some fell upon good ground; and brought forth fruit that grew up, and increased and yielded, one thirty, another sixty, and another a hundred.	8 Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.
9 And he said: He that hath ears to hear, let him hear.	9 I dodał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.
10 And when he was alone, the twelve that were with him asked him the parable.	10 A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieść.
11 And he said to them: To you it is given to know the mystery of the kingdom of God: but to them that are without, all things are done in parables:	11 On im odrzekł: Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach,
12 That seeing they may see, and not perceive; and hearing they may hear, and not understand: lest at any time they should be converted, and their sins should be forgiven them.	12 aby patrzyli oczami, a nie widzieli, słuchali uszami, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im wydana /tajemnica/.
13 And he saith to them: Are you ignorant of this parable? and how shall you know all parables?	13 I mówił im: Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże zrozumiecie inne przypowieści?
14 He that soweth, soweth the word.	14 Siewca sieje słowo.
15 And these are they by the way side, where the word is sown, and as soon as they have heard, immediately Satan cometh and taketh away the word that was sown in their hearts.	15 A oto są ci /posiani/ na drodze: u nich się sieje słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w nich.
16 And these likewise are they that are sown on the stony ground: who when they have heard the word, immediately recieve it with joy.	16 Podobnie na miejscach skalistych posiani są ci, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością,
17 And they have no root in themselves, but are only for a time: and then when tribulation and persecution ariseth for the word they are presently scandalized.	17 lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują.
18 And others there are who are sown among thorns: these are they that hear the word,	18 Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa,
19 And the cares of the world, and the deceitfulness of riches, and the lusts after other things entering in choke the word, and it is made fruitless.	19 lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.
20 And these are they who are sown upon the good ground, who hear the word, and receive it, and yield fruit, the one thirty, another sixty, and another a hundred.	20 W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.
21 And he said to them: Doth a candle come in to be put under a bushel, or under a bed? and not to be set on a candlestick?	21 Mówił im dalej: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku?
22 For there is nothing hid, which shall not be made manifest: neither was it made secret, but that it may come abroad.	22 Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.
23 If any man have ears to hear, let him hear.	23 Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.
24 And he said to them: Take heed what you hear. In what measure you shall mete, it shall be measured to you again, and more shall be given to you.	24 I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą.
25 For he that hath, to him shall be given: and he that hath not, that also which he hath shall be taken away from him.	25 Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma.
26 And he said: So is the kingdom of God, as if a man should cast seed into the earth,	26 Mówił dalej: Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię.
27 And should sleep, and rise, night and day, and the seed should spring, and grow up whilst he knoweth not.	27 Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.
28 For the earth of itself bringeth forth fruit, first the blade, then the ear, afterwards the full corn in the ear.	28 Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.
29 And when the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.	29 A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo.
30 And he said: To what shall we liken the kingdom of God? or to what parable shall we compare it?	30 Mówił jeszcze: Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy?
31 It is as a grain of mustard seed: which when it is sown in the earth, is less than all the seeds that are in the earth:	31 Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.
32 And when it is sown, it groweth up, and becometh greater than all herbs, and shooteth out great branches, so that the birds of the air may dwell under the shadow thereof.	32 Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu.
33 And with many such parables, he spoke to them the word, according as they were able to hear.	33 W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli /ją/ rozumieć.
34 And without parable he did not speak unto them; but apart, he explained all things to his disciples.	34 A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.
35 And he saith to them that day, when evening was come: Let us pass over to the other side.	35 Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich: Przeprawmy się na drugą stronę.
36 And sending away the multitude, they take him even as he was in the ship: and there were other ships with him.	36 Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
37 And there arose a great storm of wind, and the waves beat into the ship, so that the ship was filled.	37 Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała.
38 And he was in the hinder part of the ship, sleeping upon a pillow; and they awake him, and say to him: Master, doth it not concern thee that we perish?	38 On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?
39 And rising up, he rebuked the wind, and said to the sea: Peace, be still. And the wind ceased: and there was made a great calm.	39 On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: Milcz, ucisz się! Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
40 And he said to them: Why are you fearful? have you not faith yet? And they feared exceedingly: and they said one to another: Who is this (thinkest thou) that both wind and sea obey him?	40 Wtedy rzekł do nich: Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?
	41 Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?