| 1 εμου του πατρος ακουσατε τεκνα και ουτως ποιησατε ινα σωθητε | 1 Мене, вашого батька, слухайте, діти, і так чиніте, щоб спасенними бути. |
| 2 ο γαρ κυριος εδοξασεν πατερα επι τεκνοις και κρισιν μητρος εστερεωσεν εφ' υιοις | 2 Бо Господь звеличив батька у дітях, і право матері на синах закріпив. |
| 3 ο τιμων πατερα εξιλασκεται αμαρτιας | 3 Хто шанує батька, той гріхів збувається. |
| 4 και ως ο αποθησαυριζων ο δοξαζων μητερα αυτου | 4 Хто звеличує матір свою, той немов скарби збирає. |
| 5 ο τιμων πατερα ευφρανθησεται υπο τεκνων και εν ημερα προσευχης αυτου εισακουσθησεται | 5 Хто шанує батька, той матиме втіху в дітях, і в день своєї молитви буде вислуханий. |
| 6 ο δοξαζων πατερα μακροημερευσει και ο εισακουων κυριου αναπαυσει μητερα αυτου | 6 Хто звеличує батька — довго житиме; хто Господеві слухняний — матір свою заспокоїть, |
| 7 και ως δεσποταις δουλευσει εν τοις γεννησασιν αυτον | 7 і як господарям прислуговуватиме батькам своїм. |
| 8 εν εργω και λογω τιμα τον πατερα σου ινα επελθη σοι ευλογια παρ' αυτου | 8 Ділом та словом шануй твого батька, щоб його благословення зійшло на тебе. |
| 9 ευλογια γαρ πατρος στηριζει οικους τεκνων καταρα δε μητρος εκριζοι θεμελια | 9 Бо батьківське благословення доми дітей укріплює; прокляття ж матері руйнує їхні основи. |
| 10 μη δοξαζου εν ατιμια πατρος σου ου γαρ εστιν σοι δοξα πατρος ατιμια | 10 Не вихваляйсь безчестям твого батька — нема бо тобі слави в батьковім безчесті. |
| 11 η γαρ δοξα ανθρωπου εκ τιμης πατρος αυτου και ονειδος τεκνοις μητηρ εν αδοξια | 11 Бо слава для людини в честі свого батька, і ганьба для дітей — матір знеславлена. |
| 12 τεκνον αντιλαβου εν γηρα πατρος σου και μη λυπησης αυτον εν τη ζωη αυτου | 12 Дитино, допомагай твоєму батькові в старощах і не засмучуй його за його життя; |
| 13 καν απολειπη συνεσιν συγγνωμην εχε και μη ατιμασης αυτον εν παση ισχυι σου | 13 і коли розум ослабне, будь поблажливим; не зневажай його тоді, коли ти — повносилий. |
| 14 ελεημοσυνη γαρ πατρος ουκ επιλησθησεται και αντι αμαρτιων προσανοικοδομηθησεται σοι | 14 Бо добродійство батькові не буде забуте: надолуженням за гріхи воно тобі причислиться. |
| 15 εν ημερα θλιψεως σου αναμνησθησεται σου ως ευδια επι παγετω ουτως αναλυθησονται σου αι αμαρτιαι | 15 За дня скрути твоєї Бог тебе згадає, і гріхи твої зникнуть, як лід від спеки. |
| 16 ως βλασφημος ο εγκαταλιπων πατερα και κεκατηραμενος υπο κυριου ο παροργιζων μητερα αυτου | 16 Неначе богохульник, той, хто покидає батька; проклятий Господом той, хто гнівить свою матір. |
| 17 τεκνον εν πραυτητι τα εργα σου διεξαγε και υπο ανθρωπου δεκτου αγαπηθηση | 17 Сину, виконуй діла свої скромно, і полюбить тебе людина, Богові мила. |
| 18 οσω μεγας ει τοσουτω ταπεινου σεαυτον και εναντι κυριου ευρησεις χαριν | 18 Що більший ти, то більше понижуйся, а знайдеш у Господа ласку. |
| 19 - | 19 Є багато високих та славних, але тайни свої відкриває він скромним. |
| 20 οτι μεγαλη η δυναστεια του κυριου και υπο των ταπεινων δοξαζεται | 20 Велика бо могутність Господня, а славиться він смиренними. |
| 21 χαλεπωτερα σου μη ζητει και ισχυροτερα σου μη εξεταζε | 21 Не шукай того, що важке тобі занадто; не досліджуй того, що понад сили твої. |
| 22 α προσεταγη σοι ταυτα διανοου ου γαρ εστιν σοι χρεια των κρυπτων | 22 Роздумуй над тим, що тобі доручено, заховані ж речі тобі непотрібні. |
| 23 εν τοις περισσοις των εργων σου μη περιεργαζου πλειονα γαρ συνεσεως ανθρωπων υπεδειχθη σοι | 23 Не силкуйсь на те, що тобі не під силу, бо тобі й так об’явлено понад людське розуміння. |
| 24 πολλους γαρ επλανησεν η υπολημψις αυτων και υπονοια πονηρα ωλισθησεν διανοιας αυτων | 24 Багатьох бо збила з дороги власна гординя, і наміри лукаві привели їхній ум до занепаду. |
| 25 - | 25 Де немає зіниць, немає і світла, — не намагайся ж переконати невігласа. |
| 26 καρδια σκληρα κακωθησεται επ' εσχατων και ο αγαπων κινδυνον εν αυτω απολειται | 26 Затверділе серце порине наприкінці в нещастя; хто любить небезпеку — в ній і загине. |
| 27 καρδια σκληρα βαρυνθησεται πονοις και ο αμαρτωλος προσθησει αμαρτιαν εφ' αμαρτιαις | 27 Затверділе серце само кладе біду на себе, і грішник прибавляє гріх до гріха. |
| 28 επαγωγη υπερηφανου ουκ εστιν ιασις φυτον γαρ πονηριας ερριζωκεν εν αυτω | 28 На нещастя гордого немає ліків, бо закорінилось у ньому зело лукавства. |
| 29 καρδια συνετου διανοηθησεται παραβολην και ους ακροατου επιθυμια σοφου | 29 Серце розумного роздумує над приповідками, ба — мудрий бажає й вуха, яке б слухало. |
| 30 πυρ φλογιζομενον αποσβεσει υδωρ και ελεημοσυνη εξιλασεται αμαρτιας | 30 Як палкий вогонь гасить вода, так і милостиня гріхи відпускає. |
| 31 ο ανταποδιδους χαριτας μεμνηται εις τα μετα ταυτα και εν καιρω πτωσεως αυτου ευρησει στηριγμα | 31 Відплатник за доброчинства думає прийдешнім, тож у день свого падіння він знайде підтримку. |